Tag: Ouders

14 – Ouders checken alles

Femke vertelt verder over de stiekeme contacten na zo’n 3 a 4 maanden na de melding;

Opa brengt James weer met de auto naar school. James praat honderd uit over van alles en nog wat, van de hak op de tak, priet praat. Bij doorvragen begint hij snel weer ergens anders over en vertelt oppervlakkig over de voetbal, dat het goed gaat thuis en dat het huiswerk op de riggel komt.

De triestheid druipt er vanaf James vertelt dat hij koude handen heeft met fietsen. Zijn vader gaat als eerste weg dus pakt dan zijn handschoenen. In zijn loyaliteit verklaart James het gedrag van zijn vader. Desgevraagd geeft James aan dat zijn vader weer een paar keer dronken is geweest. Ze hebben nog niets van Veilig Thuis gehoord en dat vinden zijn ouders ook wel vreemd. James ruikt. James vertelt hard te sparen voor het zeilkamp in de vakantie want als het niet goed met ons komt dan wil hij het zelf kunnen betalen. James vertelt dat vader woorden gebruikt in verkeerde betekenissen. James geeft aan dat zijn ouders weten dat hij af en toe contact met ons heeft, hij gooit wel alles weg want de ene keer is het goed maar de volgende keer weer niet … Opa geeft over het gesprek aan: “De triestheid druipt er vanaf”.

Schaatsbaan Oma haalt James weer op. We lopen over het zebrapad en James trekt mij aan mijn mouw i.v.m. de fietsers. Er ligt een broodje en cola voor James klaar. Het gesprek gaat in het begin ongeveer voort als in de ochtend. Desgevraagd vertelt James niet naar de ijsbaan te zijn geweest omdat zijn vader geen kaartjes had gekregen van zijn werk. In zijn loyaliteit verklaart James het gedrag van zijn ouders. We weten allen hoe de kinderen voorgaande jaren genoten op de ijsbaan en weten dat de ouders dit nu ook kunnen betalen. Het kost ouders te veel moeite om de belangen van de kinderen voorop te stellen. Onmacht.

James blijft hopen dat het goed komt James vertelt over een boek waar hij erg enthousiast van is en die hij aan het lezen is. “Het is wel sciencefiction maar er staan ook mooie dingen in zoals dat mensen kunnen veranderen.” James vertelt er van overtuigd te zijn dat mensen kunnen veranderen (en bedoeld ws zijn ouders) en heeft in het boek gelezen dat dat kan zoals de seizoenen ook veranderen van winter in lente. Als ik vraag aan James wat hij zou willen dat wij nu zouden doen, geeft hij het volgende aan.

James vindt dat we eerst moeten mailen naar zijn ouders en voorstellen weer contact met elkaar te hebben. Bijvoorbeeld eerst telefonisch of wellicht met iemand er bij. We moeten zeggen dat we dit nooit hebben gewild en dus wellicht het fout hebben gedaan. We moeten aangeven dat we willen proberen te blijven helpen. James heeft het over dat we allemaal onze wonden moeten likken en het langzaam weer opbouwen. James benadrukt dat we niet moeten zeggen dat je gaat helpen maar dat je zal proberen te helpen. Het is alsof hij droomt dat het weer goed komt. Ik geef aan dat ik het met opa ga bespreken. James zegt dat het misschien met de komende vakantie dan al weer goed is.

Computer spelen James vertelt verder dat hij op een karakter van zijn vader WOW mocht spelen. Ze vonden het beiden geweldig om dit samen te doen. James had iets voor zijn vader gewonnen.

Huuuh? Is dit de vader die bij ons aan tafel herhaaldelijk zijn zorgen uit sprak over het veelvuldig computergebruik van zijn zoon? James vertelt vervolgens dat hij misschien wel politicus wil worden of schrijver. En vervolgt met dat vader diep in zijn hart graag met opa (zijn vader) wil praten. Vader is boos omdat vader aan opa dingen vertelt zou hebben in vertrouwen, die opa nu gezegd heeft. Op de vraag waar dat dan over gaat geeft James aan dat niet te weten. Ik vertel over de nieuwe buren en deze kent hij inderdaad nog van de basisschool.

Ouders checken alles Opa brengt James weer naar school en heeft het gevoel dat het niet goed gaat. Maandag is ws ook het lastigste moment na het weekeinde thuis. James geeft aan niet naar de verjaardag van zijn nichtje te zijn geweest omdat hij kattenharen heeft en er dan niet in mag. Dit klinkt als dat James de boodschap van de ouders uit loyaliteit over neemt. We vragen ons af of James mogelijk nu snel uit school naar huis moet om Jos op te vangen maar in het gesprek met James vertelt hij daar niets over.

James geeft aan een hoog cijfer te zullen hebben voor een bepaald vak en voor een ander vak het hele weekeinde te hebben moeten leren van zijn vader. We weten niet meer goed hoe we de uitspraken van James moeten lezen. Is het loyaliteit naar ons dat hij aan geeft goed te leren ? Of is het zijn vader die druk zet en weer veel preekt ? Opa vertelt dat hij volgende week James niet kan halen en brengen i.v.m. werkafspraken. Door het gedrag van James wat voort komt uit het loyaliteitsconflict (…niet zich zelf kunnen zijn, inschattingen maken, liegen, draaien e.d. …) is het gevoelsmatig niet fijn geeft opa aan. Dit kennen we en hebben we bv ook in de tuin gezien vroeger toen hij met vriendjes speelde en fantasie verhalen vertelde als werkelijkheid…en zo contact kwijt raakte, gepest werd later e.d.

App. bericht van James; “Ouders checken alles”

Gerben vraagt in het eind gesprek met Veilig Thuis wat de aanleiding kan zijn dat James sinds twee weken geleden ongeveer aan geeft dat alles weer gecontroleerd wordt. Hier krijgen we niet echt antwoord op. We geven aan dat James zich richt op de uitslag en afspraken die vandaag gemaakt worden door Veilig Thuis met ouders over hoe het verder moet. James hoopt dat “ieder zijn wonden gaat likken”, “ het weer wordt zoals hier voor”, “iedereen kan veranderen, zoals de seizoenen”.

App bericht Dan appt James volstrekt onverwachts naar opa: “Ben je toevallig thuis vandaag?” Even later naar oma: “Is opa thuis vandaag of zijn jullie ergens heen?”

Als we reageren dat we in de middag thuis zijn en het leuk vinden als hij langs komt krijgen we het volgende antwoord; James: “nee laatmaar ik kan niet.”

Het zit ons niet lekker. We maken ons zorgen. Wat gebeurd daar achter de voordeur? Opa denkt dat wellicht niet James maar vader deze appjes schrijft. Het maakt ons van slag. Ik probeer het nog eens maar we weten niet meer of we nu met James of zijn vader appen. We worden er gek van.

Ook bij ons regeert de angst, we maken ons zorgen, we willen James niet in een nog lastiger pakket brengen, wat moeten we nu wel of niet doen, we zijn bang en willen het niet nog lastiger maken voor James. Wat is wijsheid? Wat is in het belang van James?

Femke: “Niemand die zijn nek uit durft te steken voor James in jeugdland. Wellicht is James later een van de volwassenen die op staat en probeert het tij te keren voor de vele kinderen die opgroeien in onveiligheid, niet gezien worden en vergeten worden.”

05 – Ik wis me chat de hele tijd

Femke vertelt dat Gerben en zij met James af en toe app en bel contact hebben. James lijkt niet op de hoogte te zijn van de melding bij Veilig Thuis. Er wordt een nieuwe groeps app gemaakt voor ons drieën. James: “Ik geef em ff een andere naam want me vader checkt mijn telefoon vaak op jullie gesprekken. Ik wis me chat de hele tijd”.

James komt langs Een paar dagen later komt James onverwachts uit school een klein uurtje langs. In het begin blijft het wat algemeen en is het alsof hij de kat uit de boom kijkt. O.a.: “Ik heb thuis niets te doen, alleen maar huiswerk maken, tv kijken, als ik vrienden bel zijn ze er niet of moeten ook huiswerk maken e.d.”

Femke geeft aan dat zij het belangrijk vinden dat hij zich prettig en goed voelt thuis, lekker kan leren en ontwikkelen, het naar zijn zin heeft e.d. “Als wij ons te veel zorgen maken om jou, dan mag je dat zeggen tegen ons. Het gaat om jou James!” Langzaam komt hij los en vertelt verhalen over thuis.

James vertelt over thuis en school Hij vertelt dat hij alleen maar opdrachten krijgt om zijn huiswerk te maken. Dat huiswerk maken lukt moeilijk met Jos in huis. Jos luistert niet als hij stil moet zijn, hij zegt daarover “tja Jos is Jos”. De Tv programma’s die worden gekeken zijn programma’s die ouders leuk vinden zoals Dr. Phill.

Bij films kijken valt vader vaak al snel in slaap. Als Femke vraagt of dat komt omdat vader veel drinkt bv meer dan 2 biertjes zegt James dat hij veel drinkt maar geen biertjes, cola met rum ofzo… James: “stoeien is niet meer leuk, vader doet gemene dingen om te laten zien dat hij mij nog aan kan, maar dat zal niet meer lang duren dat merkt hij wel”.

James geeft aan niet te begrijpen waarom zijn vader zich opeens zo op het huiswerk stort. Hij vertelt dat hij van zijn vader naar de remedial teacher moest op school. “dat is wel prima, zij helpt mij met het op een rij zetten van het huiswerk”. Vervolgens vertelt James dat vader zijn beloftes niet na komt, dat hij niet weet waar hij aan toe is met de computer, stick, telefoon e.d. “Hij roept van alles maar ik weet nooit of het gebeurt… Of je verwacht het niet en dan wil hij opeens mijn telefoon zien…“

James; “Hij let vooral op of ik apjes van jullie heb gehad, dat mag echt niet”.

James wil zijn ouders begrijpen James brengt heel mooi onder woorden dat hij zijn ouders niet begrijpt, “alsof er iets met ze aan de hand is, maar ik weet niet wat”. We praten over dat het moeilijk is te begrijpen wat er gebeurt en waarom ze doen wat ze doen. Bij Jan en Jos is onderzoek gedaan en weten we dat ze verstandelijke beperkingen hebben en autisme. ”Zij zullen zich nooit laten onderzoeken” zegt James. James geeft aan slecht te slapen.

James wil ons beschermen James geeft wederom aan graag bij ons te willen wonen. James vertelt bang te zijn dat zijn vader agressief naar ons toe komt als hij naar ons toe wegloopt. Ik geef aan dat dat soort situaties natuurlijk vaker voorkomen en dat we dan gewoon de politie kunnen bellen. In de straat wonen ook mensen die bij de politie werken en die James goed kent. Ik vertel James dat zij weten wat er aan de hand is en dat hij ook bij deze mensen dag en nacht aan kan bellen als er wat is. James wil ons beschermen voor zijn vader en ons niet in de problemen brengen. Hoe kunnen we James ontlasten?

James overweegt naar ons weg te lopen James vraagt zich af hoe het dan met zijn spullen moet zoals zijn computer en de voetbal. Ik geef aan dat alles wel in orde zal komen en we het allemaal kunnen oplossen met elkaar en dat hij zich over dat soort zaken geen zorgen hoeft te maken, dat komt goed! James vraagt zich af of hij wellicht eerst naar Leo moet weglopen. Hij fiets met Leo naar school en is ook wel bij Leo thuis geweest. Als ik vraag met wie hij nog meer over zijn thuissituatie kan praten dan noemt James de naam van iemand van de voetbal.

Nadrukkelijk hebben we aangegeven dat hij van ons niet hoeft weg te lopen maar dat het ons gaat om wat de beste plek is voor hem om zich goed te voelen en zich zelf te mogen zijn, zijn talenten te ontwikkelen, plezier te hebben op school e.d.

James voelt zich tegen gewerkt En dan komt er een verhaal over het weekeinde toen de jongen van voetbal jarig was en hij naar zijn verjaardag zou gaan. Er gingen allerlei dingen mis o.a. met het kopen van een cadeautje en het kwam er op neer dat James zich door zijn ouders tegen gewerkt voelde.

James is bang James schrikt van een schaduw van iemand die langs het huis loopt en later van de persoon die iets door de brievenbus gooit. Hij checkt zijn telefoon of zijn vader er niet op staat. James zegt dat zijn vader en moeder absoluut niet mogen weten dat hij bij ons zit te praten. We spreken af dat we alleen appen onder schooltijd zodat James de apps kan verwijderen voor hij thuis is.

James realiseert zich dat hij invloed heeft We hebben James uitgelegd waarom we Veilig Thuis hebben gebeld en aangegeven dat dat best lang kan duren voordat zij het oppakken. James reageert met “oh ik zorg dat ik weg ben als mijn ouders dat horen…” Ik leg uit dat we het zijn ouders al hebben laten weten en dat ze ook daarom nu zo boos zijn en dat het jammer is omdat we allen het beste voor hem willen.

We benadrukken weer dat James niet hoeft te kiezen. Je ouders blijven je ouders, wij je opa en oma, en wat er ook gebeurd wij blijven allen van je houden. James stelt weer vragen over voogdij en ik probeer hem een en ander uit te leggen maar krijg niet de indruk dat hij het kan begrijpen. James lijkt zich opeens te realiseren dat het aan hem is wat hij doet en dat wat hij doet effect heeft op wat er zal kunnen gebeuren.

James schakelt naar andere wereld James vertelt film of fantasie verhalen bij het weggaan, opstaan van tafel, blikje weggooien, jas aan, tas op de rug. Verhalen over o.a. het heelal, mars, of ik het gehoord heb van rivier, mensen daar heen, het zal niet lang meer duren dat e.d. Ik kan mij er slecht op concentreren.

Femke: “Ik was ongelooflijk geschrokken en onder de indruk na dit bezoek van James, wat heeft hij het zwaar”.

2008 Kind van gedetineerde ouder

Justitie cultuur vergt lange adem

Staatssecretaris Albayrak (Justitie) wil gedetineerde ouders meer mogelijkheden bieden om de relatie met hun minderjarige kinderen tijdens de detentie te onderhouden. Op die manier moet de detentieschade voor kinderen van gedetineerde ouders zoveel mogelijk worden beperkt. De maatregelen volgen op een onderzoek naar moeders in detentie, dat het Verwey-Jonker Instituut in opdracht van Humanitas in 2007 heeft gepubliceerd. Door de maatregelen voor een belangrijk deel voor alle gedetineerde ouders van toepassing te verklaren, wil de staatssecretaris ook vaders in detentie in de gelegenheid stellen het contact met hun kinderen te onderhouden (persbericht 8 mei 2008).

Natuurlijk is dit prachtig maar …

Wie staat hier nu centraal?

De gedetineerde ouder of het kind? Als het in het belang is van het kind dan is het goed dat moeders en vaders in de gelegenheid gesteld worden contact met hun kinderen te onderhouden. We moeten kinderen ondersteunen en begeleiden bij het omgaan met de harde realiteit van een gedetineerde ouder. Door het onder ogen zien van de realiteit kan het kind leren het een plaats te geven of het nu gaat om een vader die zijn boetes moet uit zitten, een moeder die drugs heeft gesmokkeld of een moordouder. Binnen hetzelfde gezin kan het ene kind gedragsproblemen ontwikkelen gedurende de detentie van een ouder terwijl het andere kind opgelucht lijkt te zijn en een ontwikkelings- spurt doormaakt.

We moeten kinderen niet onderschatten, niet doen alsof het allemaal wel mee valt, geen geheimen creëren, we moeten hen helpen de realiteit onder ogen te zien. De realiteit van bezoekruimtes mag best wat kindvriendelijker vormgegeven worden en ingericht maar het mag geen schijnvertoning worden die de realiteit ontkent. Instructies voor kindvriendelijk handelen is een prima aanzet maar houding en vaardigheden worden voor een groot gedeelte bepaald door de justitie cultuur. Voor het ene kind kan ouder-kind bezoek een prima activiteit zijn, voor een ander kan het schadelijk zijn. Gedetineerde ouders mogen nooit rechten doen gelden aan het bezoek van kinderen. Het belang van ieder kind is recht op maatwerk. Het belang van de ouder is daaraan ondergeschikt.

Waarom is nu de tijd rijp?

Waarom hebben eerdere onderzoeken en rapporten niet tot maatregelen geleid binnen justitie? Bijvoorbeeld:

  • Save the Children (1995).
  • Project van de Reclassering voor kinderen van gedetineerden zoals:
    • “Nog honderd nachtjes slapen” (1994).
    • “Hoeveel nachtjes slapen nog?” (1995-1997).
  • Het experiment “Moeders met Kinderen in gevangenis Ter Peel” (1993-1995).
  • Het onderzoek en boek van Mevr Wolleswinkel – “Gevangen in moederschap (1997).

Ook was er rond 1996/1997 al sprake van kinderbezoek op de afdeling binnen de vooruitstrevende vrouweninrichting Amerswiel.

Zie: 2008 Kind van gedetineerde ouder (verleden-heden-toekomst).

Een medewerker van de Kinderbescherming die 1 van de 5 deelnemers uit Nederland was op het congres ‘het kind en zijn gedetineerde ouder’ 10 januari 1997 te Brussel nodigde ieder die beroepshalve in het onderwerp geïnteresseerd was uit te reageren om aan te tonen dat het onderwerp weldegelijk leefde. Daarna leek het stil te blijven.  Toch gingen o.a. exodus en gezin in balans door.

Ik wens alle kinderen van gedetineerde ouders toe dat de tijd rijp is binnen justitie om samen met andere relevante betrokkenen en instanties vanuit het belang van ieder individueel kind te kijken of en hoe gedetineerde ouders meer betrokken kunnen worden bij de opvoeding en ontwikkeling van hun kinderen.


Proef “Betere Start” succesvol

Persbericht | 10-10-2011

De proef waarin moeders tijdens en na hun detentie worden geholpen met de opvoeding van hun kinderen werkt. Dat zei staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie vandaag op basis van voorlopige resultaten van wetenschappelijk onderzoek die werden gepresenteerd tijdens het symposium ‘Vrouwen in detentie’ in de Penitentiaire Inrichting Ter Peel. Investeren in kinderen van gedetineerde ouders is van belang omdat uit onderzoek blijkt dat zij een sterk verhoogde kans lopen later ook in aanraking te komen met criminaliteit. Het symposium werd bijgewoond door Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Máxima.

Veel van de vrouwen in detentie zijn alleenstaande moeders, waardoor het effect van de detentie vaak ingrijpender is dan bij mannen.

Omdat uit onderzoek blijkt dat hun kinderen een sterk verhoogde kans lopen later zelf ook met criminaliteit in aanraking te komen, is in samenwerking met de Universiteit Utrecht in 2007 het project ‘betere start’ begonnen.

Betere start

Betere Start is gericht op opvoedondersteuning in de laatste drie maanden van detentie en daarna en gericht op moeders van kinderen tussen de twee en tien jaar. Uit de voorlopige resultaten van het onderzoek lijkt dat bij de kinderen die hebben deelgenomen aan ‘Betere Start’ de risicofactoren voor later delinquent gedrag afnemen. Ook nemen de gedragsproblemen van deze kinderen af. Bij kinderen die niet hebben deelgenomen nemen deze problemen en factoren juist toe. Tot nu toe hebben 113 moeders en 168 kinderen deelgenomen aan het onderzoek. Medio 2012 worden de definitieve resultaten verwacht.

Betere Start richtte zich in eerste instantie op het effect bij de kinderen van gedetineerde moeders. Tijdens de proef is echter gebleken dat er mogelijk ook sprake is van een vermindering van recidive bij de moeders. Naar dit effect zal nader onderzoek worden gedaan.

Scroll Up