Tag: Extern

11 – Het gezin kapot maken

Femke vertelt verder over hoe zij Veilig Thuis blijft informeren over hoe het met James gaat en met welke psychische dreigingen en onveiligheid hij te maken krijgt.

Informatie naar veilig Thuis over het contact met James
We informeren Veilig Thuis per mail;

“Vandaag hebben wij James gesproken en gezien. Hij geeft aan dat hij tegen zijn ouders gezegd heeft niet meer te weten wanneer hij die brief naar de rechter geschreven heeft. Hij zegt daar over: “Ik praat dan gewoon een beetje grijs”.
“Ik moet opbellen naar de rechter dat het verschoven moet worden omdat school voor gaat, terwijl het van school prima kan, ik ga zo bellen dan kan ik laten zien dat ik gebeld heb.”

Ik heb James geadviseerd de brief aan school te laten zien zodat duidelijk is waarom hij op dat moment afwezig is van school.

James: “Mijn ouders doen heel erg hun best nu en maken afspraken, het gaat eigenlijk best goed nu thuis”.

Wij reageren met dat dat fijn is en dat dat is wat we uiteindelijke beogen dat het goed gaat en goed blijft gaan samen thuis.

Vervolgens vertelt James;
“Als ik bij jullie zou gaan wonen dan maak ik het hele gezin kapot, en dan worden alle banden verbroken met mij, zeggen mijn ouders.”

Wij reageren met dat het geen kwestie van kiezen is en dat zowel wij als zijn ouders veel van hem houden. Dat zijn ouders zich waarschijnlijk niet realiseren onder wat voor grote druk ze James nu zetten en dat we dat psychische kindermishandeling noemen. We geven aan het heel erg te vinden dat hij nu onder zo’n grote druk staat en herhalen weer dat het ons gaat om wat het beste is voor hem, dat het goed met hem gaat en goed blijft gaan en we gewoon contact met elkaar kunnen hebben zoals we dat tot voor kort altijd hadden.

James: “Ze zeggen nu opeens dat ze het contact met jullie niet verboden hebben maar nu even niet willen”.

James neemt het initiatief tot knuffel en zoen voordat hij vluchtig ons huis weer verlaat
James wekt de indruk onder zware psychische druk te staan, bang te zijn en dit wat puberaal stoer weg te lachen.

En nogmaals Veilig Thuis: “Wij hebben slechts het belang van James voor ogen, dat hij op een plek woont waar hij mag zijn wie hij is, en ruimte en steun krijgt om zijn talenten te ontwikkelen, zich goed en thuis voelt en contact kan hebben met familie en vrienden, inspraak heeft en niet bang hoeft te zijn, etc.
Wij zien een disbalans tussen de pedagogische capaciteiten thuis en de ontwikkelingsbehoeften van James (intellectueel, sociaal e.d..)

Opa en Oma“

De rechter en bijzonder curator
We besluiten de rechter ook te informeren over de ‘hele heisa’ en het geen James daar over verteld heeft zoals de dreiging door ouders met het verbreken van alle banden met James waarop hij ook zijn broertjes niet meer zal kunnen zien.

De rechter hoort en ziet James niet
James reageert niet op apps en Gerben gaat naar school en belt mij direct er na met een stem vol emotie.
James vertelde dat de rechter een jongeman was. Nadat hij zijn vragen beantwoord had gaf de rechter aan dat het fijn is dat het nu weer beter gaat en een bijzonder curator niet nodig is. Uiteraard zei James dat dat goed was. De rechter met aanzien zegt het en zijn moeder zit in de gang. James kent de bedreigingen van zijn ouders. Hij wil niet de schuldige zijn van het gezin kapot maken en zijn broertjes en ouders nooit meer zien. Hij wil niet dat zijn vader bij opa verhaal komt halen. James geeft aan dat we een brief van de rechtbank krijgen dat het allemaal wel mee valt. James voelt zich duidelijk erg ongemakkelijk naar opa toe en sluit af met dat hij naar de wc moet. Hij geeft opa een klap op de schouder. In zijn nieuwe (sinterklaas) jas en muts, loopt hij weg naar het toilet.

De angst regeert.
Femke vertelt verder over het contact met de rechtbank waar ze een klacht in dienen.

Rechtbank verschuilt zich achter inhoud
We ontvangen van de rechtbank een uitgebreide reactie waarin een en ander goed wordt samengevat maar toegewerkt wordt naar dat het nu eenmaal de macht van de rechter is.

“Artikel 2 van deze regeling kent een belangrijke beperking en houdt in dat u niet kunt klagen over de inhoud van een rechterlijke beslissing. Uw klacht heeft betrekking op een inhoudelijk juridisch oordeel van de betrokken rechter en daarover kan en mag ik in het kader van de klachtenprocedure niet oordelen. Dit is namelijk een beslissing die in het zogenaamde rechterlijke domein ligt. In dat domein is de rechter onafhankelijk en daar dien ik mij in mijn rol als behandelaar van klachten buiten te blijven. Desondanks heb ik uw klaagschrift voorgelegd aan de betrokken rechter. De rechter heeft mij uitdrukkelijk laten weten dat hij alle hem verschafte informatie serieus heeft genomen. Op basis van zowel de schriftelijk als mondelinge informatie heeft de rechter vastgesteld dat het de wens van James was zijn verzoek om een bijzonder curator te benoemen niet te handhaven en dat hij ook verder niets meer van de rechtbank verlangde. De rechtbank heeft vervolgens het dossier gesloten. Omdat James zijn verzoek feitelijk heeft ingetrokken is er geen officieel proces verbaal, beschikking of anderszins opgemaakt. Geen van de betrokkenen hebben derhalve een officieel stuk van de rechtbank ontvangen.”

Machteloosheid
Femke & Gerben reageren boos van onmacht en onbegrip naar de rechtbank;

“Wij willen u hartelijk danken voor uw uitgebreide reactie op onze klacht. Het is prettig te ervaren dat u de moeite heeft genomen om u te verdiepen in de kwestie die wij u voorgelegd hebben. Wij hebben echter niet de indruk dat wij geklaagd hebben over de inhoud van een rechterlijke beslissing maar juist over het ontbreken van inhoud.

Er lijkt slechts op grond van een eenvoudige juridische redenatie gehandeld te zijn. Het kind zegt dat het nu allemaal goed gaat en wil er snel van af, wat is er dan makkelijker voor een rechter om het te laten intrekken. De rechter, die onafhankelijk zou moeten zijn, volgt simpel weg wat het kind op dat moment zegt, geen gedoe met officiële stukken naar betrokkenen, geen bijzonder curator zoeken etc.…. geen extra werk. Een kind in de knel wordt naar huis gestuurd, het kind is bang voor de gevolgen van spreken, moeder zit in de wacht ruimte… Wie ziet en hoort dit kind wel? Wie komt er op voor de rechten van dit kind? Wat mogen kinderen verwachten van rechters als zij ‘de rechten van het kind’ niet begrijpen of na leven?

De signalen die wij nu nog steeds zien zijn signalen van een kind dat zijn overlevingsmechanismen versterkt en wellicht (met zijn intelligentie) uitbreid. Aangepast gedrag dat nodig is om te overleven, zich veilig te voelen en erkent te worden. Overlevingsgedrag dat een bedreiging vormt voor zijn ontwikkeling (o.a. angst, stress, onzekerheid, eenzaamheid, schaamte (voor kwetsbaarheid), zelfbeeld, vertrouwen in anderen, schoolprestaties).
Wij zouden weer diverse aanvullende voorbeelden kunnen noemen n.a.v. het stiekeme contact.

Wij laten ons door deze rechterlijke dwaling niet van ons doel afhouden. Nl. het belang van de kinderen om te kunnen wonen op een plek waar zij mogen zijn wie zij zijn, ruimte en steun krijgen om hun talenten te ontwikkelen, zich goed en thuis voelen en contact kunnen hebben met familie en vrienden, inspraak hebben en vooral niet bang hoeven te zijn, etc.

Wij zullen andere wegen blijven zoeken opdat er ‘niet vrijblijvende hulp’ komt om de bedreiging in de ontwikkeling af te wenden of dat nu in het vrijwillig- of gedwongen kader is. Het onthouden van hulp is immers ook een vorm van kindermishandeling.
Wij zijn voornemens het handelen van de rechter hierbij in het bijzonder aan de kaak te stellen“.

Femke:

“Ook met organisaties als Defence for Children en de kinderombudsman heb ik uitgebreid gesproken maar niemand lijkt iets te kunnen of willen doen tegen Veilig Thuis en de rechter, niemand durft zijn nek uit te steken voor James, de angst regeert“.

10 – Hele heisa

Femke en Gerben nemen na 9 weken geen normaal contact meer gehad te hebben met James contact op met Veilig Thuis.

Contact James opa en oma gewenst
Femke verstuurt de volgende mail naar Veilig Thuis;

“Beste Veilig Thuis, We willen je niet van je werk houden en jullie ook niet voor de voeten lopen maar wel het volgende onder je aandacht brengen.
James heeft met ons een ‘niet gewone opa en oma relatie’. James heeft de afgelopen 14 jaren (omdat hij erg veel bij ons was) een ’bijzondere affectieve band’ met ons opgebouwd ofwel een ‘nauwe persoonlijke relatie’, die tot voor kort nog actueel was. James heeft nu 9 weken geen normaal contact meer met ons, alleen heel af en toe stiekem. Wij willen dan ook een omgangsregeling aanvragen om James zijn belangen en rechten te behartigen op familieleven. Aangezien de ouders van James het contact met ons aan James verbieden en ook met ons geen contact wensen, hebben wij de volgende vraag. Is er al bekend welke hulpverlener er in het gezin gaat en met wie wij over dit onderwerp contact op kunnen nemen? Adviseer je om rechtstreeks contact met de ouders van James op te nemen? Of heb je een ander advies aan ons?”

Reactie Veilig Thuis
“Bedankt voor uw mail, ik kan mij heel goed voorstellen dat u graag omgang wil met James. Hij is erg belangrijk voor u en u bent dat voor hem. Ten aanzien van omgang met uw kleinzoon zal inderdaad het juridisch traject ingegaan moeten worden. Het onderzoek bevindt zich in de begin fase en derhalve kan ik u niets inhoudelijks teruggeven. Aan het eind van het onderzoek kan ik u informeren over al dan niet te hebben verwezen naar hulpverlening.”

Femke vertelt dat zij vervolgens juridisch advies ingewonnen hebben en in overleg met James hem zelf een bijzonder curator hebben laten aanvragen waar bij zij een ondersteuningsbrief hebben gestuurd.

Aanvraag bijzonder curator
Betreft: Aanvraag voor iemand die op komt voor mijn belangen nu ik van mijn ouders geen contact meer mag hebben met mijn opa en oma (bijzondere curator).

Beste rechter,

Mijn opa en oma zullen hier onder het probleem uitleggen.
Ik wil graag bij mijn opa en oma wonen.
Dat heb ik al heel vaak gevraagd maar mijn ouders willen dat niet.
Ik mag nu helemaal geen contact meer hebben met opa en oma van mijn vader en moeder.
Als ik ook van u niet bij mijn opa en oma mag wonen dan wil ik in ieder geval graag gewoon contact met mijn opa en oma kunnen hebben zoals ik dat al mijn hele leven heb gehad.
Ik kan goed op schieten met opa en oma en we hebben al heel veel dingen gedaan samen en ook met andere vrienden en vriendinnen. Deze kan ik nu ook niet meer zien.
Ik hoop dat u wat voor mij kan doen,

James

Spannend
We hebben contact met James en leggen hem nog een keer uit dat hij alleen met de rechter mag praten en dat deze zal beslissen of hij een bijzonder curator krijgt. Een bijzonder curator is iemand die “jouw stem vertegenwoordigt”. James zegt : “oeh. Dan ga ik een pak kopen”. Ik geef aan dat rechters ook gewend zijn om met gewone mensen te praten. James vraagt: “Mag ik het aan Leo vertellen?” Natuurlijk je mag alles aan Leo vertellen. James: “Dan moet ik goed nadenken over wat ik daar ga zeggen”.
Ik doe er nog een app overheen: “Spannend hè, maar weet dat we je altijd zullen blijven steunen in wat jij op dit moment het beste vind voor jezelf, fijne dag en goed weekeinde, moet je nog voetballen?”

Hele heisa
James appt;
“De brief is er”
“Hele heisa”
“Straks spreek ik je wel ff”
“Ik heb nu tijd”
“De brief is er en mijn ouders willen straks praten”
“Geen idee wat ik moet doen”
“Was net aan jou”

Femke leest dit een uur later en ze appen;
Femke: “Ik ben over 10 minuten thuis”
James: “Ik ben onderweg naar een uitwedstrijd voetbal”
Femke: “Ok, naar je ouders toe eerlijk zijn hoe moeilijk dat misschien ook is, je weet dat je altijd naar ons toe kan komen, we zijn thuis”
James: “Oke”

Zorgen en twijfels
We horen niets meer van James. We zijn continu bezig met de vraag hoe het thuis gaat. We realiseren ons terdege dat wij James en zijn broertje nu ook in een nog onveiligere situatie hebben gebracht zoals Veilig Thuis dat ook al twee maal deed. Wij hebben dit wel overwogen gedaan en gezien als de minst slechte oplossing op dit moment, vertrouwende in de wijsheid van een onafhankelijke kinderrechter nu Veilig Thuis het maar laat gaan.

Blijven steunen
Femke: “Lieve James, we begrijpen hoe lastig het voor je is, maak je over ons geen zorgen, we zullen er altijd voor je zijn en blijven of je nu wel of niet contact met ons mag hebben, dikke knuffel”
James: “Awww”
Femke : “???”
James : “wat lief dat je dat zegt”
Femke ; “wat lief dat jij dat apt”
James : “ja he”
Femke : “trots op jou!”

Uit de later gevolgde klachten procedure;

Klacht:
Tijdens het onderzoek toelaten dat James verboden wordt (door ouders, gezagsdragers) contact te hebben met zijn jaren lang beschermende factoren, opa en oma, die de zorgen gemeld hebben.

Zoals in de melding is aangegeven heeft James met melders een ‘niet gewone opa en oma relatie’. James was de afgelopen 14 jaren erg veel bij melders (opa en oma waar hij 80% van zijn leven heeft gewoond) waardoor er sprake is van een ’ bijzondere affectieve band’ ofwel een ‘ nauwe persoonlijke relatie’, (hechtingsrelatie) die tot voor kort nog actueel was.

Wat zijn de argumenten om dit slechts onderwerp van gesprek te laten zijn in het onderzoek (daar gaan wij tenminste vanuit…) en zijn er geen maatregelen genomen of heeft VT aangestuurd op het nemen van maatregelen die contact tussen James en zijn opa/oma (beschermende factor) mogelijk maken en uit het stiekeme te halen. (b.v. in de vorm van omgangsregeling of – afspraken gedurende periode ) Hoe wordt dit gezien vanuit het uitgangspunt dat VT prioriteit geeft aan de belangen van kinderen. Het onthouden van dit contact is op zich al een vorm van mishandeling.

Deze werkwijze draagt er toe bij dat de bedreiging in de ontwikkeling (als gevolg van o.a. psychische mishandeling) niet afneemt maar dat overlevingsmechanismen zich verharden met alle effecten van dien op o.a. angst, stress, onzekerheid, eenzaamheid, schaamte (voor kwetsbaarheid), zelfbeeld, vertrouwen in anderen (volwassenen zijn niet te vertrouwen), lichamelijke klachten, schoolprestaties.
Naast de gevolgen op korte termijn zijn er uiteraard de zorgen voor de gevolgen op langere termijn.

Veilig Thuis verzoekt in eind gesprek geen contact meer op te nemen
Onderzoeker en gedragswetenschapper geven aan dat het gewenst is dat wij geen contact zoeken met James. Wij geven aan hem niet te zullen laten vallen en hem niet aan zijn lot te zullen overlaten. De onderzoekster lijkt verbaasd dat wij ons voor kunnen stellen dat de ouders boos zijn. We geven aan wel een afspraak te willen maken over het niet opnemen van contact tot dat de hulp is opgestart en er gesproken kan worden over omgangsafspraken. We geven aan alles te willen doen wat in het belang van James is, het gesprek aan te willen gaan, initiatieven hier in te nemen of wat zij ons anders adviseren. Aangegeven wordt dat ouders hier nog niet aan toe zijn. Wederom vraag ik mij hardop af hoelang zij deze situatie willen laten bestaan waar in de belangen van de gezaghebbende ouders blijkbaar zwaarder wegen dan die van James. We zijn inmiddels bijna een half jaar verder. We stellen voor om ons bijvoorbeeld 4 weken koest te houden en af te wachten. Onderzoekster en gedragswetenschapper willen niet concreet worden en zich niet aan afspraken binden. Ze willen zich niet verder uitlaten over vormen van hulp, tijdsduur, namen en/of nummers en dus blijft het gesprek hangen. We gaan weer de deur uit zonder gerustgesteld te zijn. Er kan van alles gebeuren maar ook niets. We hebben er wederom geen vertrouwen in.

Femke & Gerben tijdens de hoorzitting:
Wel wordt aangegeven dat het contact met ons voor James belangrijk is maar niet wordt aangegeven dat het belang van James prioriteit heeft en hoe dit opgepakt wordt. We krijgen slechts te horen ‘ ouders zijn er nog niet aan toe’. De opstelling van de ouders lijkt belangrijker dan het belang van James.

Externe onafhankelijke klachten commissie
U hebt aangegeven dat u niet hebt ervaren dat het belang van het kind als eerste overweging geldt bij VT.

De externe klachtencommissie merkt allereerst op dat het ervaren van iets voornamelijk iets subjectiefs is. Hoe iets ervaren is zegt namelijk niets over wat er daadwerkelijk is gebeurd.
Het handelingsprotocol geeft handvatten hoe te handelen en het biedt tegelijkertijd de mogelijkheid om in uitzonderingssituaties te doen wat nodig is.

U heeft tevens aangegeven dat u het kwalijk vindt dat VT u niet in de gelegenheid heeft gesteld om verantwoord met uw kleinzoon af te hechten.
Gelet op de hierboven vermelde wettelijke taken kan van VT niet verwacht worden dat zij u in de gelegenheid stellen om af te hechten.

Wel hecht de commissie er aan nog het volgende op te merken. U is in een persoonlijk gesprek medegedeeld wat de conclusie is van VT en dat is dat inschakeling van verdere hulpverlening aan de orde is.
Ook gelet op dat feit kan de externe klachtencommissie u niet volgen in uw klacht dat het belang van het kind niet voorop heeft gestaan bij VT.

Veilig Thuis:
Vanuit VT is meerdere malen aan ouders en James jullie wens besproken – en ook de reden hiervan, ook na de klachtprocedure is hier nog contact over geweest. Of ouders en/of James in willen gaan op jullie verzoek is aan hen, Veilig Thuis heeft hier geen actieve rol in.

Gerben & Femke:
“Dank voor je reactie. We begrijpen dat VT nu het onderzoek afgelopen is daar nu geen actieve rol in speelt.
Wel lijkt het ons van belang om bij de 3 maand check up na te gaan in hoeverre de thuissituatie en de door ouders opgelegde contactbreuk van invloed is op zijn gedrag (o.a. vrijetijdsbesteding) en schoolresultaten en wellicht een bedreiging vormt voor zijn ontwikkeling (vergelijk de resultaten cq ontwikkelmogelijkheden en behoeften uit het schoolonderzoek/advies van de basisschool). Kan James in deze situatie zijn wie hij is, krijgt hij voldoende ruimte en steun om zijn talenten te ontwikkelen, voelt hij zich goed en thuis, kan hij contact hebben met familie en vrienden, heeft hij inspraak en hoeft hij niet bang te zijn?
We zullen zien hoe het verder gaat, vooralsnog is het angstig stil…”

Externe Klachtencommissie
Tot slot deel ik u namens de klachtencommissie mede dat over de inhoud van een oordeel door de commissie niet wordt gecorrespondeerd.
Het spijt me u niet anders te kunnen berichten.

09 – Ik mag niet zwart wit praten, alles moet grijs

Femke vertelt dat er vervolgens onduidelijkheid is bij James over het gesprek dat hij zal krijgen met Veilig Thuis. Het verslag van dit gesprek is niet aan James ter goedkeuring voorgelegd.

Femke vertelt;
Opa Gerben gaat ‘s ochtend naar de school van James. James komt aan fietsen met een groep kinderen. Hij ziet opa al van verre en fleurt op “hallo opa” James ziet er goed uit, zijn ogen staan goed. Hij is naar de kapper geweest en draagt nieuwe kleren. James vertelt dat hij de volgende dag een gesprek zou hebben met Veilig Thuis maar hij mag niet van zijn ouders i.v.m. een SO op school. James zegt dat vreemd te vinden omdat hij deze later mag inhalen op school. James vraagt of opa Veilig Thuis wil afbellen maar opa geeft aan dat hij dat zelf kan doen. James geeft aan dat hij van Veilig Thuis niet meer naar ons toe mag en moet wachten tot alle onderzoeken voor bij zijn. Vervolgens is er die week onduidelijkheid over wanneer James het gesprek heeft met Veilig Thuis. Eerst zou het op school zijn maar dan blijkt het toch niet door te zijn gegaan en weet James niet wanneer het nu zal zijn.

Geschrokken van James
Femke vertelt geschrokken te zijn toen zij James later sprak en heeft de volgende mail verzonden naar veilig Thuis;
“Beste Veilig Thuis, Vanochtend heb ik James even kort gesproken en ik ben geschrokken van de bedrukte stemming van hem, hij was ontdaan van een gesprek dat hij gevoerd heeft met zijn ouders. Ik begreep dat jullie een verslag van het gesprek met James aan de ouders hebben doen toe komen, zonder dat James dit zelf gelezen heeft. James is ter verantwoording geroepen door zijn ouders. Hij gaf aan dat er dingen in stonden die niet helemaal klopten zoals dat hij was weggelopen omdat hij geslagen was terwijl hij weg wilde lopen maar niet omdat hij toen geslagen was. Ook zaken over het ophalen van de telefoon als communicatie middel met ons waren uitgebreid onderwerp van ondervraging geweest“.

James mag niet zwart wit praten
“Hij geeft aan dat hij niet echt kan zeggen wat hij wil en vindt ‘ik mag niet zwart-wit praten, alles moet grijs worden’. Op mijn vraag over wat zou je doen als je een toverstokje had antwoord hij “mijn ouders wegtoveren”. Hij gaf aan dat hij het lastig vindt dat wij zwart gemaakt worden en dat zijn vader vertelt over zaken in het verleden hoe opa toen deed tegen zijn vader. James zei daar over “dat interesseert mij niet, het gaat over nu”. James gaf aan dat hij dacht dat jullie vandaag of morgen een gesprek hebben met zijn ouders.

James schakelt naar andere wereld
En dan zegt hij “Ik ga mijn haar blauw verven, niet die kleur hoor maar meer die kleur blauw” en wijst … En trouwens jij moet ook je haar nodig verven, je wordt grijs“.

Effect Veilig Thuis werkwijze op James
“Voor jullie is dit mogelijk detail informatie maar voor ons is het aanvullende informatie die laat zien wat jullie aanpak met James doet. Je zal je voor kunnen stellen dat wij als melder vragen hebben bij deze werkwijze, hier zullen wij op een later moment op terug komen”.

Femke: “Het blijft voor ons ongelooflijk dat Veilig Thuis niets doet met de zorgsignalen die wij doorgeven over James en men blijkbaar niet beschikt over de vaardigheden om een goed gesprek met een jongere te voeren en de ouders duidelijk te maken dat zij door het contactverbod James in een loyaliteitsconflict brengen en dat dat kindermishandeling is.”

Uit de later gevolgde klachten procedure;

Klacht:
Verslag van gesprek VT met James doorsturen naar ouders zonder dat James (14 jaar) dit verslag van te voren akkoord bevonden heeft.

Mocht James het verslag wel gelezen hebben (zijn overlevingsmechanisme mee wegende…) dan is het de vraag wat de argumentatie is van VT om het verslag op te sturen en niet gezamenlijk met ouders en James door te nemen. Gezien de situatie die gemeld is levert het op deze wijze omgaan met het verslag van het gesprek tussen VT en James op, dat James wederom in een situatie gebracht wordt door VT van onveiligheid (psychische mishandeling) ‘achter de voordeur’.
Waarom dit verslag niet gezamenlijk met 14 jarige en ouders bespreken ? Wat zijn de argumenten voor het kiezen van deze werkwijze en hoe moeten wij dat zien relatie tot het stellen van prioriteit door VT bij de belangen van kinderen.

Deze werkwijze draagt er toe bij dat de bedreiging in de ontwikkeling (als gevolg van o.a. psychische mishandeling) niet afneemt maar dat overlevingsmechanismen zich verharden met alle effecten van dien op o.a. angst, stress, onzekerheid, eenzaamheid, schaamte (voor kwetsbaarheid), zelfbeeld, vertrouwen in anderen (volwassenen zijn niet te vertrouwen), lichamelijke klachten, schoolprestaties. Naast de gevolgen op korte termijn zijn er uiteraard de zorgen voor de gevolgen op langere termijn.

Veilig Thuis:
Het gespreksverslag van James is zonder akkoord vooraf aan ouders verstrekt. In principe fiatteert Veilig Thuis gespreksverslagen, ook van jeugdigen vanaf 12 jaar, dit zou de juiste werkwijze zijn geweest.

Femke & Gerben
Er wordt door deze formulering voorbij gegaan aan het gegeven dat de gehanteerde handelswijze naast het eerder genoemde punt dat James geadviseerd is naar huis te gaan, bijdraagt aan onveiligheid voor James. Ook dit is zo onvoorstelbaar mede omdat uit veiligheidsoverwegingen anderen in de omgeving geadviseerd is door Veilig Thuis om geen melding te doen. Of wel het gaat ons niet zo zeer om de werkwijze maar om het effect op de veiligheid en het tot stand brengen van hulp.
Door een combinatie van bovenstaande factoren is het vertrouwen in een zorgvuldige uitvoering van het onderzoek door Veilig Thuis afgenomen.

Veilig Thuis:
Vader heeft inzage in het dossier gevraagd en gekregen. Inclusief het verslag van het gesprek met James, wat niet gezien was door James. We letten altijd heel erg op de formulering in het dossier als het gaat om verslaglegging van kinderen, wetende dat een slecht gekozen formulering kinderen kan schaden wanneer het door ouders wordt gelezen.

Femke & Gerben
De externe klachten commissie is in het oordeel hier niet op ingegaan. De centrale conclusie is dat er toch hulpverlening volgt na het onderzoek van VT en opa en oma dus niet moeten zeuren over fouten tijdens het onderzoek.

Externe Klachtencommissie
Tot slot deel ik u namens de klachtencommissie mede dat over de inhoud van een oordeel door de commissie niet wordt gecorrespondeerd.
Het spijt me u niet anders te kunnen berichten.