2020- Corona week 1 – transformatie

Na alle berichtgevingen in het land en het volgen van de management app, begon voor mij week 1 van het corona virus eigenlijk met het sluiten van de horeca op zondagavond 15 maart 2020 18.00 uur
Wij vierden de 82ste verjaardag van mijn moeder en zaten net aan de koffie.
Een groot gedeelte van haar kleinkinderen met achterkleinkinderen had afgemeld vanwege het Corona visus.
Mijn moeder vond dit uiteraard erg jammer want zij wonen allen ver weg in het land en zij ziet hen weinig.
Wij waren de laatste klant van deze horecagelegenheid.
Geen rekening opsturen maar meteen met de pin betaald.
Voorlopig hebben deze ondernemers geen inkomsten.

De telefoon gaat terwijl we nog op het parkeerterrein stonden om mijn moeder ‘in te laden’.
Rag van het koepeltje belde en iemand uit Amersfoort had contact met haar gezocht.
Ondanks dat de management opdracht er nog niet lag, pakten we meteen door.
Morgen (maandag 16 maart 2020) gaat het koepeltje niet open.
Rag ging met een collega aan de slag om ouders te informeren, taxi-vervoer af te bellen, collega’s te informeren e.d..
In de auto telefoneer ik door, wat mijn moeder maar ongezellig vindt.
Thuis aangekomen mail ik de gezinshuizen met het verzoek de kinderen thuis te houden en volgens de richtlijnen als een gesloten systeem te gaan functioneren.
De ambulant medewerkers wordt gevraagd geen fysiek contact meer te hebben met cliënten en de zorg op een andere manier vorm te geven, bellen, mailen, appen, beeldbellen bv face time of Skype.
Laat je cliënten weten dat je er ook bent in deze verwarrende corona tijd, sta hen bij met raad en daad maar niet fysiek.
Volg allen de mails waarin steeds opnieuw informatie en instructies zal komen.

De reacties zijn eenduidig, ieder heeft begrip maar er zijn ook zorgen en die komen veelvuldig binnen bij mij en mijn collega’s.
Per telefoon en per mail leggen medewerkers gelukkig hun dilemma’s voor bij elkaar, bij de gedragswetenschapper en bij mij als manager.

Gezinshuizen die zich afvragen hoe het nu met het logeren bij de logeerboerderij moet, of een kind dat bij ouders is wel terug kan komen naar het gezinshuis, of het eigen kind in het gezin wel het bijbaantje kan blijven doen etc…
De gezinshuizen zijn gewend structuur te bieden en maken meteen dagprogramma’s en zetten hun beste beentje voor.
Zij overleggen waar nodig ook met de gedragswetenschapper over inhoudelijke vragen rond de kinderen.

De ambulant medewerkers maken zich zorgen over bepaalde cliënten waar zij toch graag fysiek naar toe zouden willen gaan.
Hoe lang kan deze client zonder fysiek contact en welke gevolgen kan dat hebben, wat zijn de risico’s, welk afwegingskader hanteren we?
Er is overleg met casemanagers, (gezin)voogden, samenwerkingspartners en anderen rond de cliënten om tot goede afgewogen besluiten te komen.
Pas de corona richtlijnen (geen fysiek contact en zo min mogelijk bewegingen) toe of leg uit.
Net als bij bv privacy en kindermishandeling is het van belang om samen alles goed af te wegen, overwegingen te rapporteren en een en ander voor te leggen aan gedragswetenschapper en/of manager om tot een eenduidig gedragen besluit te komen.
Wat is er wel mogelijk om te doen zonder fysiek contact, hoe kan op andere wijze ondersteuning geboden worden?
Ik hoor het voorbeeld waar de cliënt na het badderen van de baby op een bepaalde tijd een videootje stuurt naar haar begeleider. Deze video is de input voor het telefonische begeleidingsgesprek.
Een cliënt die je zorg mijdend zou kunnen noemen stelt het nu erg op prijs als er regelmatig gebeld wordt.

Ouders van het koepeltje vragen na of hun kind echt niet kan komen aangezien zij in de zorg werken.
Er wordt naar een van de kinderen een laptop gebracht.
De kinderen krijgen schoolwerk en er zijn regelmatig contacten met de gezinnen op maat.
Medische zorgen over kinderen worden voorgelegd aan onze arts.
De gedragswetenschappers nemen ons mee in het digitaal vergaderen via teams.

Ik wens dat het creativiteitsvirus als een razende rond gaat onder de medewerkers en cliënten en we zo positieve nieuwe ervaringen samen op doen.

Dat is nog eens transformeren!!!

Medewerkers hebben vragen over het mogelijk ingezet gaan worden op de woongroepen, vakanties, stages en opleidingen.
De informatie volgt elkaar snel op van alle kanten.
Er verschijnen nieuwsbrieven, planningen en overzichten.
Waar moet je op letten bij de beslissing om weer te werken na vakantie/afwezigheid of wanneer thuisblijven?
De directeur spreekt ons toe in een mooie blog.
Het regionale kernteam zie ik hard werken en met nieuwe info komen, overleg voeren, vragen stellen, coördineren etc…
Ieder zet zich naar eer en geweten op zijn eigen manier in.
Medewerkers bieden hun hulp aan per app ,mail en telefoon en proberen vooruit te zien en de inzet zo goed mogelijk te spreiden.
Een thuis herstellende collega meldt zich en wil graag wat doen en helpen.

Natuurlijk blijken er regelmatig verschillende perspectieven te zijn in de mails en gesprekken.
Het is de kunst om de verschillende perspectieven te (h) erkennen en in het grotere geheel te zien.
Steeds weer het gesprek aan gaan met elkaar en de verbinding zoeken en zo samen tot oplossingen komen voor de problemen waar voor we ons gesteld zien.
Samen roeien met de riemen die we hebben.

Let goed op elkaar.

Er is veel informatie op socialmedia die hulpverleners kan helpen om de begeleiding anders vorm te geven.
Ik deel deze informatie en wens dat ieder er zijn voordeel mee doet.
Ook komt er een mooi verhaaltje langs van de geestelijk verzorger.
Ter inspiratie deel ik prachtige tekeningen over hoe het Corona virus ervaren wordt.

Niemand heeft enig idee hoe lang dit allemaal gaat duren.
Een lock down hangt in de lucht.
Mijn man en ik besluiten het weekeinde nog snel wat spullen te verhuizen vanuit ons huis in Heerhugowaard (wat nog te koop staat) naar ons huis in Westerwolde.

Zo zal ieder zijn blijvende herinneringen houden aan de corona crisis week 1……en de weken die nog volgen……

Mijn voornemen is om wekelijks een blog/verhaal te schrijven en ik neem mij voor om de volgende een stuk korter te laten zijn 🙂
Sterke, positiviteit en creativiteit gewenst.
Geef jezelf de ruimte voor kansen en mogelijkheden,
Zoek verbinding en draag elkaar deze corona periode door.
We zijn er voor elkaar,
voor cliënten goed leven en
voor medewerkers mooi werk.
En voor allen een gezonde organisatie.

tot gauw, we spreken elkaar!
NB
Een oud collega schreef een goed leesbaar stuk over Opvoeder zijn in tijden van Corona
https://www.parlan.nl/nieuws2020/opvoeder-zijn-in-tijden-van-corona