Tag: Leven

2012 Het zit in de familie

Het zit in de familie.

Het is een trend: Familie focus.

Iedereen heeft het er over, het gezin centraal, meedoen in de samenleving, medeverantwoordelijkheid, familie netwerkberaad, 1 gezin 1 plan, eigen kracht, pleegzorg first, de film “Alles is familie” e.d. …

Families behoren allemaal de internationale rechten van het kind (Kinderrechten.nl) te eerbiedigen.

Kinderen uit de families zijn de toekomst!
We moeten vooruit kijken, in actie komen, het is het doen wat beweging brengt. We moeten meegaan in de beweging van het leven, meebewegen met de steeds veranderende gevoelens en behoeften. We moeten ons echter ook realiseren dat er meer vertrouwen in de toekomst is als je het verleden mee kunt nemen in de beweging.

Meebewegen

Nagy heeft ons inzicht gegeven in de roulerende rekening binnen familie. Hij heeft ons laten zien hoe onzichtbare, ontkende of niet gevoelde loyaliteit naar (groot)ouders als een guerrilla andere relaties kan aantasten.

Natuurlijk zijn loyaliteitsconflicten inherent aan het bestaan. Echter in veel families is sprake van generaties voortslepende conflicten, terug te voeren op reeds lang overleden familieleden en destijds ontstane situaties en gedragingen. Er zijn al dan niet bewuste normen en waarden, eigen waarheden, ontstaan. Deze ideeën en verwachtingen worden al dan niet gedeeld en er worden (ver)oordelen aan gekoppeld.

Veel conflicten slepen zich voort omdat ieder in de familie aan het eigen standpunt en oordeel vasthoud. Elk familielid wil de ander niet echt serieus nemen en vreest zichzelf te verliezen bij toegeven. Het sleept zich in families generaties voort en kruist andere families bv bij pleeg- of samengestelde gezinnen na overlijden of (v)echtscheiding waardoor er zieke kruisbestuivingen kunnen ontstaan maar ook prachtige verbindingen vol vertrouwen in de toekomst.

Mijn gekozen vrijwillige kinderloosheid was het gevolg van het stokken van de balans van geven en ontvangen tussen de generaties. Herstel van het evenwicht heeft geleid tot pleegouderschap en een diepere zingeving.

Het stokken van de balans leidt vaak tot bv een ouder die zijn kind niet kan loslaten en het oppassen op de kleinkinderen verword tot infiltratie in- of vastklampen aan het gezin van het kind. Of de andere kant op waar kleinkinderen opa en oma niet mogen leren kennen. De eigen waardheid, normen en frustraties worden overgebracht door de generaties heen met schijnbaar zelfstandige keuzes als het afsnijden van familie relaties. Wantrouwen dat tussen beide ouders blijft bestaan ook na scheiding kan kinderen gevangen zetten in gespleten loyaliteit dat door generaties heen speelt.

Weerstand tegen het onder ogen zien of bespreken van de relaties tussen de generaties is vaak ook weer onbewuste onzichtbare, ontkende of niet gevoelde loyaliteit. De voortslepende conflicten, soms generaties terug ontstaan, leiden (lijden) tot gestoorde familie relaties, een gestoorde ontwikkeling naar volwassenheid waardoor geen echte vrijheid en autonomie kan ontstaan. Dit kan zich uiten in symptoomgedrag als verslavingen aan bv alcohol, eten, drugs, games, eetproblemen, sex of bv huiselijk geweld incl. Kindermishandeling, vervloeiing in partnerrelaties, medicalisering en zelfs psychose of suïcide. Ook jonge kinderen kunnen symptoomgedrag laten zien b.v. door terugval in zindelijkheid of vormen van parentificatie als de zondebok zijn in het gezin of de (mantel)zorger.

Symptoomgedrag is vaak reden tot zorg en de aanleiding tot het in beeld komen van de familie. Het is aan het netwerk in het gewone leven en eventueel aan de hulpverleners rond het systeem om eigen kracht te empoweren, vertrouwen te mobiliseren waarmee het pedagogisch klimaat kan versterken en symptoomgedrag afneemt. Alles begint met een open, accepterende houding ten aanzien van de ander en het op waarde schatten van diens opvattingen. Ook wel veelzjdige partijdigheid genoemd. Duurzame oplossingen zijn alleen mogelijk als we het “ik versus jou”-denken loslaten en gezamenlijk op zoek gaan naar het derde alternatief: geen compromis maar een nieuwe uitkomst waar iedereen beter van wordt.

Diegenen die in de familie afgesneden worden of zijn kunnen door verbondenheid groeien in vrijheid en autonomie. Door rekening te houden met de belangen en positie van de ander worden immers ook de eigen belangen en positie helderder waardoor deze ook in een conflict verdedigt kunnen worden.
Het rekening houden met de positie en belangen van diegene die de relaties afsnijdt (geven) is immers iets anders dan toegeven, conflicten uit de weggaan, opofferingsgezindheid of je laten manipuleren door middel van een schuldgevoel. Zelfs wanneer er niet een nieuwe dialoog ontstaat geef je jezelf waarde door een poging te hebben gedaan in die richting door toch langs te gaan, door toch te vragen naar de situatie, door zelf het initiatief te nemen.

Het is de daad die beweging kan brengen en het zijn ook de daden die het eigen bestaan zin geven. Ook als er bij herhaling gesteld word dat contact zoeken niet op prijs word gesteld, de dialoog dus niet op gang komt, (samengestelde) familie vetes blijven bestaan, kan door de erkenning van de situatie van diegene die de relaties vasthoudend afsnijd en hoe dat zo gekomen is, er groei in vrijheid en autonomie ontstaan bij diegene in de familie die afgesneden word. Wetende dat het op dit moment niet anders kan zijn dan “het is niet goed of het deugd niet” of je nu wel sinterklaas kadotjes aan de deur hangt of niet, wel of niet de jaarlijkse kerstkaart stuurt, wel of niet het jarige kleinkind een kaart stuurt, alles word verkeerd uitgelegd.

Ook wel beschreven als je kan pas je medemens erkenning geven en accepteren als je jezelf erkenning geeft en accepteert. Of je kan pas goed voor anderen zorgen als je goed voor jezelf zorgt.

Een verandering van het hart komt voort uit een emotioneel begrip dat wil zeggen door ervaring en de praktijk van het leven. Jezelf vinden en verankeren en voelen dat jij het bent die praat en besluit en niet het verleden, de gewoonte, conditionering of de angst voor de blik van de ander.

Moraal van het verhaal

Leven en laten leven …
Elk huisje heeft zijn kruisje …
Meegaan in de beweging van het leven.

Door het (mee) beleven van (intergenerationele en/of interculturele en/of internationale) ontmoetingen en de blik in de spiegel kom je als mens versneld tot de kern, weer thuis, wie ben ik, wat heb ik en wat wil ik.

Erkenning geven is het mooiste wat er is en levert groei in autonomie, eigenwaarde, zingeving en het gevoel van vrijheid of een wensballon vol passie.

3 Diepe wensen – Wensballon

En het is dan ook niet zo gek dat Familie een trend is geworden.

Het boek “Van je familie moet je het hebben” bevat een zorgvuldig en kundig samengestelde selectie van mooie, ontroerende en vooral geestigste verhalen over de dood, over zijn knotsgekke familie, over nudistencampings, over roken, over de zes tot acht zwarte mannen die Sinterklaas assisteren, over dwangneuroses, lichamelijk verval, over shoppen met zus Amy, en over nog meer dood.

Bij elk familiebedrijf is het de kunst om de balans tussen het bedrijf en de familie te vinden en te behouden. Op het moment dat zakelijke belangen indruisen tegen de lieve vrede thuis, is het soms moeizaam opereren. 

Inzicht in ieders rol en belangen helpt om conflicten te voorkomen. “Familie bv” laat de meest voorkomende personages zien binnen een familiebedrijf, zoals pa de directeur en de ambitieuze kinderen. En natuurlijk ma die probeert het thuis gezellig te houden.

In “De zeven eigenschappen van effectieve families”, laat Covey zien hoe de principes uit “De zeven eigenschappen van effectief leiderschap” kunnen worden gebruikt om een stabiel, liefdevol gezin op te bouwen waarvan de positieve effecten generaties lang zullen doorwerken. Want, zo zegt Covey: “Als u uw kinderen opvoedt, voedt u tegelijkertijd uw kleinkinderen op”. 

Covey legt uit dat een gezin niet zomaar vanzelf hecht en stabiel wordt, maar dat daarvoor de energie, talenten, wilskracht, visie en toewijding van alle gezinsleden nodig zijn. Hij geeft praktisch advies voor het oplossen van veelvoorkomende gezinsdilemma”s, zoals tijd voor elkaar maken, ruzies uitpraten, beschadigde relaties herstellen en negatieve stemmingen ombuigen. Zijn advies lardeert hij met inzichtrijke, vaak ontroerende of humoristische ervaringen uit zijn eigen leven en het leven van andere families.

Ook internationaal is Familie focus een trend.

SOSkinderdorpen komt met het rapport Family focus 2012, TVspot Familie is je basis, en een foto expositie. Better Care Network komt met informatie en voorbeelden en bijeenkomst “van slaapzaal naar slaapkamer”, My World Wiki geeft informatie en achtergronden, ook al in 2007 het rapport van oa Unicef en Save the Children “someone that matters” over the quality of care in childcare institutions in indonesia”. En op you tube kan je Georgette Mulheir vinden over The tragedy of orphanages.

Wanneer mensen worden gedwongen om hun land te ontvluchten, vallen families uit elkaar. Dit overkwam 37.000 Afghanen die hun heil zochten in Nederland. Veel van hen ervaarden hoe hun familie versplinterd raakte over verschillende landen en continenten, als gevolg van conflicten, oorlog en de noodzaak om te vluchten.

Level 42 – Running in the family
 
Scroll Up