Categorie: Algemeen

2020- Corona week 2 -onzekerheid, angst en behoefte aan control

…..helaas niet zoals beloofd een kortere…..maar er gebeurd ook zo veel in korte tijd………

De verhuisklus in het weekeinde geklaard.
Zaterdag van alles uit elkaar geschroefd, huis leeggehaald en verhuisvrachtwagentje gevuld.
Zondag het bed er nog bij, schoonmaken en terug naar Groningen.
Het is rustig op de weg, de zon schijnt en we hebben wind tegen.
Op zondag avond 22.00 uur zitten we samen ‘total los’ op de bank in ‘de troep’ met een wijntje.
We zijn er trots op dat we samen deze klus geklaard hebben.
Zonder hulp in verband met het corona virus.

De werk mails en telefoontjes stromen binnen.
Veel mensen willen duidelijkheid en zekerheid.
Hoe kan ik in deze tijd mijn opleiding vormgeven?
Wat als ik als gezinshuisouder ziek wordt of we het niet langer vol kunnen houden?
Welke mensen kunnen er op de lijst voor inzet op de woningen?
Hoe blijven we in contact met de ambulante cliënten en hoe lang houden zij het vol zonder fysiek contact.
Nemen we een nieuwe cliënt op die op straat staat?

Het zijn onzekere tijden voor ons allemaal en we weten ook niet hoe lang dit aan zal houden.
Ook de politiek wil garanties en toezeggingen om grip te krijgen op de onzekerheid.
We hebben het echter te doen met de feiten die er zijn, en elke dag kan het weer anders zijn.
De ontwikkelingen gaan snel en wat onder druk toegezegd is kan de volgende dag weer achterhaald zijn.
Dat is wat het is en als manager kan ik jullie slechts die spiegel voor houden en vragen op jezelf en elkaar te letten,
we staan er samen voor!

Zo goed en zo kwaad als het gaat proberen we de gewone gang van zaken ook vast te houden.
We bespreken de begroting en de actie’s om een positief resultaat te gaan behalen voor de regio.
Doorvoering van versnelde screening. De vierde nachtdienst.
Wie moeten de e-learning Wet Zorg en Dwang nog doen? Welke e-learnings zijn relevant voor het coronavirus?
Een powerpoint gaat rond over het Trias web/samenhangend melden en verbeteren, wat 1 april in gaat.
Met de expertplanner buig ik mij aan het einde van de dag over de declarabele en niet declarabele uren.
Na een half uur stoppen we er mee want we zijn te moe om logisch over de cijfertjes te kunnen nadenken.

Met verschillende medewerkers maak ik afspraken op maat om zo goed mogelijk werk en prive in balans te houden gezien de specifieke privé omstandigheden.
Over vakantie opname wordt gesproken en het praktijkgedeelte van de SKJ opleiding.
De telefoon blijft gaan en de mails stromen binnen.
Reguliere vragen gaan ook gewoon door over kosten en de curator, kostenplaatsen, arbeidsvoorwaarden, beschikkingen en tarieven, informatie die doorgestuurd moet worden naar medewerkers en een inventarisatie over ziekte klachten.
Contact over een mogelijk project voor re-integratie van ex-gedetineerden met beperkingen.
Een medewerker belt over het afleggen van een verklaring via skype in verband met een lang lopende zedenkwestie.
Collega’s hebben het allen druk en vragen taken over te nemen.
Ik kan amper de stroom van mijn eigen mails en telefoon behandelen en kom ook zelf onvoldoende toe aan reguliere taken.

We ontvangen de “verklaring cruciaal beroep of vitaal proces”.
Deze verklaring kun je als het nodig is laten zien bij de kinderopvang of school.
Mocht de overheid alsnog besluiten tot een “lockdown” dan kan deze verklaring helpen om toch aan het werk te kunnen bij ‘s Heeren Loo (onder voorbehoud van nieuwe eisen die de overheid kan stellen bij een “lockdown”).

Naast medewerkers van het Koepeltje wordt nu ook een ambulant medewerker ingezet op een woning en de ambulante cliënten zullen zoveel mogelijk overgenomen worden door de collega’s.
Er wordt gebeld over een cliënt waarmee het niet goed gaat.
Deze cliënt heeft geen begeleiding voor praktische hulp maar juist om de chaos in zijn hoofd te structuren en zijn drukke gedrag te remmen.
Er wordt afgewogen of deze cliënt toch ondersteuning moet krijgen in een fysiek contact met natuurlijk alle geldende hygiëne en afstandsregels.
Bij een andere cliënt is in het telefonisch begeleidingscontact afgesproken dat de begeleider boeken voor de deur legt.
Een cliënt heeft mogelijk corona maar wordt niet getest en blijft voor de zekerheid thuis, boodschappen worden door ouders voor de deur gelegd en de hulpverlener belt extra.
De bezoekregeling wordt door s Heerenloo aangescherpt.
Er worden taarten gebracht bij gezinshuizen.
Er worden inspirerende corona zaken gedeeld zoals een kinderverhaaltje ‘ ik ben Corona….’ en ‘ als er een eng virus is…..mag ik dan bij jou…’.

Ik schrijf een interne melding over een ernstig incident en er is afstemming tussen de professionals.
Ik verwijs een collega met signalen over het niet hanteren van de corona virus bij een samenwerkingspartner door naar het regionale crisisteam.
Een cliënt die bij het ziekenhuis werkt en mogelijk corona heeft blijft voorlopig thuis en wordt extra gebeld.
Ook een angstige cliënt heeft extra belcontact in het weekeinde.
Een medewerker krijgt nadrukkelijk geen toestemming om een bezoek af te leggen.
We denken na over de vraag om opvang voor een kind uit het Koepeltje en hoe we de ouders zo goed mogelijk kunnen ondersteunen en verwijzen.
Afspraken en overwegingen over contacten met cliënten worden door medewerkers steeds goed vastgelegd opdat we zo nodig onze keuzes later kunnen verantwoorden.
Medewerkers benutten elkaar, de intervisiegroepen, gedragswetenschappers en manager om te overleggen.
Ik ben trots op onze directeur die een prachtige verrassing heeft. (zie link)

We doen het samen maar toch lopen bepaalde administratieve processen zeer traag en stroperig.
De ontevredenheid hierover bij (nieuwe)medewerkers kan ik mij goed voorstellen.
Volgende week vraag ik de administratief medewerker of zij hier meer vaart in kan krijgen. Mij lukt het (als nieuwe manager?) blijkbaar niet om er de juiste beweging in te krijgen.
Ik bied wederom mijn excuses aan namens de organisatie.
Bij uitzondering gaat een gedragswetenschapper volgende week een huisbezoek afleggen.
Een ding weet ik zeker en dat is ‘i cannot control’ en dat roept vele tegenstrijdige gevoelens op.
De bijlage over loslaten en focus helpt richting te geven,
het blijft lastig.

Het thuiswerken valt voor veel collega’s niet mee met de (eigen, pleeg, gezinshuis, stief, etc…) kinderen ook thuis over de vloer.
Bij de nieuwe maatregelen waar tot 1 juni bijeenkomsten afgelast worden, is het nog niet duidelijk wat er met de school en opvang gaat gebeuren na 6 april.
Spannende tijden.
Meester Bart laat een prachtige ode horen op You-tube(zie link).

Mijn man is zijn ZZP werk kwijt.
Nu alle spullen zo’n beetje verhuisd zijn komen we in beter vaarwater.
De potentiële kopers van ons huis zien ervan af vanwege de onzeker tijden en het eigen huis wat nog verkocht moet worden.
Verschillende mensen kunnen het niet bevatten en vragen zich af of we allemaal wel sporen. (zie link hier onder)
Ook mijn 82 jarige moeder hoort bij deze categorie. Ze vindt het allemaal wat overdreven en zit in d’r eigen bubbel vol herinneringen van vroeger.
Ik breng haar boodschappen en wil als verrassing eten van de chinees meenemen, wat zij zo lekker vindt.
Helaas is ook de afhaal van de chinees dicht.

Vandaag is anders dan gisteren en morgen zal het weer anders zijn.
Dat is zoals het is en de enige zekerheid die ik mee kan geven.
Probeer niet al te krampachtig vast te houden en te beheersen want dat gaat je niet lukken en het kost bergen energie die je anders zou kunnen gebruiken.
Go with the flow en beweeg mee met de veranderingen als in een judogreep.
Weerstand geeft warmte, wrijving glans, zorg dat het lijntje niet breekt, blijf in verbinding.
We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, we zullen het samen moeten doen.
Probeer elkaars perspectieven te (h)erkennen om zo samen uit te stijgen boven ‘het gelijk’, van ‘ik’ naar ‘wij samen’.
Samen voor goed gezond leven, mooi gezond
werk en een gezonde organisatie.
Laat corona-virus week 3 maar komen! (en mijn week 13 bij s Heerenloo NO)
29-03-2020

Linken;

We gaan het samen doen! Directeur NO Dytmer Hettinga
Hier is de link: https://youtu.be/Tfhvxh-As44

Een ode aan jullie allemaal en ik houd van meester Bart;
https://youtu.be/fVGQ14RAKG0

kinderen in gezinshuizen
https://www.linkedin.com/posts/renee-middel_kinderen-in-gezinshuizen-kunnen-niet-naar-activity-6649996362391912448-YcgC

‘Sporen jullie wel helemaal?’
Rens (18) snapt het niet, alle maatregelen rond het coronavirus. Het is allemaal onzin en we stellen ons vreselijk aan, vindt hij: ‘Je kan ook overdrijven.’
Lees het hele verhaal hier: bit.ly/2WEzKAe pic.twitter.com/YjCudrw1hU

als er een eng virus is …mag ik dan bij jou…..
https://eva-harting.wixsite.com/herrieinhuis/post/13-mag-ik-dan-bij-jou
als samen thuis zijn een risico kan zijn
https://www.augeo.nl/nl-nl/actueel/als-samen-thuis-zijn-een-risico-kan-zijn

als er een eng virus is …mag ik dan bij jou…..
https://eva-harting.wixsite.com/herrieinhuis/post/13-mag-ik-dan-bij-jou
Fysiek contact bij ambulante hulpverlening
https://www.nji.nl/nl/coronavirus/Professionals/Fysiek-contact-bij-ambulante-hulpverlening-bij-het-coronavirus

Afwegingen maken
https://www.nji.nl/nl/Afwegingen-bij-fysiek-contact-in-de-opvang-ambulant-en-residentieel-bij-het-coronavirus
https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/de-kindertelefoon-hoort-veel-kinderen-al-vastlopen~ba403590/

2020- Corona week 1 – transformatie

Na alle berichtgevingen in het land en het volgen van de management app, begon voor mij week 1 van het corona virus eigenlijk met het sluiten van de horeca op zondagavond 15 maart 2020 18.00 uur
Wij vierden de 82ste verjaardag van mijn moeder en zaten net aan de koffie.
Een groot gedeelte van haar kleinkinderen met achterkleinkinderen had afgemeld vanwege het Corona visus.
Mijn moeder vond dit uiteraard erg jammer want zij wonen allen ver weg in het land en zij ziet hen weinig.
Wij waren de laatste klant van deze horecagelegenheid.
Geen rekening opsturen maar meteen met de pin betaald.
Voorlopig hebben deze ondernemers geen inkomsten.

De telefoon gaat terwijl we nog op het parkeerterrein stonden om mijn moeder ‘in te laden’.
Rag van het koepeltje belde en iemand uit Amersfoort had contact met haar gezocht.
Ondanks dat de management opdracht er nog niet lag, pakten we meteen door.
Morgen (maandag 16 maart 2020) gaat het koepeltje niet open.
Rag ging met een collega aan de slag om ouders te informeren, taxi-vervoer af te bellen, collega’s te informeren e.d..
In de auto telefoneer ik door, wat mijn moeder maar ongezellig vindt.
Thuis aangekomen mail ik de gezinshuizen met het verzoek de kinderen thuis te houden en volgens de richtlijnen als een gesloten systeem te gaan functioneren.
De ambulant medewerkers wordt gevraagd geen fysiek contact meer te hebben met cliënten en de zorg op een andere manier vorm te geven, bellen, mailen, appen, beeldbellen bv face time of Skype.
Laat je cliënten weten dat je er ook bent in deze verwarrende corona tijd, sta hen bij met raad en daad maar niet fysiek.
Volg allen de mails waarin steeds opnieuw informatie en instructies zal komen.

De reacties zijn eenduidig, ieder heeft begrip maar er zijn ook zorgen en die komen veelvuldig binnen bij mij en mijn collega’s.
Per telefoon en per mail leggen medewerkers gelukkig hun dilemma’s voor bij elkaar, bij de gedragswetenschapper en bij mij als manager.

Gezinshuizen die zich afvragen hoe het nu met het logeren bij de logeerboerderij moet, of een kind dat bij ouders is wel terug kan komen naar het gezinshuis, of het eigen kind in het gezin wel het bijbaantje kan blijven doen etc…
De gezinshuizen zijn gewend structuur te bieden en maken meteen dagprogramma’s en zetten hun beste beentje voor.
Zij overleggen waar nodig ook met de gedragswetenschapper over inhoudelijke vragen rond de kinderen.

De ambulant medewerkers maken zich zorgen over bepaalde cliënten waar zij toch graag fysiek naar toe zouden willen gaan.
Hoe lang kan deze client zonder fysiek contact en welke gevolgen kan dat hebben, wat zijn de risico’s, welk afwegingskader hanteren we?
Er is overleg met casemanagers, (gezin)voogden, samenwerkingspartners en anderen rond de cliënten om tot goede afgewogen besluiten te komen.
Pas de corona richtlijnen (geen fysiek contact en zo min mogelijk bewegingen) toe of leg uit.
Net als bij bv privacy en kindermishandeling is het van belang om samen alles goed af te wegen, overwegingen te rapporteren en een en ander voor te leggen aan gedragswetenschapper en/of manager om tot een eenduidig gedragen besluit te komen.
Wat is er wel mogelijk om te doen zonder fysiek contact, hoe kan op andere wijze ondersteuning geboden worden?
Ik hoor het voorbeeld waar de cliënt na het badderen van de baby op een bepaalde tijd een videootje stuurt naar haar begeleider. Deze video is de input voor het telefonische begeleidingsgesprek.
Een cliënt die je zorg mijdend zou kunnen noemen stelt het nu erg op prijs als er regelmatig gebeld wordt.

Ouders van het koepeltje vragen na of hun kind echt niet kan komen aangezien zij in de zorg werken.
Er wordt naar een van de kinderen een laptop gebracht.
De kinderen krijgen schoolwerk en er zijn regelmatig contacten met de gezinnen op maat.
Medische zorgen over kinderen worden voorgelegd aan onze arts.
De gedragswetenschappers nemen ons mee in het digitaal vergaderen via teams.

Ik wens dat het creativiteitsvirus als een razende rond gaat onder de medewerkers en cliënten en we zo positieve nieuwe ervaringen samen op doen.

Dat is nog eens transformeren!!!

Medewerkers hebben vragen over het mogelijk ingezet gaan worden op de woongroepen, vakanties, stages en opleidingen.
De informatie volgt elkaar snel op van alle kanten.
Er verschijnen nieuwsbrieven, planningen en overzichten.
Waar moet je op letten bij de beslissing om weer te werken na vakantie/afwezigheid of wanneer thuisblijven?
De directeur spreekt ons toe in een mooie blog.
Het regionale kernteam zie ik hard werken en met nieuwe info komen, overleg voeren, vragen stellen, coördineren etc…
Ieder zet zich naar eer en geweten op zijn eigen manier in.
Medewerkers bieden hun hulp aan per app ,mail en telefoon en proberen vooruit te zien en de inzet zo goed mogelijk te spreiden.
Een thuis herstellende collega meldt zich en wil graag wat doen en helpen.

Natuurlijk blijken er regelmatig verschillende perspectieven te zijn in de mails en gesprekken.
Het is de kunst om de verschillende perspectieven te (h) erkennen en in het grotere geheel te zien.
Steeds weer het gesprek aan gaan met elkaar en de verbinding zoeken en zo samen tot oplossingen komen voor de problemen waar voor we ons gesteld zien.
Samen roeien met de riemen die we hebben.

Let goed op elkaar.

Er is veel informatie op socialmedia die hulpverleners kan helpen om de begeleiding anders vorm te geven.
Ik deel deze informatie en wens dat ieder er zijn voordeel mee doet.
Ook komt er een mooi verhaaltje langs van de geestelijk verzorger.
Ter inspiratie deel ik prachtige tekeningen over hoe het Corona virus ervaren wordt.

Niemand heeft enig idee hoe lang dit allemaal gaat duren.
Een lock down hangt in de lucht.
Mijn man en ik besluiten het weekeinde nog snel wat spullen te verhuizen vanuit ons huis in Heerhugowaard (wat nog te koop staat) naar ons huis in Westerwolde.

Zo zal ieder zijn blijvende herinneringen houden aan de corona crisis week 1……en de weken die nog volgen……

Mijn voornemen is om wekelijks een blog/verhaal te schrijven en ik neem mij voor om de volgende een stuk korter te laten zijn 🙂
Sterke, positiviteit en creativiteit gewenst.
Geef jezelf de ruimte voor kansen en mogelijkheden,
Zoek verbinding en draag elkaar deze corona periode door.
We zijn er voor elkaar,
voor cliënten goed leven en
voor medewerkers mooi werk.
En voor allen een gezonde organisatie.

tot gauw, we spreken elkaar!
NB
Een oud collega schreef een goed leesbaar stuk over Opvoeder zijn in tijden van Corona
https://www.parlan.nl/nieuws2020/opvoeder-zijn-in-tijden-van-corona

2019 december Kikker-landing

We maakten de kikkersprong.
Van Noord Holland naar Groningen.
Zes maanden heb ik niet in loondienst gewerkt.
Vier maanden ben ik werkeloos.
Goed leven, geen (betaald) werk.

Wat is het hard werken met mijn eigen proces!
Wat is er allemaal gebeurd en wat kan ik daarvan leren?
Wat wil en kan ik nu eigenlijk?
Waar liggen mijn daadwerkelijke dromen en passie?

Dank aan al die mensen die met mij hebben willen koffiedrinken.
Dank voor jullie tijd, informatie, vragen en feedback.
Het is van onschatbare waarde en heeft mij geholpen in mijn proces.
Het aantal mensen is niet op twee handen te tellen.
Ik heb 1 coachingsopdracht uitgevoerd als zelfstandige.
Ik heb verschillende sollicitatiebrieven geschreven.
Ik had een leuk gesprek met een recruter voor een passende functie als directeur/bestuurder bij een kleine mooie organisatie.

Vervolgens een sollicitatieprocedure voor de functie zorgmanager bij een grote organisatie.
De mensen in deze procedure raakten mij in mijn hart.
De wijze van omgang met elkaar sprak mij direct aan.
Hier wil ik werken!
Ik kies voor dat wat goed voelt en niet voor het geld.
Ik kies voor mijn hart want dat klopt.
Komend jaar start ik met een nieuwe baan als zorgmanager in loondienst bij een grote organisatie.

Ik heb de recruter gebeld en mij teruggetrokken uit de procedure voor wellicht een meer passende baan kijkende naar mijn CV.
Ik heb mij uitgeschreven uit de kamer van koophandel.
Dan komt er plots weer een interessante bij mijn CV passende vacature voorbij, wellicht nog passender dan die ik afgezegd heb.

Wat ben ik blij dat ik mij er niet meer in hoef te verdiepen.
Wat ben ik blij dat ik mijn keuze gemaakt heb.
Wat ben ik blij dat ik een baan gevonden heb die goed voelt.
Wat ben ik blij dat ik uit de stress van ondernemer en dit soort procedures ben.
Nog een paar weekjes klussen in ons huis en dan de feestdagen.
Zin in het nieuwe avontuur en werk-start.
Goed leven, mooi werk, gezonde organisatie!
Er gaat niets boven Groningen!

Dank voor je support en de beste wensen voor het nieuwe jaar!
En als ik wat voor jou kan doen,
ik hoor het graag!

Scroll Up