2009 Schuttingtaal

Politiek en pers stonden eind 2008 weer vol van schuttingtaal

Aan de ene kant van de schutting staan bepaalde politieke partijen en pers die een massahysteriebeeld van almaar toenemende (jeugd)criminaliteit ‘hot’ houden en de samenleving steeds strenger aansturen waardoor men zich sneller onveilig voelt, eerder aangifte doet, meer sancties en hardere straffen volgen, meer blauw op straat, snelrecht… Aan de andere kant de feiten en de behoefte aan meer hulp en bescherming, meer intensieve ambulante begeleiding voor jongeren en gezinnen, de zorg over de wachtlijsten.

Een groei aan schuttingen binnen gezinnen.Het aantal kinderen dat opgroeit in 1-ouder gezinnen is gestegen naar 14%. Ouders zijn druk met de organisatie van het halen en brengen, onderlinge verdeling, interpretatie van gedrag en uitlatingen, nieuwe samengestelde gezinnen en vervallen helaas regelmatig in schuttingtaal waarbij het belang van het kind, dat loyaal is aan beide ouders, het onderspit delft.

Nog steeds zijn er mensen in het onderwijs die klagen omdat zij het idee hebben dat onderwerpen zoals bv. alcoholgebruik, homo-emancipatie, loverboys, breezerseks of overgewicht, over hun schutting word gegooid. Aan de ene kant van de schutting de aanval en vanuit de andere kant de verdediging. Bureaucratie versus onprofessioneel handelen. Uitgebreid screenen van kinderen die met wond- en botbreuken binnen komen in het ziekenhuis verword aan de andere kant van de schutting tot ‘speuren naar kindermishandeling’. ‘Seksmoraal jeugd is losgeslagen’ tegenover ‘kijk en luister beter naar jeugd’. Afschuiven van problemen versus problematiseren en de pers opzoeken. Het niveau en de inhoud rondom de schuttingtaal baren zorgen.

Is er hoop? De burgemeester wordt, als een bromsnor uit Swiebertje, in stelling gezet. Enerzijds door de regievoering rondom de centra voor jeugd en gezin waar alle schuttingen om moeten gaan door het kind centraal te stellen. Anderzijds mag de burgemeester een huisverbod opleggen en de Raad voor de Kinderbescherming dwingen een zaak voor de kinderrechter te brengen. Is dit hoop of een zwakte bod omdat we in het doolhof van schuttingtaal er niet meer uitkomen.

Kinderen hebben geen tijd voor gedoe rondom schuttingtaal. De 4000 kinderen die langer als 9 weken op de wachtlijst staan (zomer 2008) willen nu het recht op jeugdzorg weleens in gelding brengen, evenals de 23.000 kinderen (Januari 2008) die op een wachtlijst staan voor geestelijke gezondheidszorg. Geen tijd te verliezen met schuttingtaal bij de ruim 50.000 kinderen die zonder startkwalificatie school verlieten, de ruim 100.000 slachtoffers van kindermishandeling, de 6000 zwerfjongeren, de 166.000 Wajongers en de ruim 300.000 kinderen die opgroeien in armoede.

2009 Een jaar vol kind gerichte uitdagingen!