2012 We don’t need another hero

We don’t need another hero!

Door deze open reactie op een artikel in Jeugd & Co hoop ik een bijdrage te leveren aan de discussie over de samenhangende onderwerpen zoals jeugdzorg, seks, seksueel misbruik, maakbare samenleving, pers enzo … (artikel op blz 10-13 van de nieuwste JeugdenCo april 2012).

Waarom de titel “Alles wat de jeugdzorg liever niet wil weten over seks”? Wat is je referentiekader en wat wil je bereiken met zo’n titel?

Natuurlijk ben ik het met je eens als je het hebt over de doofpot en dat ongelijke verhoudingen het probleem zijn (zie NB 1).

Je hebt in ieder geval bereikt dat ik een open reactie schrijf omdat ik mij geraakt voel en vind dat de jeugdzorg te kort gedaan word door zo’n hap-snap artikeltje. Natuurlijk vraag ik mij af wat het maakt dat dit mij raakt en dan kom ik in de richting van het gemak waarmee de kwetsbaarheid te grabbel word gelegd. De kwetsbaarheid van seksualiteit, van kinderen en anderen in afhankelijkheidsrelaties, van mijzelf en vele collega’s in de jeugdzorg. De afgelopen 30 jaren zijn seksuele thema’s, deze kwetsbaarheid, altijd onlosmakelijk onderdeel geweest van mijn werk (zie NB 1).Ben ik dan zo blind of uniek dat ik dit zo anders beleef dan de suggesties die in het artikel gedaan worden. Volgens mij ben ik ook maar gewoon een miertje op de mierenhoop en besef ik mijn eigen nietigheid, dus zo uniek ben ik niet (NB 3). Of is het dan de onmacht die kwetsbaar maakt, de angst en de onmacht wetende dat we nooit in staat zullen zijn situaties van intimidatie en misbruik volledig te voorkomen en te bestrijden, hoe zeer we ons best ook doen.

De conclusie dat de jeugdzorg nog behoorlijk zoekende is omdat deelnemers aan een workshop uiteenlopende opvattingen hebben over de seksuele moraal, vind ik schokkend. De opvattingen over seksuele moraal lopen in zijn algemeenheid uit een binnen de samenleving dus ook binnen de jeugdzorg. Dit is zichtbaar in vele grote of kleine onderwerpen zoals b.v. kleding, reclame, videoclips, YouTube, geaardheid, porno, prostitutie, mensenhandel. Ieder tijdperk kent zijn eigen geruchtmakende zaken omtrent seks(ueel geweld).Ik heb het woord schokkend al eens eerder gebruikt namelijk bij Rieke Samsom die vervolgens aangehaald word in het artikel (zie NB 4).

Waarom worden alleen 2 recente misbruikzaken genoemd en word er niet een breder kader geschetst van geruchtmakende zaken? Zonder volledig te willen en kunnen zijn b.v. het seksueel misbruik binnen de katholieke kerk, de clown in oude Pekela, bolderkar- affaire, Maurikse incest zaak, psychiater Finkensieper, Yolanda uit Epe, de vals beschuldigde politieman uit Schiermonnikoog, jeugdleiders bij judo, waterpolo, voetbal en scouting, Dutrou in Belgie, Zandvoortse kinderpornografie, zwemleraar Benno en nu Robert M…

Waarom de negatieve formuleringen? Natuurlijk herken ik wat er gezegd word en heb ik ook (o.a. binnen DJI/JJI ) af en toe geworsteld met dit soort thema’s. Echter termen als “geen raad mee weten” en “niet willen horen” vind ik niet op zijn plaats gezien de seksuele moraal in de gehele samenleving (zie NB 5).Waarom geen relatie gelegd met de inspectie voor jeugdzorg die ook onderzoek heeft gedaan naar de ruimte en grenzen rond seksualiteit in jeugdzorginstellingen. “Door op een goede manier aandacht te besteden aan het onderwerp seksualiteit kunnen jeugdzorginstellingen bijdragen aan de ontwikkeling van jongeren en aan het voorkómen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Gezien het belang van dit onderwerp, heeft de inspectie bij diverse instellingen praktijkonderzoek gedaan in 2010 als vervolg op een in 2008 uitgevoerd beleidsonderzoek. In het praktijkonderzoek beoordeelt de inspectie de manier waarop instellingen omgaan met seksualiteit in leefgroepen voor minderjarigen.”

Tenslotte de aanbeveling die genoemd word namelijk; dat je voor kinderen die dit is overkomen geen instantie in het leven moet roepen maar een mens moet aanstellen omdat Rieke Samsom de eenzaamheid was opgevallen.

We don’t need another hero! Waarom word hier geen relatie gelegd met de vele mensen die er zijn als vertrouwenspersonen b.v. slachtofferhulp, geestelijkverzorgers, commissies van toezicht, zelfhulpgroepen, maatjes, coaches, stichting PVP vertrouwenspersonen in de zorg, e.d. Waarom in het bijzonder geen relatie gelegd met het AKJ: organisatie van vertrouwenspersonen in de Jeugdzorg.

Gezien het belang van het onderwerp vind ik het een gemiste kans om mensen hier onderzoek naar te laten doen of een artikel over te laten publiceren die blijkbaar weinig kennis van zaken hebben, de weg niet weten te vinden naar kennis en diepgang, blijkbaar nog geloven in de maakbare samenleving waarin we eenzaamheid, pijn en verdriet kunnen wegwerken en niet werkelijk op zoek zijn naar een nieuwe uitkomst waar iedereen beter van wordt.

Zie ook op deze site: 2010 Echte mannen hebben borsthaar.

Tina Turner – We don’t need another Hero

Another Hero in 2014?

André Rouvoet ‏@andre_rouvoet 15 jul.

Ben benieuwd welke wethouders bekend zijn met de inhoud van het #Kwaliteitskader Voorkomen Seksueel Misbruik in de #Jeugdzorg. Wie? #dtv

André Rouvoet ‏@andre_rouvoet 15 jul.

Ben benieuwd welke wethouders bekend zijn met de inhoud vh #Kwaliteitskader Voorkomen Seksueel Misbruik in de #Jeugdzorg. Wie? #dtv (svp RT)

Renee Middel ‏@bbkwetter

@andre_rouvoet @swvbdh ja want er verschijnen elke dag een paar adviezen, richtlijnen, kaders, checklists…wat is dat toch met NL?

23:16 – 15 juli 2014

André Rouvoet ‏@andre_rouvoet 18 uur

@bbkwetter Bedoelt u te zeggen dat voorkomen van seksueel misbruik in de jeugdzorg (Cie-Samson!) niet belangrijk genoeg is om aan te werken?

Renee Middel ‏@bbkwetter 13 uur

@andre_rouvoet @bbkwetter natuurlijk niet, het is wellicht het belangrijkste en voor mij persoonlijk een levens drive !

NB 1)

Zie: 2008 Kruistocht in spijkerbroek.

Met o.a.

Dilemma afstand nabijheid

Wat kan wel en wat niet, wat is in het belang van, wat is professioneel? Het blijven praten over de vele dilemma’s die je tegen komt is van groot belang om de kwaliteit van ons werk te behouden. Al snel gaat het gesprek ook over diverse organisatie fenomenen als “afdekken”, “alleen met bepaalde collega’s bespreken”, “vormen van afglijden”, “het verandert tocht niet” en “het zal mijn tijd wel duren”. Het is belangrijk om voortdurend bezig te zijn met het creëren van een situatie waarin werkers elkaar alle soorten vragen kunnen stellen.

Hoe groot is de afstand tussen werk en prive?

Mede weten is mede verantwoordelijkheid

  • Openheid is het beste middel tegen afglijden …

Tot slot

En als je denkt in ons team speelt dat niet, wij zijn professionals en weten hoe wij met “afstand – nabijheid”om moeten gaan, dan wil ik je waarschuwen voor die warme deken waar jullie als team mogelijk onder liggen, een deken die verstikkend kan werken, gooi hem open! Dilemma’s rondom “afstand – nabijheid” spelen altijd binnen het werken met en voor mensen. Het bespreekbaar maken van dilemma’s en het maken van afspraken zullen de veiligheid verhogen en de kwaliteit van ons werk waarborgen.

NB 2)

Zie: 2008 Seks als wapen.

Met o.a.

Natuurlijk komt er afglijdend gedrag voor. In het blauwe huis proberen we dat juist voortdurend bespreekbaar te maken. Brieven naar al het personeel, romance beleid, praten en praten, opgenomen in teamtrainingen. Aandacht was er voor en moet er altijd voor blijven. Afglijdend en soms strafbaar gedrag komt overal voor, het is een gegeven in de maatschappij en dus ook in het blauwe huis. Voorbeelden genoeg als je kijkt naar de achtergronden van diverse personele verplaatsingen in het land. De zgn. “vuiltjes”. Maar ook ontslagprocedures, seksuele intimidatie, alcoholverslaving, discriminatie. Abel weet eigenlijk al veel (te) veel voor die korte tijd dat hij in het blauwe huis is.

Het thema “intimiteit en seks” beperkt zich niet tot het blauwe huis en wordt in alle werkvelden besproken waar men met mensen werkt. Mag de groepsleider een arm slaan om het meisje met incest ervaringen? Mag er in het opvanghuis toples gezond worden? Mag de verpleger de patiënt bij ontslag zoenen? Mag de gedetineerde in ochtendjas over de gangen lopen? Wat mag de leerkracht wel en niet?

Zie: 2008 Ruwe bolster, gespleten pit.

Met o.a.

De wijze uil voelt zich sterk met zijn grote ego en denkt alles in zijn macht te hebben. Soms slaat de wijze uil door b.v. omdat de wijze uil door gebrek aan gewicht naar boven in de boom is gevallen en niet weet hoe hij zich moet gedragen. Ook kan het gebeuren dat de verantwoordelijkheid in de hoge boom (te) zwaar voelt. De wijze uil zoekt dan soms ontspanning en heeft de behoefte zich te ontdoen van de zware verantwoordelijkheid wat zich kan uiten in b.v. graai gedrag, buitenlandse reisjes, gouden handdrukken, verslavingen en seksuele relaties.

De wijze uil neemt bijvoorbeeld in eerste instantie met alle goede bedoelingen zijn verantwoordelijkheid en helpt Calimero die in een moeilijke situatie zit met ondersteuning, werk, opleiding en meer inkomen. Echter in tweede instantie vergeet de wijze uil zijn positie en verantwoordelijkheid en vervalt b.v. bij een feestje in het schaduwgedrag van seksuele contacten met Calimero. De wijze uil valt vervolgens uit de boom en geeft Calimero hiervoor de schuld.

De wijze uil sluit bondjes met Calimero waardoor Calimero zich vereert voelt als vriendje van de wijze uil. Bijvoorbeeld door een stagiaire af te kopen die haar stagebegeleider beschuldigd van seksuele intimidatie of door andere vormen van afglijdend gedrag door de vingers te zien. De wijze uil gebruikt de ontstane loyaliteit van Calimero vervolgens als hij dat nodig acht b.v. door Calimero adhoc over te plaatsen en in te zetten in een crisis situatie of door een privé-bouw klus bij hem thuis of als oppas op de kinderen.

Zie 2008 Kids.

Met o.a.

Jij bent ook aanleiding geweest tot vele discussies binnen het team. Hoe gaan we als leiding en vooral de leiding waar jij opgewonden door werd met jou om. Interessante en levendige discussies. We hebben je laten zien en voelen dat het ook anders kan, maar waarvoor? Er is groei, ontplooiing, je zelfredzaamheid is groter en je sociale vaardigheden zijn beter. Maar zou je ook gelukkiger zijn nu? Zou je gelukkiger zijn geweest als je thuis gebleven was? Zou je nu gelukkiger kunnen worden? Of hebben we je alleen maar schuld gevoelens aangepraat, minderwaardigheid?

NB 3)

Zie: 2005 Angst van leken regeert.

NB 4)

Zie 2011 Schokkend.

Met o.a.

Is het niet schokkend dat o.a. de commissie Samson en Defence for Children blijkbaar zo ver van de realiteit van alle dag staan dat de resultaten van het onderzoek van de commissie Samson hun schokken.

Is het niet makkelijk om achteraf de conclusie te trekken dat er de afgelopen zestig jaar te weinig gedaan is met signalen van seksueel misbruik in instellingen en pleeggezinnen.

Is het niet een algemeen bekend gegeven dat kinderen die slachtoffer zijn van seksueel misbruik vaak bang zijn om hierover te praten en dat mensen die dat wel doen zich vaak onvoldoende begrepen of gehoord voelen en kampen met schaamte en schuldgevoelens.

Is het niet algemeen bekend dat de gevolgen van de traumatische ervaringen op de verdere levens van de slachtoffers enorm zijn, verwoestend kunnen zijn en tot suïcide kunnen leiden.

Hebben deskundigen niet al herhaaldelijk geschreven over de processen die van invloed zijn op het ontstaan en vaak in stand houden van het misbruik met o.a. elementen als afhankelijkheid, zelfbeeld, angst, macht, schuldgevoel, geweld, onderdrukking, eenzaamheid e.d.. (b.v. literatuurlijst zedenalmanak)

Natuurlijk dient de Nederlandse overheid het kind te beschermen tegen misbruik binnen instellingen en in pleeggezinnen, en te waarborgen dat er veilige opvang wordt geboden en hierop toe te zien (artikel 3 lid 3 IVRK).

Enige basiskennis en realiteitsbesef leert dat de problematiek complex is en ook de overheid het leven niet maakbaar kan maken.

Realiseert de commissie zich dat vele professionals dagelijks werken met slachtoffers en daders en dus dagelijks werken met de vreselijke feiten van aard, duur, frequentie en gevolgen van misbruik.

Enige kennis van het werkveld leert ook dat er veel aandacht uitgaat naar veiligheid en bescherming, risico inventarisaties, nieuwe programma’s zoals signs of safety.

Natuurlijk is elk misbruikt kind er een te veel!

Was de getrokken conclusie dat er de afgelopen zestig jaar te weinig gedaan is met signalen van seksueel misbruik in instellingen en pleeggezinnen niet vooraf ingenomen.

Voor the bigbitch is de reactie van de commissie-Samson en defence for children schokkend!

Op de site 23-06-2011

Beste Rieke, We do not need another hero! (zie 2010 Echte mannen hebben borsthaar).

NB 5)

Zie: 2002 Geheim man vrouw.

Zie: 2008 Kruistocht in spijkerbroek.

Met o.a.

Seksuele intimidatie kan ook voorkomen. Met “seksuele intimidatie” wordt bedoeld: de als ongewenst ervaren seksueel getinte aandacht, de verbaal (opmerking b.v. lekker kontje), non-verbaal (b.v. met tong rond lippen) of fysiek (b.v. aanraking) kan zijn. Het gaat hier er dus om hoe het ervaren wordt en niet hoe het bedoeld is.

Seksuele/erotische toespelingen, grapjes en seksuele relaties komen op bijna alle werkplekken wel eens voor. Veel mensen vinden dat ook wel aardig en zouden niet anders willen, terwijl er ook mensen zijn die het beslist stimulerend en spannend vinden en die betuigen dat hun werk er een stuk leuker door wordt. Juist mensen in gelijke machtsposities binnen organisaties blijken dit vaak zo te ervaren en het gaat dan uiteraard over gewenste intimiteiten die men beslist niet mag verwarren met ongewenste intimiteiten.

Uit het feit dat er gewenste intimiteiten bestaan, mag je natuurlijk niet concluderen dat er dus geen sprake is van een probleem van ongewenste intimiteiten. Heel cru gesteld kan je immers ook niet stellen dat er geen verkrachting bestaat omdat mensen ook gewenst met elkaar naar bed gaan. Soms is een duidelijke afwijzende reactie voldoende als je seksueel geïntimideerd wordt en is het jammer wanneer iemand (meestal een vrouw) dat niet kan. Vaker echter is het veel te moeilijk of onmogelijk om assertief te reageren en kan je assertieve reactie zelfs het tegendeel te weeg brengen. Dat is met name het geval wanneer een vrouw seksueel geïntimideerd wordt door een groep mannen of door een persoon die hoger in de hiërarchie van de organisatie staat. Mocht jij last ondervinden van seksuele intimidatie door een medewerker van welke functie dan ook, probeer dit bespreekbaar te maken bij een leidinggevende, een vertrouwenspersoon, sectormanager of de directie. Zoek iemand die je vertrouwt en praat er over !!!

Het is erg vervelend als iemand suggereert dat jouw gedrag grensoverschrijdend zou zijn of er een klacht ingediend wordt. Het komt met enige regelmaat voor dat mensen elkaar hiervan beschuldigen. Hoe vervelend dat ook is, je zult er – zonder er overdreven krampachtig over te doen- toch van bewust moeten zijn en misverstanden moeten voorkomen. We zijn verre van machteloos. Ieder kan er persoonlijk voor zorgen dat er geen vruchtbare grond is voor “verhalen”, iedereen kan zijn collega aanspreken, iedereen weet een leidinggevende te vinden om iets bespreek baar te maken.

Hieronder enkele handvaten waardoor je kan voorkomen in vervelende situaties terecht te komen …

NB 6)

Zie: 2010 Ratten in de riolen.

Zie: 2010 Maatschappelijk belang.

Zie: 2009 Telegraaf.