--x--x-- PAS OP - Schrik- en Prikkeldraad --x--x--

... op persoonlijke titel met name bedoeld om het eigen hart te luchten en om terugkerende thema’s niet in een moordkuil te laten smoren en in historisch perspectief te kunnen plaatsen ...

2018 Gezond

Hoera !

Alhoewel er weinig te merken was……

aan mijn drive, energie niveau en levensvreugde…..

mijn humeur, activiteiten en resultaten…

heb ik toch darmkanker gehad,
het is er in 2013 uitgesneden  …
met helaas vervelende  onzichtbare complicaties …
waar ik dus met name zelf last van had …
Nu 5 Jaren later is het 2018 …
regelmatige onderzoeken doorstaan….
Weer volledig gezond verklaart !

Ik vier het leven !

2018 Aanbestedingswaanzin …

Zie: 2018 Er is hoop …

De uitdaging formuleerde ik eind 2017 als volgt;

Hoe kunnen we met elkaar voldoende stabiliteit en continuïteit behouden en creëren?

Om de transformatie, alle veranderingen in het jeugd-zorglandschap,
Vorm te geven,
Vanuit nieuwsgierigheid naar de toekomst,
Met boven- en onderstromen,
Tussen verleden en toekomst, 
In het belang van kind en toekomst!

Deze laatste dagen van 2018 kijken we terug op een totaal veranderde wereld in de afgelopen maanden. De aanbestedingswaanzin laat zijn sporen na. Dit kan niet zijn wat er bedoeld werd met de transformatie en de doelen uit de jeugdwet. Juridisch zijn de vinken gezet. De sommen kloppen. Maar gooien we nu niet het kind met het badwater weg? Operatie geslaagd, patiënt overleden? Kan ik nog geloven in de democratie?

Velen denken er net zo over als het gaat om de aanbesteding van de gesloten jeugdzorg in Noord Holland. Ik kan het niet mooier opschrijven dan dat al is gedaan in de vele artikelen. Enkele linken hier onder ter illustratie.

Naast dit grote effect van de aanbestedingswaanzin is er ook nog veel kleiner dagelijks leed in de jeugdland samenwerking waarbij gemeenten met de arrogantie van de macht proberen de wereld te verbeteren. Er wordt nog veel te veel over anderen gesproken in plaats van met.

De onderstromen en bovenstromen werken nog niet in ons voordeel maar lijken ons tegen te werken. Of het nu gaat om de onderdelen binnen gemeenten zoals bijvoorbeeld inkoop-contract, beleid en sociaal team, onderdelen binnen grote aanbieders zoals bijvoorbeeld lijn en staf of tussen gemeenten, aanbieders, onderwijs e.d..

Als het niet over kinderen zou gaan dan zou je er bij de borrel hartelijk om kunnen lachen, de naïviteit, de onkunde, onnozelheid vanuit intens goede integere bedoelingen. Opmerkingen van gemeente ambtenaren zoals bijvoorbeeld “ik gun het dit kind zo om …”, “ik ben zelf vroeger ook suïcidaal geweest en heb het ook gered”, “ouders werken mee dus kan er geen OTS aangevraagd worden”. Maar ook opmerkingen van jeugdzorgwerkers die de werkdruk niet meer trekken, veel tijd bezig zijn met registreren, tijdschrijven, verlengingen aanvragen, hoofd-onderaannemer schappen regelen etc …

Een voorbeeldje van een gemeente directeur die hoog van de toren blaast over overname van onderneming als het gemeentelijke wijkteam, dat bestaat uit veel medewerkers met een arbeidscontract bij diverse aanbieders, aanbesteed wordt door de gemeente. Natuurlijk verlenen de aanbieders alle medewerking. Het contract tussen gemeente en aanbieder eindigt. Er ontstaat een nieuwe situatie. De aanbieder is de werkgever, daar komt het loonstrookje vandaan totdat de medewerker ontslag heeft genomen en in dienst is genomen door de partij die de aanbesteding gewonnen heeft.

Of neem een jeugddeskundige van de gemeente die anno 2018 nog durft te melden dat het niet de bedoeling is dat er naast bijvoorbeeld een gezinshuis beschikking een deeltijd pleegzorgbeschikking wordt aangevraagd omdat gezinshuisouders als zij vrij willen dat zelf maar moeten regelen. Alle bewegingen met betrekking tot ruimte voor jeugdhulp in gezinsvormen, aktieplan pleegzorg, kwaliteitskader gezinshuizen, voor ieder kind een thuis, versterken van de kracht van pleegouders, Alicia etc … zijn blijkbaar langs hen heen gegaan. Natuurlijk is er iets op te lossen in het berichtenverkeer om afkeurregels te voorkomen.

Alle vooroordelen over het te kort aan pleegouders omdat pleegzorgaanbieders het niet goed genoeg zouden doen. Natuurlijk maken ook aanbieders van pleegzorg fouten en valt er nog veel te leren met elkaar bijvoorbeeld hoe we nog beter de pedagogische civil society kunnen benutten. Niet als middel maar als doel. Niet instrumenteel gericht op een hulpverleningsdoel maar juist vanuit betrokkenheid, de persoonlijke relatie, het “er zijn” voor kinderen. Het gaat niet om het zoeken naar een bed voor een kind maar het samen leren leven en passende steunstructuren rond kind en gezin.

Van diensten draaien naar samenleven. En dat pleegouders stoppen na een aantal jaren is een normaal verschijnsel immers ook zij raken op enig moment op leeftijd of maken andere keuzes. En bij netwerkpleegzorg is het al helemaal vanzelf dat als je kleinkind, buurjongen, nichtje of neefje op zichzelf gaat wonen of een andere plek heeft gevonden de pleegzorg stopt. Werven, trainen, selecteren, gezinsonderzoeken etc … is dan ook een regulier cyclisch proces waar we natuurlijk steeds naar moeten blijven kijken hoe het beter kan, anders, aansluitend bij de veranderingen in de samenleving zoals digitalisering. Altijd vanuit de bedoeling, kind en toekomst.

Wrijving geeft glans maar je kan het ook kapot drukken. Hoe kunnen we de diverse uiteenlopende meningen en ervaringen benutten om elkaar in het midden weer te ontmoeten en samen te leren. Deep Democracy geeft hierbij mooie inzichten leerde ik laatst in een gesprek op voeten. Hoe kunnen we echt samen ons inzetten voor kind en toekomst zonder “verdeel en heers”, en zonder “arrogantie van de macht”. Hoe kunnen we samen leren leven?

Na de hoop eind vorig jaar ben ik nu ernstig bezorgd over de ontwikkelingen in jeugdland en zal mij tot het uiterste blijven inzetten voor de belangen van kind en toekomst. Wetende dat er een grote beweging gaande is van bezorgde en verontruste mensen als het om jeugdland gaat.

– – – / – – –

Hieronder een aantal verwijzingen met betrekking tot de door parlan-Transferium verloren aanbesteding gesloten jeugdzorg in Noord Holland;


[01]
Kortgeding aangespannen over aanbestedings proces gesloten jeugdzorg. Zie: Link


[02]
Parlan/Transferium start kort geding tegen 18 gemeenten Noord Holland Noord en eist stop op aanbesteding. Zie: Link


[03]
Gemeenten voor de rechter gedaagd door Jeugdzorgaanbieder. Zie: Link


[04]
Parlan/Transferium in Heerhugowaard spant spoedproces aan tegen achttien gemeenten over gesloten jeugdzorg. Zie: Link


[05]
Parlan/ Transferium start kort geding om aanbesteding. Zie: Link


[06]
Gesloten jeugdzorginstelling Transferium spant een kort geding aan tegen achttien gemeenten in Noord-Holland. Zie: Link


[07]
In een brandbrief aan 24 gemeenten in Noord-Holland roept de gesloten jeugdzorginstelling Transferium nogmaals op om de nieuwe aanbesteding van intensieve jeugdzorg aan een zorgaanbieder in Zuid-Holland te herzien. Volgens Transferium komt de zorg van tientallen kwetsbare jongeren anders in gevaar.
Zie: Link


[08]
Radio1 Nieuws & Co 16u tot 17u o.a. over Transferium Jeugdzorg dat gesloten jeugdzorg biedt in Noord-Holland noord, IJmond en Kennemerland. Zie: Link


[09]
Europese aanbestedingen in de jeugdzorg zijn contraproductief, onnodig vertragend, zeker niet in het belang van jongeren en moeten niet meer plaatsvinden. Zie: Link


[10]
Defence for Children roept op het belang van het kind mee te wegen. Bij de aanbesteding van jeugdhulp door gemeenten is onvoldoende inzichtelijk op welke wijze gemeenten het belang van het kind meewegen. Zo weten bijvoorbeeld 72 jongeren in Heerhugowaard niet zeker of zij de zorg kunnen blijven krijgen, die ze nu krijgen, omdat de gemeente heeft besloten te gaan wisselen van aanbieder van gesloten jeugdhulp. Defence for Children roept op de aanbestedingsprocedures direct te evalueren. Zie: Link


[11]
Zelfs partij voor de dieren spreekt zich uit over aanbesteding gesloten jeugdzorg. De laatste weken stonden media bol van het aanbestedingsdebacle rondom het Transferium, onderdeel van Parlan. Deze gesloten jeugdzorginstelling in Heerhugowaard biedt hulp en behandeling aan jongeren met ernstige gedragsproblemen. Zie: Link


[12]
Groen Links maakt zich ernstig zorgen over de aanbesteding gesloten jeugdzorg. Zie: Link


[13]
Jeugdzorg loopt spaak als minister niet in actie komt. Zie: Link


[14]
’Jeugdzorg moet je niet aanbesteden’, vindt PvdA Alkmaar. Zie: Link


[15]
Haarlemse ‘super-wethouder’: ‘Keer op schreden terug: jeugdzorg voorlopig bij Transferium’. Zie: Link


[16]
Steunbetuigingen, ouders die in actie dreigen te komen en zelfs Kamervragen van GroenLinks. De kwestie rond Parlan en het Transferium in Heerhugowaard maakt behoorlijk wat los. Zie: Link


[17]
Vader bezorgd – Zorgen over de jeugdzorg. Zie: Link


[18]
Vader bezorgd over toekomst jeugdzorginstelling: “Deze plek is heilig voor ons”. Zie: Link


[19]
Boze brief van ouders over aanbesteding jeugdzorg. Zie: Link


[20]
Blog – Aanbestedingswaanzin in de jeugdzorg helpt gezinnen niet. Zie: Link


[21]
Aanbesteding in gespecialiseerde Jeugdzorg leidt tot papieren wensdenken en slechtere zorg.
Zie: Link


[22]
De slag om de moeilijke jongeren. Jeugdzorg Gemeenten willen de jeugdzorg vernieuwen. Is dat slim als het de zorg voor de moeilijkste jeugd betreft? De rechter moet oordelen. Zie: Link


[23]
Brandbrief advocatuur over jeugdzorg Noord-Holland Noord. Zie: Link


[24]
Advocaten eisen ingrijpen door minister bij gesloten jeugdzorg in Noord-Holland Noord. Zie: Link


[25]
Zorgminister spreekt zich uit over jeugdzorginstelling Transferium. Zie: Link


[26]
Renee Middel – Levensbelang van kind en toekomst, Continuïteit van zorg en bovenregionale belangen … de minister spreekt. Zie: Link


[27]
Tweede Kamer – Aanbesteding gesloten jeugdhulp Noord-Holland Noord. Zie: Link


[28]
Jongeren uit Transferium in Heerhugowaard mengen zich in spoedproces over gesloten jeugdzorg.
Zie: Link


[29]
Opinie: Problemen in de jeugdzorg zijn groter dan alleen financieel. Zie: Link


[30]
Steeds meer gemeenten kopen jeugdzorg in op basis van de te behalen resultaten. Zie: Link


[31]
’Frisse wind’ in jeugdzorg Noord-Holland Noord wordt ook toegejuicht. Zie: Link


[32]
Weg vrij voor ingrijpende verandering in jeugdzorg. Zie: Link


[33]
Gemeenten en jeugdzorginstelling hard in de clinch over aanbesteding: “Die jongeren hóeven niet weg”. Zie: Link


[34]
Parlan verliest kort geding om gesloten jeugdzorg in Noord-Holland. Zie: Link


[35]
De gesloten jeugdzorginstelling Transferium in Heerhugowaard heeft een rechtszaak tegen achttien gemeenten in Noord-Holland verloren. De instelling maakte bezwaar tegen een openbare aanbesteding. Zie: Link


[36]
Vrank Post – We zijn verdrietig over de uitslag ban het kort geding. Vandaag heeft de rechter besloten dat achttien Noord-Hollandse gemeenten in hun recht stonden om de aanbesteding van de gesloten jeugdzorg over te hevelen van Parlan naar Horizon. Een verlies voor jeugdzorginstelling Transferium, onderdeel van Parlan, die zich zorgen maakt over de toekomst van ‘hun’ jongeren. Zie: Link


[37]
Er dreigt een miljoenenstrop voor zorginstelling Parlan, wanneer zij geen nieuwe invulling weet te geven aan Transferium in Heerhugowaard. Zie: Link


[38]
Jeugdzorg Transferium kan voorlopig door. Zie: Link


[39]
Aantal plaatsingen JeugdzorgPlus daalt in eerste helft van 2018. Zie: Link


Of hebben Ger en Jan gelijk en moet ik eerst tot stilstand komen en daadwerkelijk eerst mij zelf verbeteren, zoals ik altijd wel zeg maar misschien onvoldoende doe?

Jan Rotmans:
Huidige chaos en onbehagen zijn voorbode van een geweldige nieuwe wereld.

Jan Rotmans vertelt over systeemveranderingen en transities

2018 Er is hoop …

2018 Er is hoop …

Drie jaren na de decentralisaties en transitie datum 1 januari 2015 gaan we met hoop 2018 in.

Een hele hoop opgedane ervaringen, goede voornemens, transformatie plannen, ideeën, dromen, mogelijkheden en kansen om het samen beter te doen voor kind en toekomst.

Ik moet denken aan de woorden van Tiny die al 33 jaar pleegouder is en de PleegOuderRaad gaat verlaten.

“Vroeger werden we als Pleegouderraad gedoogd”, vertelt Tiny.
“Nu zijn we een volwaardige gesprekspartner. Bij een aanpassing van de regels werden we vroeger niet betrokken. Als je pleegouders in de gordijnen wilt hebben, moet je dat vooral doen.”

Datzelfde is natuurlijk van toepassing binnen geheel jeugdland, bij gemeenten en zorgaanbieders, bij kind en hulpverlener, het zijn allemaal parallel processen.

Het lijkt erop dat steeds meer collega’s verstrikt raken in de gordijnen en zeggen dat het genoeg is en dat ze gaan vertrekken. Er wordt gesproken over “jeugdland is jeugdland niet meer”.
En, ja dat klopt!

Tijden veranderen en dus veranderen we allemaal mee, ook jeugdland. We zijn onderdeel van de veranderende samenleving.

Femke vertelde hoe mooi ze de veranderingen rond het kind vond, daar waar zij ervaren heeft dat kinderen vroeger braaf moesten zitten, luisteren en zich aanpassen …, mogen kinderen in deze tijd zichzelf zijn en worden.

Vervolgens kwamen er ook veel andere voorbeelden naar voren van veranderingen ook op het werk in jeugdland zoals bijvoorbeeld roken achter de typemachine, type-ex, kaarsjes branden op de groep, de lange gezellige pauzes waardoor je je meer verbonden voelde met elkaar, een fles wijn in de bureaulade voor de vrijdagmiddag e.d … weemoed over … “de goede oude tijd”

Het moment van transitie 1 januari 2015 heeft jeugdland doen veranderen, jeugdzorg werd jeugdhulp, enkele financiers maakten plaats voor vele financiers waaronder honderden gemeenten.

Voor 2018 staan weer vele veranderingen klaar zoals bijvoorbeeld tijd-schrijven als voorwaarde om te kunnen factureren, en dus geld te ontvangen om salarissen te kunnen betalen, regie-behandelaarschap bij integrale jeugdhulp, individueel budget plafond, hoofd- en onder-aannemerschap en integraal samen werken over de interne schotten van teams, afdelingen en de externe schotten van organisaties en domeinen heen. Samen met nog steeds het zelfde belang en recht voor ogen namelijk dat van kind en toekomst !

De veranderingen gaan gewoon door, of je wilt of niet, of jij het leuk vindt of niet. Pleegzorg is pleegzorg niet meer en onderdeel van het zich ontwikkelende jeugdhulp in gezinsvormen.

We gaan nog gerichter van “ouder op afstand” naar “samen opvoeden”. Het pedagogisch klimaat in de samenleving versterken met buurtgezinnen, steungezinnen, mee leef gezinnen,
nog meer in samenhang samenwerken met informele netwerken en het formele netwerk van scholen, huisartsen, kinderopvang, consultatiebureau, wijkteams, sportclubs e.d. … sterke community.

We kunnen het niet alleen;

It takes the whole village/world to raise the child

Ondanks alle mooie in gang gezette veranderingen, de transitie en transformatie in het zorglandschap, staan we nog maar aan het begin. Er komen nog veel meer veranderingen. Veranderingen die we nu nog niet eens kunnen bedenken … waar we alleen nog maar nieuwsgierig naar kunnen zijn

We zullen, ook in het belang van het welzijn en de continuïteit van organisatie verbanden, het oude (wat dat dan ook is …) los moeten laten. Natuurlijk niet het kind met het badwater weggooien. Uitgangspunten zoals bijvoorbeeld t.a.v. systeemgericht werken moeten opnieuw onder de loep genomen worden omdat systemen veranderen.

We moeten loslaten om twee handen vrij te hebben om nieuwe jeugdhulp vormen te vinden, samen met het informele netwerk en het formele zoals gemeenten, scholen, sportclubs, huisartsen, kerken, veiligheidsketen, collega aanbieders e.d. … in het belang van kind en toekomst.

Soms lijkt het alsof jeugdland in een soort collectieve rouw zit. Sommigen van ons zitten nog in de ontkenningsfase, anderen zijn boos, een aantal vecht, wordt depressief. Op enig moment komt de laatste fase van het rouwproces; aanvaarding.

Collega’s blijven of vertrekken.

Afscheid nemen is een beetje doodgaan …

Dat doet mij denken aan het vrij plotselinge overlijden van mijn vader afgelopen jaar.

Mijn moeder die stevig leunend op haar stok, schiet in afwisselende overlevingsmechanismen;

  • Vechten (boos op de gemeente die niet goed voor de natuur zorgt). Vluchten (uren lang achter de Televisie).
  • Bevriezen (aan tafel zittend voor zich uitstarend).
  • Voortdurend zeggend dat ze ruim 60 heerlijke jaren samen hebben gehad, wie kan dat in deze tegenwoordige tijd van echtscheidingen nog zeggen …
  • Pa is een lijdensweg bespaard gebleven zoals hij dat zelf ook wilde …

Een zichtbare krachtige bovenstroom, ratio en feitelijkheden …

Maar ook was ze opeens alleen in huis, moest zelf de boodschappen halen, voor eten zorgen en een onderstroom van gevoelens voelde ze in haar lichaam, verdriet, pijn, gemis, eenzaamheid en boosheid, waarom was die tumor niet eerder ontdekt, waarom liet hij haar alleen achter …

Af en toe drijft de onderstroom haar af en ligt ze bijna de hele dag op bed.
Zo moe …
“Hoe moet het verder”, piekert ze,
En dat wordt erger als ze ook nog een paar keer valt.
“Zo hoeft het voor mij niet meer”, zegt ze …

Ook in jeugdland hebben we te maken met boven- en onderstromen.

Gezien de impact van alle veranderingen spelen de bovenstromen de boventoon. Daar gaat de aandacht heen en dat moet vaak ook omdat ons bestaan ervan afhangt, tijdsregistratie, beschikkingen, factureren, liquiditeit, integraal werken. Allemaal noodzakelijk om jeugdhulp te kunnen blijven bieden en salarissen te kunnen betalen.

Afgelopen jaar hebben veel collega’s woorden proberen te geven aan de onderstromen, wat het met je doet dat er zo veel verandert, zoveel collega’s vertrekken, het er onprettig bij voelen, gevoelens, gedachten, meningen … Zorgen over hoe het verder moet met jeugdland…en met jezelf … in het belang van kind en toekomst.

Dat is belangrijk, het delen helpt om je niet te laten afdrijven met de onderstroom. Het delen helpt, het brengt ons dichter bij elkaar.

Immers voor het welzijn en de continuïteit van jeugdland en teams is het belangrijk dat we samen sterk staan, samen de schouders eronder kunnen zetten en dat kan alleen als we zowel aandacht hebben voor de bovenstroom als de onderstroom en deze samen in balans brengen.

Dan kunnen we al onze energie richten op de bedoeling of dat waar het ons werkelijk om draait.

Iedereen telt!

Iedereen wil gezien worden en meedoen in de samenleving.
Iedereen moet er zin in hebben, of weer leren er zin in te krijgen (noem het zingeving).
Iedereen moet doen wat nodig is, voor burger, cliënt, kind (vraag), de rest is ondersteunend.
Iedereen moet DOEN waar hij/zij goed in is (vanuit drijfveren).
Gericht op de bedoeling.
Zo blijf je in de cirkel van zingeving, mee doen en iedereen telt;

Jij bent de toekomst !

Het gaat in jeugdland om de betekenis van jeugdhulp in het leven van die ander, meedoen in de samenleving.

Tiny zegt dat heel mooi in haar afscheidsverhaal;

99 van de 100 moeders willen echt wel voor hun kind zorgen.
Maar iemand heeft besloten dat de ouder het niet kan.

Dat is hard.

Als ik goed met ouders overweg kan, gaat de plaatsing ook beter. Een kind steunen zonder kritisch te zijn naar de ouder is niet altijd makkelijk.

Een kind zit niet voor niets in pleegzorg.

Maar het is voor een kind wel belangrijk dat je zijn vader en moeder niet afvalt.

En hiermee brengt ook Tiny onder woorden hoe belangrijk het is om de onder- en bovenstroom in balans te houden;

In het belang van kind, gezin en toekomst.

Tiny legt met deze tekst tevens de verbinding met de zich ontwikkelende jeugdhulp in gezinsvormen, we zijn op weg van “ouder op afstand” naar nog meer “samen opvoeden”, of wel;

Het pedagogisch klimaat in de samenleving te versterken.

De uitdaging die voor ligt in jeugdland is;

Hoe kunnen we met elkaar voldoende stabiliteit en continuïteit behouden en creëren?
Om de transformatie, alle veranderingen in het jeugd-zorglandschap,
Vorm te geven,
Vanuit nieuwsgierigheid naar de toekomst,
Met boven- en onderstromen,
Tussen verleden en toekomst,
In het belang van kind en toekomst!

Samen lerend van al die mooie initiatieven en resultaten in de wereld.

De Schotten met het cruciale belang van gemeenschappelijke taal en de oriëntatie op “welbeing”. Welbevinden zit in het hart van de GIRFEC benadering (Getting It Right For Every Child).

Nicola Sturgeon (PM Scotland) zegt het treffend: “The care system is meant to make thing work for you, not only to stop things happening to you!”

Schotland zet dus, naast wetgeving en onderwijshervorming, in op het bouwen aan een gemeenschappelijke cultuur en taal: voor ouders, voor jongeren en voor professionals.

Luister naar de inspirerende speech van Nicola Sturgeon;

Associatie voor Jeugd – Nicola Sturgeon @ SNP conference

Lees inspiratie uit Denemarken;

Zie: Deense inspiratie voor de transitie en transformatie van jeugdhulp … (PDF)

Leer van Noorwegen gericht op drempelloze jeugdhulp zonder afspraak, continu en zonder vooraf afgesproken eindpunt, waarbij er echt geluisterd wordt naar jongeren.

Zie: How can we best help vulnerable young people?

Er is nog een hoop te doen met elkaar !

In het belang van kind en toekomst !

Scroll Up