Categorie: Angst Regeert

Ieder kind is er één en heeft het recht om op een plek te wonen waar hij mag zijn wie hij is, ruimte en steun krijgt om zijn talenten te ontwikkelen, zich goed en thuis voelt en contact kan hebben met familie en vrienden, inspraak heeft en niet bang hoeft te zijn.

09 – Ik mag niet zwart wit praten, alles moet grijs

Femke vertelt dat er vervolgens onduidelijkheid is bij James over het gesprek dat hij zal krijgen met Veilig Thuis. Het verslag van dit gesprek is niet aan James ter goedkeuring voorgelegd.

Femke vertelt;
Opa Gerben gaat ‘s ochtend naar de school van James. James komt aan fietsen met een groep kinderen. Hij ziet opa al van verre en fleurt op “hallo opa” James ziet er goed uit, zijn ogen staan goed. Hij is naar de kapper geweest en draagt nieuwe kleren. James vertelt dat hij de volgende dag een gesprek zou hebben met Veilig Thuis maar hij mag niet van zijn ouders i.v.m. een SO op school. James zegt dat vreemd te vinden omdat hij deze later mag inhalen op school. James vraagt of opa Veilig Thuis wil afbellen maar opa geeft aan dat hij dat zelf kan doen. James geeft aan dat hij van Veilig Thuis niet meer naar ons toe mag en moet wachten tot alle onderzoeken voor bij zijn. Vervolgens is er die week onduidelijkheid over wanneer James het gesprek heeft met Veilig Thuis. Eerst zou het op school zijn maar dan blijkt het toch niet door te zijn gegaan en weet James niet wanneer het nu zal zijn.

Geschrokken van James
Femke vertelt geschrokken te zijn toen zij James later sprak en heeft de volgende mail verzonden naar veilig Thuis;
“Beste Veilig Thuis, Vanochtend heb ik James even kort gesproken en ik ben geschrokken van de bedrukte stemming van hem, hij was ontdaan van een gesprek dat hij gevoerd heeft met zijn ouders. Ik begreep dat jullie een verslag van het gesprek met James aan de ouders hebben doen toe komen, zonder dat James dit zelf gelezen heeft. James is ter verantwoording geroepen door zijn ouders. Hij gaf aan dat er dingen in stonden die niet helemaal klopten zoals dat hij was weggelopen omdat hij geslagen was terwijl hij weg wilde lopen maar niet omdat hij toen geslagen was. Ook zaken over het ophalen van de telefoon als communicatie middel met ons waren uitgebreid onderwerp van ondervraging geweest“.

James mag niet zwart wit praten
“Hij geeft aan dat hij niet echt kan zeggen wat hij wil en vindt ‘ik mag niet zwart-wit praten, alles moet grijs worden’. Op mijn vraag over wat zou je doen als je een toverstokje had antwoord hij “mijn ouders wegtoveren”. Hij gaf aan dat hij het lastig vindt dat wij zwart gemaakt worden en dat zijn vader vertelt over zaken in het verleden hoe opa toen deed tegen zijn vader. James zei daar over “dat interesseert mij niet, het gaat over nu”. James gaf aan dat hij dacht dat jullie vandaag of morgen een gesprek hebben met zijn ouders.

James schakelt naar andere wereld
En dan zegt hij “Ik ga mijn haar blauw verven, niet die kleur hoor maar meer die kleur blauw” en wijst … En trouwens jij moet ook je haar nodig verven, je wordt grijs“.

Effect Veilig Thuis werkwijze op James
“Voor jullie is dit mogelijk detail informatie maar voor ons is het aanvullende informatie die laat zien wat jullie aanpak met James doet. Je zal je voor kunnen stellen dat wij als melder vragen hebben bij deze werkwijze, hier zullen wij op een later moment op terug komen”.

Femke: “Het blijft voor ons ongelooflijk dat Veilig Thuis niets doet met de zorgsignalen die wij doorgeven over James en men blijkbaar niet beschikt over de vaardigheden om een goed gesprek met een jongere te voeren en de ouders duidelijk te maken dat zij door het contactverbod James in een loyaliteitsconflict brengen en dat dat kindermishandeling is.”

Uit de later gevolgde klachten procedure;

Klacht:
Verslag van gesprek VT met James doorsturen naar ouders zonder dat James (14 jaar) dit verslag van te voren akkoord bevonden heeft.

Mocht James het verslag wel gelezen hebben (zijn overlevingsmechanisme mee wegende…) dan is het de vraag wat de argumentatie is van VT om het verslag op te sturen en niet gezamenlijk met ouders en James door te nemen. Gezien de situatie die gemeld is levert het op deze wijze omgaan met het verslag van het gesprek tussen VT en James op, dat James wederom in een situatie gebracht wordt door VT van onveiligheid (psychische mishandeling) ‘achter de voordeur’.
Waarom dit verslag niet gezamenlijk met 14 jarige en ouders bespreken ? Wat zijn de argumenten voor het kiezen van deze werkwijze en hoe moeten wij dat zien relatie tot het stellen van prioriteit door VT bij de belangen van kinderen.

Deze werkwijze draagt er toe bij dat de bedreiging in de ontwikkeling (als gevolg van o.a. psychische mishandeling) niet afneemt maar dat overlevingsmechanismen zich verharden met alle effecten van dien op o.a. angst, stress, onzekerheid, eenzaamheid, schaamte (voor kwetsbaarheid), zelfbeeld, vertrouwen in anderen (volwassenen zijn niet te vertrouwen), lichamelijke klachten, schoolprestaties. Naast de gevolgen op korte termijn zijn er uiteraard de zorgen voor de gevolgen op langere termijn.

Veilig Thuis:
Het gespreksverslag van James is zonder akkoord vooraf aan ouders verstrekt. In principe fiatteert Veilig Thuis gespreksverslagen, ook van jeugdigen vanaf 12 jaar, dit zou de juiste werkwijze zijn geweest.

Femke & Gerben
Er wordt door deze formulering voorbij gegaan aan het gegeven dat de gehanteerde handelswijze naast het eerder genoemde punt dat James geadviseerd is naar huis te gaan, bijdraagt aan onveiligheid voor James. Ook dit is zo onvoorstelbaar mede omdat uit veiligheidsoverwegingen anderen in de omgeving geadviseerd is door Veilig Thuis om geen melding te doen. Of wel het gaat ons niet zo zeer om de werkwijze maar om het effect op de veiligheid en het tot stand brengen van hulp.
Door een combinatie van bovenstaande factoren is het vertrouwen in een zorgvuldige uitvoering van het onderzoek door Veilig Thuis afgenomen.

Veilig Thuis:
Vader heeft inzage in het dossier gevraagd en gekregen. Inclusief het verslag van het gesprek met James, wat niet gezien was door James. We letten altijd heel erg op de formulering in het dossier als het gaat om verslaglegging van kinderen, wetende dat een slecht gekozen formulering kinderen kan schaden wanneer het door ouders wordt gelezen.

Femke & Gerben
De externe klachten commissie is in het oordeel hier niet op ingegaan. De centrale conclusie is dat er toch hulpverlening volgt na het onderzoek van VT en opa en oma dus niet moeten zeuren over fouten tijdens het onderzoek.

Externe Klachtencommissie
Tot slot deel ik u namens de klachtencommissie mede dat over de inhoud van een oordeel door de commissie niet wordt gecorrespondeerd.
Het spijt me u niet anders te kunnen berichten.

08 – Als het thuis ontploft kom ik toch gewoon

Femke vertelt verder;
James was al snel betrapt thuis met de telefoon en geeft weer noodsignalen af die doorgeven worden door Femke aan Veilig Thuis. Het contact met veilig thuis verloopt weer niet goed.

Femke: “Dan komen er appjes van James waarin hij aan geeft dat zijn ouders de telefoon gevonden hebben en hij hem nu kwijt is”. Hij appt: ‘als het thuis ontploft kom ik toch gewoon’.
Ik krijg vervolgens op mijn mail berichten dat er met de oude telefoon geprobeerd is in te loggen op de iCloud via een webbrowser”.

Femke vertelt vervolgens over haar contact met Veilig Thuis;

Contact Veilig Thuis 5 weken na de melding
Ik ga Veilig Thuis bellen. Het is nog geen 9.00 en ik krijg een bandje dat ik op de volgende werkdag terug kan bellen. Huuuuh een organisatie als Veilig Thuis zal toch minimaal een bandje moeten hebben waar noodnummers op staan. Even later krijg ik de telefoniste aan de lijn die aan geeft dat het moeilijk is om iemand te spreken omdat het schoolvakantie is. Uiteindelijke hoort ze het hele verhaal aan en vat het samen met “Ok, oma maakt zich zorgen…”

Ze gaat het een en ander door mailen naar de bureaudienst die mij dan terug zal bellen. Aangezien ik in de middag nog niet terug gebeld ben spreek ik in op het antwoord apparaat van de medewerker die gevraagd had om de mails nogmaals te verzenden. Na een uur bel ik de telefoniste weer. Ik krijg de indruk dat ze helemaal geen inhoudelijke aanvullende info heeft doorgestuurd vanochtend maar alleen een terug bel verzoek wellicht. Ze zal het nog een keer doorsturen Vervolgens wordt ik met een half uur terug gebeld door de bureau dienst.

Veilig Thuis neemt Femke niet serieus
Femke maakt aantekeningen tijdens het gesprek. De VT medewerker heeft niet het terug bel verzoek van de ochtend gehad alleen een verzoek in de middag. Ze geeft aan alleen nieuwe relevante info te willen en …

“Met al die terugbel verzoeken bijna dagelijks vorige week kom ik niet toe aan mijn werk“.

Huuuuuh, al die verzoeken kwamen in ieder geval niet van ons.

“Als er geen wezenlijke nieuwe info is dan wil ik verder gaan met mijn werk”

Ik geef aan dat ik inderdaad aanvullende info door wil geven en dus doe ik mijn verhaal opnieuw. De Veilig Thuis medewerker geeft aan dat het goed is dat James de weg naar ons weet. Ik geef aan dat het de vraag is hoe lang je een jongen in zo’n situatie zonder hulp laat, zeker nu de spanning en druk steeds meer oplopen. Ik geef aan dat ik die beoordeling uiteraard bij Veilig Thuis wil laten maar wel de aanvullende informatie gegeven wil hebben die maken dat wij ons nog meer zorgen maken.

“Jullie zijn melder en dus kan ik veel info niet delen”
“ook vorige week was uw partner verbolgen …”,
“er zijn zo veel opa’s en oma’s heel betrokken …”,
“u kan het ook mailen”.

Tja voor mij is het ook het makkelijkste te mailen maar dan blijkt dat bij Veilig Thuis mails weg zijn en moeten we ze opnieuw sturen, dus ik dacht ik bel nu maar even.

“Ik moet ook alles voorleggen aan mijn leidinggevende of het in het dossier mag”,
“en trouwens u kan gewoon met de gezagsdragers contact opnemen voor informatie, wij mogen u de info niet geven vanwege de privacy”.

Het lijkt duidelijk dat ze geen idee heeft van onze melding en maar wat ratelt.

“het was toen niet mijn werk dag”,
“ik heb nu bureaudienst dus kan ik niets doen”,
“bij ons is dat allemaal strak geregeld”.

Bozer en bozer wordt Femke over de bejegening en handelswijze van Veilig Thuis en beëindigt het gesprek cynisch met “Nou laten we het hier dan maar bij laten… Dan kunnen we allebei weer ‘met onze dossiers’ verder”.

Femke vertelt dat zij zich niet serieus genomen voelde en zo geïrriteerd was dat zij contact heeft gezocht met de leidinggevende en daar de voice mail heeft ingesproken. Toen Gerben zo geïrriteerd was na een gesprek met deze medewerker van Veilig Thuis heb ik nog gedacht dat ze elkaar wellicht niet goed begrepen hadden. Nu deze medewerker ook mij over de rooie krijgt, begrijp ik Gerben opeens een stuk beter. Het betreft hier echt een slecht functionerende medewerker. Natuurlijk werken in elk bedrijf goed functionerende- en slecht functionerende medewerkers. Maar dit is echt een hele slechte.

De leidinggevende belt mij n.a.v. het voicemail bericht terug. Het is een goed gesprek waarin ik mij gedeeltelijk gehoord voel. Maar ook ontstaat er verschil van mening over de informatie. Wat is detail informatie (en a.h.w. een herhaling van gegevens uit de melding) waarmee VT niet lastig gevallen wil worden en wat is relevante aanvullende informatie?

Femke “Wat was ik ongelooflijk boos door de wijze waarop deze medewerker met mij om ging, en het het niet gericht zijn op de belangen van kinderen.”

Uit de later gevolgde klachten procedure;

Klacht: bejegening melders geeft wantrouwen i.p.v. vertrouwen

Het is een vreemde ervaring om na 12 a 14 jaren van zorgen om het gezin en de kinderen, en als vangnet en voortdurende beschermende factor gefungeerd te hebben in het systeem, nu als melders buitenspel te worden gezet omdat de ouders boos op ons zijn vanwege het delen van de zorgen met school en het doen van de melding bij VT.

Zijn de belangen van de kinderen hier prioriteit of moeten deze eerst wijken voor de boosheid van de gezagsdragers en wellicht het opbouwen van een hulprelatie door VT met de ouders? Het is vreemd dat nu wij onze zorgen gedeeld hebben met VT door een melding te doen, onze zorgen over de kinderen nog groter geworden zijn. Wie ziet en hoort er nu nog wat er achter de voordeur gebeurd? Wie kan er nu voor de kinderen zijn?

Wij hebben hulp gevraagd voor het gezin en zijn vervolgens volledig buiten spel gezet en krijgen ook geen informatie of feedback waardoor er vertrouwen ontstaat in VT of wel we als het ware gerustgesteld worden en we het over kunnen laten, wetende dat de focus is de verbetering van de situatie voor de kinderen. We hebben het gevoel niet serieus genomen te worden als melders en hebben niet het vertrouwen dat er verantwoord met de melding en zorgen wordt omgegaan of wel dat er de juiste dingen gebeuren om de bedreigende factoren te doen laten afnemen voor de ontwikkeling van James en zijn broertjes.

De ouders zijn in de zorgmijding geactiveerd en richten de boosheid op de melders, de overlevingsmechanismen van James zijn door de werkwijze van VT nog verder geactiveerd. Het lijkt van de buitenkant dan wellicht alsof en niets aan de hand is, maar achter de voordeur, en achter het masker van overlevingsmechanismen gaat de mishandeling gewoon door.

VT heeft dan misschien wel volgens de juiste richtlijnen gewerkt (ouderlijk gezag, privacy, protocol, dossier e.d..) maar de situatie voor James en zijn broertjes verbetert niet structureel.

Veilig Thuis:
Melders hebben het gevoel dat hun inhoudelijke informatie onvoldoende serieus genomen wordt en dat er teveel wordt vertrouwd op het beeld van ouders wat volgens melders naar buiten toe onterecht positief is.

Femke & Gerben:
Deze formulering doet onvoldoende recht aan wat wij tijdens de melding, het proces en het klachtgesprek hebben ingebracht. Wij hebben herhaaldelijk aangegeven dat er sprake is van zorgmijders, onvoldoende zelf inzicht en onvoldoende zicht op het effect van het eigen (niet) handelen op de (ontwikkeling van de) kinderen en een sterke verbale profilering (buitenkant). Kenmerkend is een grote mate van wantrouwen in anderen en het van mening zijn dat niet zij maar anderen ‘moeilijk doen’ waar zij last van hebben. Het is een bekend en zich herhalend fenomeen dat o.a. hulpverleners het goede willen zien, het prettig vinden als zij door de cliënt het gevoel krijgen dat zij het zijn die nu eindelijk de cliënt begrijpt en zo langzaam maar zeker op het verkeerde been worden gezet. Wij hebben nadrukkelijk aangegeven dat er sprake is van zo een zich jarenlang herhalend patroon en hebben daarbij ook verwezen naar eerdere situaties (zoals b.v. het contact met het AMK en MEE en de latere AMK melding door oma Tina) Na onduidelijkheid tijdens het gesprek is inmiddels bevestigd dat het dossier bekend en geregistreerd is bij VT.

Veilig Thuis in het verweer bij de externe onafhankelijke klachten commissie:
Klagers geven aan dat zij zich onvoldoende gehoord voelen door medewerkers van VT en zich onheus bejegend voelen door medewerkers van VT. Zij hebben dit met een aantal voorbeelden aangegeven. VT betreurt dat melders het gevoel hebben zich niet gehoord te voelen en onheus bejegend. Dit is nooit de intentie geweest van de diverse medewerkers. Zoals al aangegeven in het klachtgesprek had dit mogelijk ondervangen kunnen worden door in het begin van het onderzoeksproces een persoonlijk gesprek aan te gaan. Hierbij speelt, zoals ook hiervoor al aangegeven, dat melders opa en (stief)oma zijn van betrokken kind(eren). Klagers moeten echter ook beseffen dat het onderzoek objectief en zorgvuldig moet gebeuren en dat zij in deze melder zijn. Dat betekent dus ook dat veel informatie en bevindingen niet gedeeld kunnen worden met melders, waardoor het gevoel van niet gehoord voelen kan zijn ontstaan. Tijdens het klachtgesprek is dit ook nadrukkelijk aan de orde geweest en zijn hiervoor excuses aangeboden dat dit gevoel is ontstaan. In het team is besproken om stil te blijven staan bij het effect van hetgeen gezegd wordt door medewerkers op betrokkenen.

Femke & Gerben:
Wij denken dat een gesprek in het begin van het onderzoek mogelijk geholpen zou kunnen hebben maar onze klachten over bejegening niet hadden kunnen voorkomen.
Immers de diverse contacten (zoals op hoofdlijn, met diverse voorbeelden, in de bijlagen beschreven) laten een structureel patroon van ongewenste bejegening zien. Bejegening , op verschillende momenten, in verschillende situaties, in verschillende fases van het proces, door verschillende medewerkers. De bejegening heeft een vertragende en verstorende werking op het onderzoek.

Veilig Thuis vervolgt:
VT hanteert voor het uitvoeren van onderzoek van meldingen kindermishandeling het landelijke handelingsprotocol. Op grond daarvan is een advies opgesteld. Klagers zijn in hun rol als melders op de hoogte gebracht van de processtappen. De klacht richt zich op de inhoudelijke kant van het onderzoek. Klagers zijn van mening dat het onderzoek niet zorgvuldig heeft plaatsgevonden. Het is voor VT niet mogelijk om in te gaan op deze inhoudelijke klachten omdat geen inzage in het dossier kan worden gegeven aan derden (melders) tenzij hiervoor toestemming door betrokkenen is gegeven. Dit is niet het geval. De inhoudelijke informatie die door klagers als melders en als opa en (stief)oma is gegeven is telkenmale serieus genomen. Dit heeft tezamen met de overige informatie van kind, gezin en eventuele andere informanten geleid tot een advies. Klagers zijn het niet eens met dit advies.

NB:
In een later stadium blijkt dat Veilig Thuis dit op dusdanige wijze gecommuniceerd heeft naar de ouders, dat de ouders denken dat Gerben en Femke inzage hebben gevraagd in het dossier…..de kronkel bij Veilig Thuis wordt hier dus doorvertaald wat niet in het belang is van het gezin, Veilig Thuis draagt wederom bij aan verdere verstoring en onveiligheid…

Femke & Gerben:
Wij beseffen ons terdege dat het onderzoek objectief en zorgvuldig moet gebeuren en dat wij als melder onderdeel uit maken van het te onderzoeken systeem. Echter wij lijken als melders en hechtingsfiguren van James buiten gesloten te zijn van het onderzoek. Het samen in de slogan ‘ SAMEN sterk voor een Veilig Thuis’ zien wij als melders niet terug. Zie ook weer bv de reeds genoemde uitgangspunten 1, 8, 9 van het handelingsprotocol.

Wij beseffen ons terdege dat veel informatie niet gedeeld kan worden en het is niet dat wat het gevoel geeft niet gehoord te worden. Het zijn de diverse genoemde voorbeelden van diverse medewerkers in verschillende situaties en het er niet op gericht zijn om ons als melders het gevoel te geven dat het belang van het kind centraal staat, dat er zorgvuldig met de melding wordt omgegaan, er zicht is op de veiligheid, er passende hulp komt en er gewerkt wordt aan contact herstel in het belang van James.

Wij kunnen als melders pas los en overlaten als wij vertrouwen en handvatten hebben, dat is ook in het belang van de kinderen en het gezin. Je kan de situatie toch niet zo laten lopen, je moet deze situatie of fase toch afhechten, daar willen we graag aan mee werken, wij hebben dit ook aangegeven in het laatste gesprek. Maar wij blijven door Veilig Thuis buiten gesloten en in het ongewisse gelaten.

Wel wordt aangegeven dat het contact met ons voor James belangrijk is maar niet wordt aangegeven dat het belang van James prioriteit heeft en hoe dit opgepakt wordt. We krijgen slechts te horen ‘ ouders zijn er nog niet aan toe’. De opstelling van de ouders lijkt belangrijker dan het belang van James.

Met ander woorden VT heeft niet voldaan aan de laatste zin van H9 uit het handelingsprotocol, namelijk:

“De zorgvuldige wijze waarop aan de melder feedback wordt gegeven moet hem overtuigen van het feit dat er verantwoord met zijn zorgen en melding is omgegaan.”

De externe onafhankelijke klachten commissie
U hebt aangegeven dat u niet hebt ervaren dat het belang van het kind als eerste overweging geldt bij VT.

De externe klachtencommissie merkt allereerst op dat het ervaren van iets voornamelijk iets subjectiefs is. Hoe iets ervaren is zegt namelijk niets over wat er daadwerkelijk is gebeurd.
Het handelingsprotocol geeft handvatten hoe te handelen en het biedt tegelijkertijd de mogelijkheid om in uitzonderingssituaties te doen wat nodig is.
Er is door VT erkend dat maatwerk in de vorm van een persoonlijk gesprek in de beginfase de voorkeur zou hebben gehad. VT erkent daarmee inderdaad dat u als melder-voormalig mede-opvoedende grootouders- een uitzondering vormt op de standaardsituatie. Dit rechtvaardigt ook naar het oordeel van de externe klachtencommissie een gesprek in een vroeg stadium.

Uw bijzondere positie brengt volgens VT niet met zich mee dat van privacywetgeving afgeweken moet worden door u op de hoogte te stellen van de door u gevraagde/verwachte informatie/feedback.
De externe klachten commissie kan zich met deze zienswijze van VT verenigen.
De externe klachtencommissie betreurt het dat u hierdoor geen vertrouwen heeft gehad in de juistheid van de handelswijze van VT. De externe klachtencommissie acht de klacht op dit punt ongegrond.

U is in een persoonlijk gesprek medegedeeld wat de conclusie is van VT en dat is dat inschakeling van verdere hulpverlening aan de orde is.
Ook gelet op dat feit kan de externe klachtencommissie u niet volgen in uw klacht dat het belang van het kind niet voorop heeft gestaan bij VT.

Femke:

“Later blijkt dat James bij de verantwoordelijke regie voerende gemeente voor jeugdhulp niet bekend is. Wij voelen ons een roepende in de woestijn van jeugdland en vragen om een reactie van de externe klachten commissie”.

Externe Klachtencommissie
Tot slot deel ik u namens de klachtencommissie mede dat over de inhoud van een oordeel door de commissie niet wordt gecorrespondeerd.
Het spijt me u niet anders te kunnen berichten.

07 – Mag ik de oude telefoon mee

Femke vertelt verder;
Nadat James terug gestuurd is naar huis door Veilig Thuis kwam hij weer onverwachts langs en het ging helemaal niet goed met James. Femke vertelt daar over;

James zoekt ondersteuning en veiligheid
In de middag komt opeens James binnen lopen bij ons. Ik ben thuis. Hij is op weg naar een vriendje. Eerst is James wat gespannen maar hij ontdooit snel.
James vraagt of wij zijn oude telefoon nog hebben want hij wil iets met telegram Messenger doen. Wij hebben nog wel een andere telefoon die hij wel mee mag nemen als hij dat wil. Ik krijg de indruk dat James met name iets van ons bij zich wil hebben met alles risico’s van dien. Hij stopt de telefoon met snoertje diep weg in zijn zak en vraagt of je kan zien dat de telefoon in zijn zak zit. Hij zegt met deze telefoon te willen kijken of we ook buiten schooltijd contact kunnen hebben, het is immers volgende week schoolvakantie. Hij vertelt dat hij een geheim plekje heeft in zijn slaapkamer.

Veilig Thuis hoort en ziet James niet
James vertelt over het contact met Veilig Thuis. Hij vertelt dat de mevrouw had gezegd dat hij niet naar opa en oma moest gaan maar naar zijn ouders. Anders zou zijn vader immers boos worden. Zijn ouders krijgen nu een formele brief had Veilig Thuis vertelt en als zij dan nog niet mee willen werken dan wordt het misschien een rechtszaak, aldus James.

Bieden van steun en veiligheid
Ik geef aan dat het mij niet uitmaakt als het maar goed met James gaat, hij zich goed in zijn vel voelt e.d. Ik laat hem zien dat we het huis aan het opknappen zijn. Onze eigen slaapkamer maar ook de kamer waar James altijd slaapt. Hij vindt het allemaal reuze gaaf. James vertelt dat zijn ouders elke dag vragen of wij nog contact hebben opgenomen. Hij vertelt over enkele vrienden en iets wat in de krant stond over het dorp waar onze vrienden met de meiden wonen. James vraagt beleefd hoe het met mij gaat. Ik vraag waarom hij die vraag stelt en dan zegt hij “dat hoort toch zo“. Ik antwoord dat hij vooral nu goed op zich zelf moet passen, leuke dingen moet gaan doen en plezier maken op school.
Ik breng nog ter sprake dat hij weet waar de sleutel ligt en dus altijd het huis in kan als hij dat wil.

James heeft stress
James maakt een erg gespannen indruk en is aan het ontladen, zuchten, lachen, schouders laten hangen e.d. Hij lijkt erg blij dat hij even langs is geweest. De telefoon lijkt wel een knuffel en hij is er blij mee.
Voor dat hij weg gaat zegt hij hetzelfde tegen mij als ik tegen hem zei toen hij binnen kwam nl “wat fijn je te zien”. Hij bedankt mij voor de telefoon en ik geef hem een stevige knuffel waarna ik nog een afscheids zoen krijg van James. Hij recht zijn rug, glimlacht en gaat naar zijn vriend.

Femke: “Wat had ik met hem te doen en wat was ik trots op hem dat hij langs kwam en oplossingen zocht voor de problemen waarvoor hij zich gesteld zag”.