Tag: School

15 – Leren van Calamiteiten

“De gezamenlijke inspecties herkennen een aantal patronen in de onderzochte calamiteiten. Men constateert dat er soms onvoldoende zicht is op de veiligheid van kinderen omdat professionals zich onvoldoende realiseren wat de gevolgen zijn van de problemen bij ouders voor de veiligheid van de kinderen. Een verkokerde blik, beperkt zicht van betrokken professionals op de totale omvang en samenhang van de problematiek en het ontbreken van een integraal plan bij professionals, maar ook het ontbreken van een “kindcheck” en/of niet juist omgaan met kindsignalen door professionals zijn patronen die vaak terug komen in de onderzochte casussen.”

Het rapport gaat o.a. in op;

  • Volwassen problematiek is kind problematiek
  • Bredere focus nodig
  • Aan- en afwezigheid van kindsignalen
  • De rol van school en de thuissituatie
  • Veiligheid breder opvatten dan fysieke mishandeling of verwaarlozing
  • Vrijwillig is niet vrijblijvend, te laat opschalen, ontbreken van afspraken bij afschalen
  • Onderschatten chronische problematiek bv verstandelijke beperkingen bij kinderen in het gezin
  • Overschatting ‘eigen kracht’
  • Patronen herkennen
  • Zorgmijden

Al deze punten komen ook terug in de klachten van Femke & Gerben. Zij blijven als melders en opa en stief oma roepende in de woestijn.
Wellicht kan dit rapport aanleiding zijn om professionals bij elkaar te brengen in het belang van kinderen.
Wellicht kan dit rapport helpen om te reflecteren en over de eigen schaduw heen te springen in het belang van kinderen. Hoop doet leven.

Zie het rapport op Jeugdinspecties.nl


Het Klokhuis – Liedje over je droomhuis

12 – Ik ben gek

Femke blijft praten en vertellen over de volgende contacten met James.

Contacten met James
Ik app met James en we maken een afspraak om bij school even in de auto te kletsen. Het was een relaxed gesprek waarin James aan geeft dat het niet gegaan is zo als verwacht maar dat het wel goed gaat met hem. James vertelt dat er iemand met hem en zijn ouders komt praten. James vertelt dat zijn ouders erg hun best doen maar het nog niet goed gaat. Zo zeggen ze bijvoorbeeld dat hij heel erg veel kan nadat ze hem net een hele preek hebben gegeven.

Ik zie het beeld nog voor mij van die prekende ouders die maar door gaan en door gaan, dat hij beter moet opletten, toch niet luistert, ze het al zo vaak gezegd hebben e.d. En james die er verstijfd bij zit en alles langs zijn lichaam af laat glijden en vader het afsluit met; “Heb je dan helemaal niets meer te zeggen?” Destijds hadden we hier ook al advies over gevraagd bij school en de huiswerkbegeleiding maar niemand die onze hulpvraag oppakte.

Pedagogische vaardigheden sluiten niet aan bij ontwikkelingsbehoefte
James geeft aan dat hij straks graag wil werken als hij 15 jaar is, ook in de vakantie. Dat mag niet want hij moet mee met zijn ouders. “Mijn moeder zegt dat ik het toch niet vol houd en dan maar langer moet sparen. Ik wil zelf dat bepalen”.
James geeft vervolgens aan het niet prettig te vinden als ouders zeuren over appjes met meisjes, meisje uit de klas en zijn vriendin van de zeil week. Hij heeft dit al eerder aangegeven bij zijn ouders.

School sluit niet aan bij James
James vertelt bang te zijn voor de remedial teacher op school. Omdat hij een paar keer niet was geweest zegt de remedial teacher dat ze haar tijd beter kan besteden aan mensen die gemotiveerd zijn. James legt uit dat zijn ouders willen dat hij naar bij les gaat. James vindt het zonde van zijn tijd. Ze hebben hem opgegeven zonder overleg. James vervolgt dat ook de mentor vindt dat James maar veel op school moet zijn om daar zijn huiswerk te doen, daar kan hij dan vragen stellen. “Maar verder helpen ze mij niet”, vervolgd James.

James zijn zelfbeeld wankelt
Dan zegt James : “ik ben gek, laatst zei ik ook zo maar … en de hele klas dacht dat ik gek was … soms begin ik te praten en dan weet ik niet meer waar het over ging … concentreren, concentreren, concentreren … zeg ik dan tegen mij zelf … ook op de fiets praat ik in mij zelf”. Ik probeer hem gerust te stellen en vertel hem dat dat monologen zijn en dat daar niets geks aan is.

Wij blijven James steunen en proberen bij hem aan te sluiten
Ook vertel ik James dat ik het jammer vindt dat er niet meer met hem gesproken is en dat ik dat niet goed vindt van Veilig Thuis en school en dat ik hoe dan ook zal kijken of er toch niet iemand is die wel gesprekken voert met James en het gezin en waarmee we kunnen kijken of we elkaar toch af en toe kunnen zien en spreken. Ik geef aan dat ik het zal blijven proberen en ik niet weet hoe lang dit gaat duren. James geeft aan graag in de vakantie bij ons te willen zijn.

James geeft aan dat hij verwacht dat het uiteindelijk wel goed komt, als hij ouder is kan en mag hij meer zelf bepalen. James zegt :”papa zijn haatgevoelens naar opa zijn zijn zaak”.
Ik vertel dat we binnenkort met vakantie gaan en dat de vrienden met de meiden weer komen. Ik geef aan dat het voor ons lastig is of wij nu wel of niet een appje kunnen sturen, of dat voor hem belastend is of niet. James geeft aan dat het af en toe wel kan in de vakantie, niet te vaak, vaak heeft hij het geluid toch uit, vaak verwijderd hij apps op het toilet.

James is bang en onzeker
James rijdt de volgende dag met opa mee naar school. “Je hebt jezelf weer overtroffen” zegt James als ze langs de tuin rijden. Opa en James keuvelen over van alles en nog wat. James heeft slechts 1 gesprek gehad met Veilig Thuis. Als opa suggereert dat er misschien nog wel meer gesprekken komen zegt James: “Oh dan moet ik goed bedenken wat ik eerder gezegd heb en dat het hetzelfde is anders gaat mijn vader weer uit zijn dak en wordt boos”. Opa geeft aan dat een verhaal nooit hetzelfde is en geeft daar voorbeelden van.

James geeft aan verder weinig te doen en de deur niet uit te gaan. Opa en James praten nog wat over de bijles en opa probeert uit te leggen dat James het ook kan om draaien en bij een onvoldoende naar de docent kan gaan en om hulp vragen daar waar het onvoldoende was (i.p.v. gewoon huiswerk maken op school waarbij je vragen kan stellen). Opa vertelt dat wij een gesprek hebben binnenkort met Veilig Thuis omdat wij het slecht vinden dat hij zo weinig ondersteuning heeft gehad. Met een kus op opa’s wang gaat James de school in.

James is bang
Als opa James weert ophaalt van school gaan ze nog even langs ons huis alvorens James weer op zijn fiets naar huis gaat. James had gevraagd om een schooltas die nog bij ons in de kast lag en krijgt deze mee. James loopt rond in huis alsof hij scant of alles er nog is. Hij voelt zich niet op zijn gemak en gedraagt zich angstig alsof hij bang is dat zijn vader elk moment binnen kan stappen.

We missen elkaar
Dan volgen er weken met af en toe apjes heen en weer en blijkt James de activiteiten met onze vrienden met de meiden en boys erg te missen. Hij vraagt ons aan te geven dat hij niet mag van zijn ouders en dat er problemen zijn.

James: “Ik vind het zo jammer dat ik niet kan/mag komen”
Oma: “Ja dat snappen we James, wij missen jou ook, maar wel fijn dat we nog kunnen appen …”
James: “Dat is wel mooi”.


Pankow Training &ZOW Natascha Pankow – 4. Huiselijk Geweld: Hersenreactie

05 – Ik wis me chat de hele tijd

Femke vertelt dat Gerben en zij met James af en toe app en bel contact hebben. James lijkt niet op de hoogte te zijn van de melding bij Veilig Thuis. Er wordt een nieuwe groeps app gemaakt voor ons drieën. James: “Ik geef em ff een andere naam want me vader checkt mijn telefoon vaak op jullie gesprekken. Ik wis me chat de hele tijd”.

James komt langs Een paar dagen later komt James onverwachts uit school een klein uurtje langs. In het begin blijft het wat algemeen en is het alsof hij de kat uit de boom kijkt. O.a.: “Ik heb thuis niets te doen, alleen maar huiswerk maken, tv kijken, als ik vrienden bel zijn ze er niet of moeten ook huiswerk maken e.d.”

Femke geeft aan dat zij het belangrijk vinden dat hij zich prettig en goed voelt thuis, lekker kan leren en ontwikkelen, het naar zijn zin heeft e.d. “Als wij ons te veel zorgen maken om jou, dan mag je dat zeggen tegen ons. Het gaat om jou James!” Langzaam komt hij los en vertelt verhalen over thuis.

James vertelt over thuis en school Hij vertelt dat hij alleen maar opdrachten krijgt om zijn huiswerk te maken. Dat huiswerk maken lukt moeilijk met Jos in huis. Jos luistert niet als hij stil moet zijn, hij zegt daarover “tja Jos is Jos”. De Tv programma’s die worden gekeken zijn programma’s die ouders leuk vinden zoals Dr. Phill.

Bij films kijken valt vader vaak al snel in slaap. Als Femke vraagt of dat komt omdat vader veel drinkt bv meer dan 2 biertjes zegt James dat hij veel drinkt maar geen biertjes, cola met rum ofzo… James: “stoeien is niet meer leuk, vader doet gemene dingen om te laten zien dat hij mij nog aan kan, maar dat zal niet meer lang duren dat merkt hij wel”.

James geeft aan niet te begrijpen waarom zijn vader zich opeens zo op het huiswerk stort. Hij vertelt dat hij van zijn vader naar de remedial teacher moest op school. “dat is wel prima, zij helpt mij met het op een rij zetten van het huiswerk”. Vervolgens vertelt James dat vader zijn beloftes niet na komt, dat hij niet weet waar hij aan toe is met de computer, stick, telefoon e.d. “Hij roept van alles maar ik weet nooit of het gebeurt… Of je verwacht het niet en dan wil hij opeens mijn telefoon zien…“

James; “Hij let vooral op of ik apjes van jullie heb gehad, dat mag echt niet”.

James wil zijn ouders begrijpen James brengt heel mooi onder woorden dat hij zijn ouders niet begrijpt, “alsof er iets met ze aan de hand is, maar ik weet niet wat”. We praten over dat het moeilijk is te begrijpen wat er gebeurt en waarom ze doen wat ze doen. Bij Jan en Jos is onderzoek gedaan en weten we dat ze verstandelijke beperkingen hebben en autisme. ”Zij zullen zich nooit laten onderzoeken” zegt James. James geeft aan slecht te slapen.

James wil ons beschermen James geeft wederom aan graag bij ons te willen wonen. James vertelt bang te zijn dat zijn vader agressief naar ons toe komt als hij naar ons toe wegloopt. Ik geef aan dat dat soort situaties natuurlijk vaker voorkomen en dat we dan gewoon de politie kunnen bellen. In de straat wonen ook mensen die bij de politie werken en die James goed kent. Ik vertel James dat zij weten wat er aan de hand is en dat hij ook bij deze mensen dag en nacht aan kan bellen als er wat is. James wil ons beschermen voor zijn vader en ons niet in de problemen brengen. Hoe kunnen we James ontlasten?

James overweegt naar ons weg te lopen James vraagt zich af hoe het dan met zijn spullen moet zoals zijn computer en de voetbal. Ik geef aan dat alles wel in orde zal komen en we het allemaal kunnen oplossen met elkaar en dat hij zich over dat soort zaken geen zorgen hoeft te maken, dat komt goed! James vraagt zich af of hij wellicht eerst naar Leo moet weglopen. Hij fiets met Leo naar school en is ook wel bij Leo thuis geweest. Als ik vraag met wie hij nog meer over zijn thuissituatie kan praten dan noemt James de naam van iemand van de voetbal.

Nadrukkelijk hebben we aangegeven dat hij van ons niet hoeft weg te lopen maar dat het ons gaat om wat de beste plek is voor hem om zich goed te voelen en zich zelf te mogen zijn, zijn talenten te ontwikkelen, plezier te hebben op school e.d.

James voelt zich tegen gewerkt En dan komt er een verhaal over het weekeinde toen de jongen van voetbal jarig was en hij naar zijn verjaardag zou gaan. Er gingen allerlei dingen mis o.a. met het kopen van een cadeautje en het kwam er op neer dat James zich door zijn ouders tegen gewerkt voelde.

James is bang James schrikt van een schaduw van iemand die langs het huis loopt en later van de persoon die iets door de brievenbus gooit. Hij checkt zijn telefoon of zijn vader er niet op staat. James zegt dat zijn vader en moeder absoluut niet mogen weten dat hij bij ons zit te praten. We spreken af dat we alleen appen onder schooltijd zodat James de apps kan verwijderen voor hij thuis is.

James realiseert zich dat hij invloed heeft We hebben James uitgelegd waarom we Veilig Thuis hebben gebeld en aangegeven dat dat best lang kan duren voordat zij het oppakken. James reageert met “oh ik zorg dat ik weg ben als mijn ouders dat horen…” Ik leg uit dat we het zijn ouders al hebben laten weten en dat ze ook daarom nu zo boos zijn en dat het jammer is omdat we allen het beste voor hem willen.

We benadrukken weer dat James niet hoeft te kiezen. Je ouders blijven je ouders, wij je opa en oma, en wat er ook gebeurd wij blijven allen van je houden. James stelt weer vragen over voogdij en ik probeer hem een en ander uit te leggen maar krijg niet de indruk dat hij het kan begrijpen. James lijkt zich opeens te realiseren dat het aan hem is wat hij doet en dat wat hij doet effect heeft op wat er zal kunnen gebeuren.

James schakelt naar andere wereld James vertelt film of fantasie verhalen bij het weggaan, opstaan van tafel, blikje weggooien, jas aan, tas op de rug. Verhalen over o.a. het heelal, mars, of ik het gehoord heb van rivier, mensen daar heen, het zal niet lang meer duren dat e.d. Ik kan mij er slecht op concentreren.

Femke: “Ik was ongelooflijk geschrokken en onder de indruk na dit bezoek van James, wat heeft hij het zwaar”.

Scroll Up