2016 Vinken versus Vonken

Beste Jan-Dirk Sprokkereef,

Ik heb de stukken gelezen zoals ‘Het Kwaliteitskader Veilig Thuis- zicht op veiligheid’ en ‘Aanscherping en verbetering meldcode en werkwijze veilig thuis. Daar staan veel goede en constructieve ideeen in maar het roept ook vele vragen op.

Enkele van die vragen zijn;

Is o.a. een ‘radar’ en ‘verkeerstoren’ bij Veilig Thuis dat wat we nodig hebben bij het voorkomen, signaleren, stoppen en schade beperken van kindermishandeling en het samen ontwikkelen van een integrale werkwijze?

Worden de signalen, adviesvragen en meldingen van burgers (soms met vele Jaren lange ervaringen) voldoende benut in het onderzoek en bij de hulp? Waarom is er zo weinig visie op- en aandacht voor de dagelijkse omgeving van kinderen daar waar er sprake is van zorgen uit het netwerk en lijkt de gerichtheid met name op professionals?

Hoe verhouden een ‘radar’ en ‘verkeerstoren’ functie die volgt zich tot de taken, functies, rollen, verantwoordelijkheden en bevoegdheden van b.v. De Raad voor de Kinderbescherming en de Gercertificeerde instelling. Is het ‘opkrikken’ van Veilig Thuis de oplossing of is dit meer oud/organisatie denken en zouden we het veel meer in versterken van samenhang moeten zoeken?

Is mijn angstige vermoeden juist dat er op de voorgestelde wijze nog meer geld gaat naar mensen die denken ‘te weten’ zicht op veiligheid te hebben (en als dat niet zo is ligt het aan anderen …) en ‘te weten’ hoe (met name) anderen het moeten doen … Dit zal dan hoogst waarschijnlijk ten kostte gaan van professionals die ‘het doen’ of wel er dagelijks aan werken dat het kind bevrijd wordt van het risico op (ook psychisch) geweld in huiselijke kring.

Zou het accent bij het samen verbeteren van het voorkomen, signaleren, stoppen en schade beperken van kindermishandeling en het samen ontwikkelen van een integrale werkwijze zicj niet veel meer moeten richten op het Internationale Verdrag Inzake de Rechten van het Kind. En daar mee dus kindgerichtheid v.s. organisatie gerichtheid, kindgerichtheid v.s. ouder/gezaggericht, jeugdland gericht v.s. marktwerking, vonken v.s. vinken, deskundigheidsbevordering, learning to gether, coaching on the job e.d… … Investeren in kinderen is investeren in toekomst en draagt zo ook bij aan preventie van geweld in afhankelijkheidsrelaties in brede zin en kan intergenerationele lijnen doorbreken.

Zo maar wat gedachten ter overweging voor de politieke arena.

Met vriendelijke groet,
Renee Middel