Tag: Spel

2010 Echte mannen hebben borsthaar

“Echte mannen hebben borsthaar” gaat over zaken als one-liners, gladheid en mooie praatjes van wijze uilen en glibberige slangen kuilen. Het kan gezien worden als een vervolg op 2008 Ruwe bolster, gespleten pit. In het verhaal “Ruwe bolster, gespleten pit” neemt Calimero je mee in een zoektocht. Calimero ervaart binnen de ruwe bolster van de samenleving steeds sterker een onbestemd gevoel van gespletenheid, de wijze uil enerzijds en Calimero anderzijds, ‘zo iets ongeveer’. In ‘Echte mannen hebben borsthaar’ word verder ingezoomd op wijze, gladde uilen, slangen kuilen.

“Echte mannen hebben borsthaar” kent 3 onderdelen;

  • Het politieke debat waarin wijze gladde uilen aanvallen, elkaar de loef afsteken, onder de gordel prikken (en doen als of dat leiderschap is).
  • De politieke hoop dat wijze gladde uilen of acties’s de problemen in de samenleving gaan oplossen.
  • Het politieke spel in organisatie’s waarbij wijze gladde uilen een slangenkuil kunnen vormen met het risico ten onder te gaan.

Het politieke debat

Heeft u in mei/juni 2010 ook vol verbazing gekeken naar het verkiezingsdebat en de vele optredens van onze politieke leiders ? Als pubers gingen ze tegen elkaar te keer, herhaalden one-liners, staken elkaar de loef af, vielen aan, haalden onderuit, polariseerde. Allen verkondigden zij het eigen ware geloof. In onze samenleving hebben we te maken met een grote diversiteit aan mensen en geloven. Rechtse gelovigen, linkse gelovigen, paarse gelovigen etc… Van ‘het ware geloof’ kan geen sprake zijn. Daar dachten onze politiek leiders in het politieke debat anders over. Zij hadden het borsthaar afgeschoren. Glad, grijnzend  en zelf ingenomen herhaalden zij de boodschap van ‘het eigen ware geloof’. Gelijktijdig sloegen zij om zich heen zonder enig respect voor diversiteit. Geen leiderschap (op een enkele uitzondering na) maar puur autoritair machts wellustig gedrag.  Als dit voor onze kinderen een voorbeeld moet zijn m.b.t. hoe we in de grote mensen wereld met elkaar omgaan dan zullen er nog vele oorlogen volgen.

Leiders met borsthaar laten zich soms in de vuur van het politieke spel verleiden het borsthaar af te scheren en gaan mee glibberen en gif spuwen in de slangenkuil. Het gif maakt dat er een vorm van depersonalisatie plaats vind, ze verliezen zichzelf, je kent ze niet meer terug, ze raken in spagaat. Wijze, gladde uilen, gespleten pit.

De politieke hoop – gladde wijze uilen gaan het oplossen

Het lijkt zo aanlokkelijk, moeilijke jongeren wegplaatsen in kampen, uit het zicht, ze omtoveren tot keurige burgers. Overal in de wereld zie je deze fenomenen en overal in de wereld komen ook de geluiden van misstanden vervolgens omhoog zoals b.v. bij de  Amerikaanse ‘boot camps’ en wildernistherapie en de opgezette kampen door religieuze bewegingen.

Ook Nederland ging om. In 1994 starten de Lubbers kampementen om in 1997 weer stopgezet te worden. Maar de drang naar aanpakken, tucht, drillen en zwaar straffen bleef.

Zie: 2001 Toename geweld als magneet.

Den Engh kwam en met zijn groepsaanpak en boten  beloofden zij  jongeren op het rechte pad te brengen. De politiek was laaiend enthousiast en de PR was zeer positief. Grote artikelen met prachtige koppen en een zelfingenomen gladde directeur in de krant. De politiek en pers wilden graag geloven dat alle jongeren maakbaar zijn en dat  Den Engh de problemen ging oplossen.  De directeur bleef zijn geloof verkondigen, deed zijn eigen onderzoek, interpreteerde zijn eigen cijfers en wilde daarmee promoveren. De directeur moest het veld ruimen en voor de opvolgers werd het puin ruimen om weer een gezond opvoed – en werkklimaat te creëren. Ook het programma van de Glenn Mills School, gespecialiseerd in groepsdynamische methodieken voor jongens die gevoelig zijn voor sociale status, groeps hiërarchie en groepsnorm, kon vanaf 1999 rekenen op veel politieke belangstelling en prachtige PR. Het ware geloof van de wijze gladde uilen  ging er in als koek. Over het onderzoeksrapport van Glenn Mills in 2003 valt veel te zeggen, samenvattend ‘goochelen met cijfers’. Zie ook: 2008 Glen Mills via Sprint ten einde.

Rond 2003/2004 begon het te piepen en te kraken, en kwamen er anonieme berichten in de krant dat het allemaal niet zo lekker ging. Het overmatige vertouwen van de politiek en pers  bleek zijn schaduw zijde te hebben. De gladde buitenkant verhulde een weerbarstige binnenkant. Op zich niet zo verwonderlijk met een opvoedtaak t.a.v. uiterst moeilijke jongeren/systemen.

Er zijn nog veel meer voorbeelden op te noemen zoals b.v. de vele advies bureau’s, kenniscentra, kwaliteitsinstituten, licentiehouders van evidence-based modules. Ieder heeft de oplossing, wil een graantje mee pikken en verkoopt “de eigen waarheid” met glijmiddel.

Waarom word het borsthaar afgeschoren? Waarom kiezen wijze uilen voor die gladheid? Waarom een gladde buitenkant als omhulsel van een binnenkant die zich ontwikkelt als een gesloten systeem met kenmerken van een sekte zoals b.v.;

  • Vol emotie en overtuiging  het eigen ware geloof prediken afgezet tegen de grote boze buitenwereld van ongelovigen.
  • Intern gerichte zelfgenoegzaamheid als waarheid verkondigen en er allen in wentelen als in een warm bad (het ware geloof is de onze).
  • Negeren van argumenten en aspecten die niet gedeeld worden, vragen afhouden en discussie ombuigen.
  • Veroordelen en diskwalificeren (tot diep onder de gordel) van hen die zich niet aansluiten bij het ware geloof (wie niet voor mij is zal tegen mij zijn).
  • Draaien met argumenten en cijfers gericht op het bevestigen van het eigen ware geloof.
  • Op een voetstuk plaatsen van de leider (en het ontstaan van klonen als volgelingen).

De wijze gladde uilen lijken meegezogen in de slangenkuilen van zelfgenoegzaamheid t.a.v. het eigen ware geloof, de strijd tegen de gezamenlijke vijand van ongelovigen, het warme bad van mede gelovigen, de prachtige woorden en kleuren van window-dressing, het aanzien en netwerken. Uiteindelijk gaan de wijze gladde uilen ten onder in de slangenkuil en komt er weer ruimte voor wijze uilen met een nieuw waar geloof. Het systeem blijft onveranderd (zie ook hier onder toegevoegd mei 2013 hier krijg ik een vieze smaak van mevrouw Samson).

Diverse media beginnen aandacht te vragen voor het bestuursprobleem van de wijze gladde uilen b.v. in jeugd & co 2008 ‘directeur weg, kou niet uit de lucht’ en ‘prins gezocht’, perspectief 2007 ‘nieuwe wegen en oud organiseer’, perspectief 2008 ‘waar zijn we mee bezig?’

De politiek hoop- we gaan het daadkrachtig aanpakken De politiek blijft hopen dat de samenleving maakbaar is. De politiek blijft proberen een en ander glad te strijken door goedbedoelde regels, onderzoeken, meldpunten e.d. Niet gehinderd door enige visie en besef wat je zo met een samenleving doet.

Toppertje was zomer 2010 het meldpunt voor het onderzoek naar seksueel misbruik van kinderen, die onder verantwoordelijkheid van de overheid zijn geplaatst in diverse jeugdzorg-instellingen. De zogeheten commissie-Samson doet dit onderzoek vanaf het voorjaar 2010 en heeft in de zomer een telefonisch meldpunt geopend voor slachtoffers en andere betrokkenen en opent tevens in het najaar een speciale website Onderzoek-seksueel-kindermisbruik.nl (domein inmiddels opgeheven).

Blijkbaar is het fenomeen van machtsmisbruik met allerlei vormen van bedreiging, belangenverstrengeling, misbruik en mishandeling nieuw voor onze politici en geschokt als ze zijn laten ze er 2 commissies op los. De  commissie Deetman onderzoekt  misbruik binnen de Rooms Katholieke kerk en de commissie Samson onderzoekt signalen van seksueel misbruik van minderjarigen die toen en nu onderverantwoordelijkheid van de overheid gedwongen zijn geplaatst in (rijks)inrichtingen, internaten, kindertehuizen en pleeggezinnen. Er wordt bekeken in hoeverre de meldingen bekend zijn bij de overheid en zo ja, hoe er mee wordt omgegaan. Zaken die voor vervolging in aanmerking komen en die niet verjaard zijn, worden na overleg met betrokkene doorgegeven aan het Openbaar Ministerie.

Blijkbaar hebben onze heren politici  onvoldoende kennis van- en vertrouwen in de vele organisaties en instellingen die deze problematiek  ((h)er)kennen . Blijkbaar hebben  de ministers van Jeugd & Gezin en Justitie onvoldoende vertrouwen in collega’s wijze gladde uilen, besturen, raden- en commissies van toezicht, klachten procedures, gespecialiseerde advocaten, belangenverenigingen, hulpverleners, politie, OM e.d.

De wijze gladde uilen in de politiek  zullen samen met de pers-ratten uit de riolen van de samenleving hiermee de zorg nog verder bedoezelen. Eerst stralen zij eendrachtig uit dat jeugdzorg je kinderen uit huis haalt om vervolgens uit te stralen dat die kinderen dan ook nog seksueel misbruikt worden. Natuurlijk is het zo niet bedoeld, maar met enige samenlevings sensitiviteit kan je wel verwachten dat het zo gaat werken.

De wijze gladde uilen lijken meegezogen in de slangenkuilen van  politieke hoop. Vanuit politieke verantwoordelijkheid volgt daadkracht en volgt een maatregel, een onderzoek, een meldpunt, een rapport, etc … Het gaat maar door, het systeem blijft onveranderd. (zie ook hieronder mei 2013 Hier krijg ik een vieze smaak van mevrouw Samson)

Het politieke spel

De parallelprocessen van het politieke debat en de politieke hoop leveren in organisaties en instellingen een vergelijkbaar politiekspel op. Ook in organisaties heb je de aanhangers van bepaalde ‘eigen ware geloven’ bijvoorbeeld m.b.t. een registratie systeem, een kantoorconcept, een procedure, visie op nevenfuncties, een methodiek, stijl van leidinggeven etc … ‘men zweert er bij’, het is een stokpaardje. Formele en informele systemen worden gebruikt om het ‘het eigen ware geloof’ te verbreiden en anderen te overtuigen van ‘het gelijk’. Dat kan zo ver gaan dat er sprake is van roddel, achterklap, tunnel-kijken, heftige emoties en uiteindelijk glibberige slangen kuilen.

We moeten af van het misverstand dat iedereen ‘het ware geloof’ moet aanhangen, het altijd met elkaar eens moet zijn. We moeten af van het voortdurend zoeken naar consensus, polderen, schikken en plooien, bruggen bouwen, de boel bij elkaar houden, iedereen moet mee doen, de strooppot. Als alles glad gestreken is en alle neuzen dezelfde kant op staan, kijkt immers niemand elkaar in de ogen aan. Dit is niet productief immers wie een voorstel met iedereen doorspreekt houdt niets over want het is ongetwijfeld onvoldoende doordacht, onvoldoende doorgesproken, het moet in breder perspectief, het is niet realistisch, niet concreet genoeg, wat zijn de alternatieven en moet er niet een deskundige naar kijken? Of m.a.w. een glibberige gladde slangenkuil, ‘de dood in de pot’!

Borsthaar is de oplossing! Niet op zoek naar het gladde maar omgaan met de ruwe werkelijkheid, omgaan met verschillen, diversiteit, onzekerheid, dilemma’s, tegenstrijdige belangen en samen tijdelijke overeenstemming afspreken, niets is voor de eeuwigheid. In het verhaal “2008 Kruistocht in spijkerbroek” is te lezen wat dat allemaal betekent bij teamprocessen.

Moraal “Echte mannen hebben borsthaar”

Als kind leerde ik het volgende liedje;

“Ze zullen altijd tegen je zeggen,

voor wat, hoort wat, want dat hoort.

Ze zullen je altijd uit willen leggen,

Sta op je rechten, dan kom je niets te kort.

Doe daar niet aan mee, doe het anders om,

Geef de mensen meer dan ze durven te verwachten,

Dus in plaats van steeds op je strepen staan,

Langer met ze mee gaan dan zij wel van je dachten,

We hebben mensen nodig met een nieuwe energie !“

We hebben geen wijze gladde uilen nodig …
… maar echte mannen met borsthaar!

Zie ook: Column – 2011 Schokkend en 2012 We don’t need other hero’s.


Omroep Gelderland: Commissie Samson reageert; “Misbruik Neerbosch zeer ernstig”

Berichten, Instellingen, Jeugdzorg, Kindermishandeling, Media

29 mei 2013

door Admin

NIJMEGEN – De commissie-Samson noemt de verhalen over seksueel misbruik in voormalig kinderdorp Neerbosch in Nijmegen zeer ernstig. Het is voor het eerst dat de commissie zich over deze kwestie uitlaat.

De commissie deed onderzoek naar misbruik in jeugdinstellingen. In oktober 2012 verscheen het rapport ‘Omringd door zorg, toch niet veilig‘ (pdf). De commissie concludeerde dat misbruik in instellingen veel voorkwam. Volgens Rieke Samson, voorzitter van de commissie, is slechts een aantal instellingen onderzocht om een representatief beeld van de aard en omvang te krijgen. Neerbosch maakte daarvan geen deel uit.

Oud-directeur verdacht van misbruik

Jeugdzorginstelling Lindenhout laat onafhankelijk onderzoek doen naar misbruik van kinderen in voormalig kinderdorp Neerbosch. Het onderzoek van het Verwey-Jonker Instituut concentreert zich op de periode 1975-1985. Oud-directeur Zalsman Wielenga heeft toegegeven dat hij één kind heeft misbruikt. Bij Omroep Gelderland en hulpinstanties zijn zo’n 10 meldingen over hem binnengekomen.

Artikel oud-directeur

Opvallend is dat in het rapport van de commissie Samson een artikel van Zalsman Wielenga is opgenomen.

Hij was destijds als orthopedagoog werkzaam. Het gaat om een artikel uit het tijdschrift De Koepel, één van de destijds belangrijke vaktijdschriften voor de sector Jeugdzorg. Volgens de Universiteit van Groningen, die de bijlage bij het rapport Samson samenstelde, wordt het artikel van Zalsman Wielenga genoemd omdat het een ontwikkeling schetst van de seksuele cultuur binnen de jeugdzorg in de onderzoeksperiode 1945 tot heden. Slachtoffers van Zalsman Wielenga vinden het zeer pijnlijk dat Zalsman Wielenga als deskundige wordt opgevoerd in het rapport.

Reactie slachtoffer:

Verdenkingen bij commissie niet bekend

Volgens de commissie-Samson wisten de onderzoekers niet van de verdenkingen. Rieke Samson laat weten dat de commissie zeer alert was op zogenaamde ‘hotspots’ en herhaald daderschap, maar dat de commissie beide niet heeft aangetroffen. Diverse slachtoffers van Zalsman Wielenga zeggen echter tegen Omroep Gelderland dat ze zijn naam bij de commissie hebben genoemd. Samson zegt dat ze dit niet meer kan nagaan. De commissie is inmiddels opgeheven.

Samson is ervan overtuigd dat er geen sprake is geweest van meldingen over één dader die verschillende slachtoffers heeft gemaakt.

“Als dat wel het geval zou zijn geweest, dan had ik dat geweten. Wij, de leden van de commissie en de medewerkers, waren daar namelijk zeer alert op”.

Passage uit rapport, deel 3 (bijlagen), pagina 209:

Seksuele cultuur binnen de inrichting in de periode 1945-1965.

Zalsman Wielenga, P.J.R. (1972).
Kanttekeningen bij de seksuele opvoeding in internaten. De Koepel, 9, 281-285.

“Maar, zoals werd betoogd in De Koepel, voor veel groepsleiders en stafleden was het moeilijk om de pupillen tot steun te zijn bij hun seksuele ontwikkeling (Zalsman Wielenga, 1972, pp. 281-285). Er werd weinig aandacht aan besteed in de opleiding en daardoor ook in de praktijk. De auteur beschrijft in dat kader het weglopen van twee jongens van 13 en 14 jaar oud. De instelling wist dat deze jongens in waren gegaan op de uitnodiging van een man die bij de politie als pedofiel bekend was. Ook de politie was op de hoogte van de verblijfplaats van de jongens. Men ging echter ‘ten gevolge van onderbezetting bij het politiecorps en drukte elders’ pas de volgende dag poolshoogte nemen. Inmiddels had de man een van de jongens misbruikt. De zaak werd niet hoog opgenomen. Men stelde vast dat de jongens ‘wel een beetje geschrokken’ waren (Zalsman Wielenga, 1972, pp. 281-285). Uiteindelijk leidde deze affaire tot het meer openlijk bespreekbaar maken van seksualiteit binnen deze instelling”.


2014 … en dan in 2014 deze ‘op zijn pik getrapte’ reactie van Rouvoet

Rouvoet – @andre_rouvoet

  1. André Rouvoet ‏@andre_rouvoet 15 jul.
    Ben benieuwd welke wethouders bekend zijn met de inhoud van het #Kwaliteitskader Voorkomen Seksueel Misbruik in de #Jeugdzorg. Wie? #dtv
  2. André Rouvoet ‏@andre_rouvoet 15 jul.
    Ben benieuwd welke wethouders bekend zijn met de inhoud vh #Kwaliteitskader Voorkomen Seksueel Misbruik in de #Jeugdzorg. Wie? #dtv (svp RT)

Renee Middel ‏@bbkwetter

  1. @andre_rouvoet @swvbdh ja want er verschijnen elke dag een paar adviezen, richtlijnen, kaders, checklists…wat is dat toch met NL?

23:16 uur – 15 juli 2014

  1. André Rouvoet ‏@andre_rouvoet 18 uur
    @bbkwetter Bedoelt u te zeggen dat voorkomen van seksueel misbruik in de jeugdzorg (Cie-Samson!) niet belangrijk genoeg is om aan te werken?
  2. Renee Middel ‏@bbkwetter 13 uur
    @andre_rouvoet @bbkwetter natuurlijk niet, het is wellicht het belangrijkste en voor mij persoonlijk een levens drive !

2015 Commissie Samsom niet met Yvonne Keuls gesproken … huh …???

Bonusquote: Yvonne Keuls en de seksueel misbruikende rechter

Herwaardering van belangrijk boek over misbruik

03-01-2015 16:39 uur

“Maar de kern is dat er jongens misbruikt werden. Ik ga niet over één nacht ijs. Ik heb het uitgebreid onderzocht. En het is allemaal toegedekt. En het gaat nog steeds door. Een paar jaar geleden werd de commissie Samson ingesteld (naar seksueel misbruik in de jeugdzorg, in 2010, red.). Die had bij mij moeten komen. Ik heb veel onderzoek gedaan, ik heb de namen, ik weet alles van de kindertehuizen. Ik heb ze gevraagd om met me te praten. Maar ze wilden dat niet. Mevrouw Samson was procureur-generaal; zij werkte decennia bij justitie. Zij is dus helemaal niet onafhankelijk, als het om justitie gaat.’

In de nieuwe uitgave van haar boek zit ook de ontslagbrief die Jan van Lelyveld schreef: de affaire rond de kinderrechter was voor hem een van de redenen om justitie te verlaten.

‘Het is een absoluut onrecht wat er geschied is. Ik heb mij voor een zaak geplaatst waarvan ik vind dat ‘ie onderzocht had moeten worden. Misschien was eruit gekomen dat de man onschuldig was, daar had ik me bij neergelegd. Maar het moet onderzocht worden. Het gaat om kinderen, om slachtoffers. Dat is mijn grote verzet. Dat hele leger ongelukkige kinderen dat we hebben gecreëerd. Ik hoop echt dat het nu allemaal naar boven komt, net als in de katholieke kerk.”

In 1985 publiceerde schrijfster Yvonne Keuls de roman Annie Berber en het verdriet van een tedere crimineel. Een verzonnen verhaal gebaseerd op feiten, waarin een pedofiele kinderrechter die de aan hem toevertrouwde crimineeltjes seksueel misbruikt centraal staat. In 1985 echter geloofde Nederland nog niet in seksueel misbruik: rechters waren per definitie betrouwbaar, die zouden nooit zoiets doen, en pedo’s waren ook maar slachtoffers. Keuls kreeg dankzij die roman een enorme hoeveelheid, traditioneel Hollands links rancuneuze stront over zich heen, vooral afkomstig van linkse intellectuelen en journalisten.

Nu, bijna 30 jaar later, staan de zaken er heel anders voor. We geloven inmiddels dat seksueel misbruik op grote schaal voorkwam, en voorkomt, pedofilie zien we als het nieuwe kwaad en machtige boven ons gestelden die wel eens kinderen zouden kunnen misbruiken is al lang geen zaak meer voor in complotten gelovende gekken. Daarom is Keuls’ roman nu opnieuw uitgegeven, ditmaal onder de titel Rapport Tommie.

Over nog eens 30 jaar zou zomaar kunnen blijken dat Keuls een ziener was en dat ook in Nederland het in de doofpot gestopte seksuele misbruik door lieden met veel macht in kringen van politiek en justitie van Britse proporties blijkt te zijn.

Bron: Compleet interview in de Volkskrant via Blendle.

2009 Onderduiken

Weliswaar al enige maanden geleden gepland, maar toch … hoogste tijd voor een weekje onderduiken.

Letterlijk 5 dagen duiken vanaf een pracht boot, genieten van het rondhangen onder water, prachtig koraal, kleurrijke vissen in allerlei soorten en maten.

Figuurlijk even weg uit het drukke NL, weg van die kortzichtige politici, pers, accountants, rechters e.d. Weg van mensen die niet verder kijken dan hun neus kort is, zich vasthoudend aan punten en komma’s in wetten en regels die allang niet meer door het doel geheiligd worden en ons ook nog eens klauwen vol geld kosten. U kent het wel; Na een vormfout loopt de gewelddadige crimineel weer op straat. De huisvader is verdachte omdat hij zijn gezin beschermde tegen de inbreker.

Bouwstop opgelegd omdat onder het juridische geharrewar gewoon een buurman gebruik maakt van de wet om alles te doen om te traineren dat er kinderen in zijn leefomgeving komen. Of de burger die in zijn hoofd heeft vastgezet dat hij alle juridische wegen zal bewandelen om een culturele voorziening dwars te zitten. De kortzichtigen varen wel bij het juridische spel. Onze democratie heeft hen hiervoor de ruimte gegeven. Hoog in de boom geniet men van het spel, blind en gevoelloos voor de pressure op de wortels in de grond. Is dat wat er met die blinddoek van vrouwe justitia word bedoeld?

In de wortels, in de modder, is er de angst, de verontwaardiging en het onbegrip over mensen die buiten lopen maar binnen zouden moeten zitten en andersom. Om het over de kosten nog maar niet te hebben. Onbegrip over de ruimte en mogelijkheden die juristen krijgen voor kostbare procedures en juridische vertragingen daar waar gewone mensen zich voor de samenleving inzetten om vraaggerichte voorzieningen neer te zetten.

Waar zijn we in NL mee bezig?

Even onderduiken in de onderwaterwereld waar de wetten van de natuur gelden, vissen en duikers rondhangen, een dolfijn even pols hoogte komt nemen, elkaar respectvol met rust laten, leven en laten leven!

Dat je daarvoor moet onderduiken …

Zie ook:

Scroll Up