2018 Campertje

Mooi avontuur staat klaar. Met een Camperbus door Ierland trekken. Inmiddels geleerd dat een camper een deur heeft en een camperbus een schuifdeur. Via mantelzorg in Groningen, zakken naar Luxemburg, door Frankrijk en dan met de camper op de boot. Na een heerlijke nacht in de Captains-hut van de boot rijden en dan door Ierland trekken. Wellicht bevalt het ons zo goed dat we later als we beiden niet meer werken zo door de wereld kunnen trekken. Vol goede zin gaan we op pad.

De verhuurder geeft aan dat het automatische trapje ontbreekt en daardoor is er steeds eerst een lange piep te horen na het starten. De verduisteringsgordijntjes bij het voeten einde van het bed zijn dusdanig fragiel dat we gewaarschuwd worden daar niet met de voeten tegen aan te komen. Huuuuh … we besluiten er dan daar maar ons hoofd einde van te maken. Ook is het slotje van een keukenkastje stuk en niet makkelijk meer open en dicht te draaien en vraagt eigenlijk telkens weer een schroevendraaier. Het slotje van de koelkast doet het ook niet zoals je mag verwachten en ik heb het meteen in mijn vingers. Blijkt dat dit ding dagelijks een paar keer los zit en weer vast gedraaid moet worden.

Ook de koelkast is regelmatig onverklaarbaar uit en moet dan weer aangezet worden. Bij het uitstappen als rijder moeten we goed uitkijken dat we langs de handrem draaien, ontdekken we beiden met een zere kont. De eerste nacht in Groningen blijkt het bed wel hard en het was ook koud. Dat lossen we op met stoelzittingen onder het kussen en een dekbed er bij. Als we wegrijden gaan we langs een stok die een lichte kras geeft op de hele bus en we halen dan voordat we verder trekken meteen poets middel en een vergeten stoffer en blik.

Om je het dag tot dag verhaal te besparen … Als we boodschappen gedaan hebben in zo’n mooie grote supermarkt in Frankrijk vergeten we ons opstap krukje mee te nemen. Elke keer als we rijden schiet er wel een keer een kastje los of de koelkast, soms spontaan, soms omdat we er een deurtje vergeten zijn. De hele bus rammelt waarbij het gerammel van de schuifdeur de hoogste toon voert. We hebben een muziekorkest mee. De ruimte is dus danig krap dat je elkaar niet kan passeren dus het is steeds wachten op elkaar.

Wachten als de ene op zoek is naar iets achter in de kastjes boven het bed, of onder het bed en de ander net iets opwarmt of op zoek is naar iets in de kastjes boven de zit hoek. De zithoek waar je ook slecht je benen kwijt kan als je op het bankje zit. De douche is een farce en er is al geen douche gordijn meer. In de toilet zit je ook te midden van het plastic en kan je je benen niet goed kwijt vanwege een gammel wasbakje. Het hokje doet goed dienst voor de vuile was. Het omdraaien van de stoelen gaat goed als is het wel turven hoe vaak daar het hoofd gestoten wordt per dag.

Dan start de bus op enig moment niet, maar herstelt zich even later. Elke keer is het weer een verrassing of de schuifdeur van buiten open gaat of dat we hem moeten openen via de voordeur. De richtingaanwijzer blijft soms steken, dan blijft ie of naar recht of naar links gaan maar wil niet op neutraal. Op eens staat er water in de voorlampjes boven het dashboard. Een van de voorlichten stopt er mee. We kregen de chocolade vlekken van de kruimels van de chocoladekoekjes niet meer uit de stoelhoezen. De rugleuning van het bankje blijkt met nietjes vast geschoten te zijn …

Na drie weken gaan we lekker snel naar huis via de tolwegen. Betalen op de tolwegen kan hoog voor vrachtwagens of laag voor auto’s maar wij zitten daar net tussen in dus elke keer een hele tour met uit het raampje hangen voor de ticket of betaling … En dan thuis de camperbus van top tot teen schoonmaken, dat kost ook nog een hele middag samen poetsen, je wilt immers wel je borg helemaal terug. Bij de camperverhuurder liggen dan nog 2 kleine bekeuringen uit Frankrijk op ons te wachten.

Ons grootste probleem is eigenlijk wel het gebrek aan fysieke ruimte om te bewegen in de camperbus. Natuurlijk heeft dat ook te maken met de tijd van het jaar waarin we op vakantie gingen en het land. Ierland was prachtig, de natuur geweldig, de mensen super gastvrij en aardig, vol verhalen! We hadden in oktober nog behoorlijk mazzel met het weer en konden af en toe nog even in de zon buiten zitten voor de camperbus aan het einde van de middag!

Met een camper(bus) zullen wij nooit meer met vakantie gaan!