13 – Achter de voordeur

Klacht:

Bij melder beschikbare informatie en ervaring (ook achter de voordeur) wordt niet benut bij het proces van ‘samen sterk maken voor een veilig thuis’.

De gegeven informatie bij het adviesgesprek en melding zijn uiteraard beperkt. Toch wordt er in korte tijd veel gezegd. Gezien ook klacht 9 is het voor ons de vraag of deze informatie niet verdwijnt gedurende de wachttijd en het wisselen van medewerkers. Aangeboden is meer informatie te geven aangezien wij een jarenlange ervaring hebben met het gezin en een van de weinigen waren die regelmatig (ook onverwachts) achter de voordeur kwamen. Ook is aangegeven dat er al eerder een melding gedaan is bij het toenmalige AMK ( door oma Tina) en wij het AMK destijds betrokken hebben toen MEE de gevraagde ondersteuning niet gaf. De ‘window dressing’ van ouders is blijkbaar voor professionals moeilijk te doorzien. Hoe wordt de beschikbare informatie die VT wel heeft maar die niet in het dossier zit mee gewogen in het onderzoek ? Bijvoorbeeld de informatie uit het netwerk die wel besproken is met VT maar waarop geen melding is gevolgd op advies van VT i.v.m. het veiligheidsrisico ? Bij de melding hebben wij gewaarschuwd voor ‘het mooie buitenkant verhaal’ dat er zal volgen op de melding.

Waarom benut – en duidt VT – de langdurige kennis en ervaring ook in het (niet professionele) netwerk/systeem niet om de aard en ernst te bepalen?
Daar kan men ook informatie en voorbeelden ophalen rond b.v. dat het kind het nooit goed kan doen, ouders onvoorspelbaar zijn in hun gedrag, ouders niets ondernemen met kinderen, er geen vriendjes mee naar huis genomen worden, het kind gepest is, kleding en verzorging, tandarts e.d.… Bij ons kwamen vele van dit soort voorbeelden van de afgelopen maanden maar ook van de afgelopen jaren weer voorbij in onze herinnering en bij het zien van foto’s. Maar ook informatie die wellicht de felle reactie van de ouders mede kan verklaren en in een intergenerationeel perspectief kan zetten. Zwijgen over wat je weet is het meest pijnlijke voor kinderen maar ook voor omstanders.

Door de werkwijze bij VT is er (in ieder geval in de gemelde situatie) een groot risico op onvolledigheid van informatie, missen van informatie en onvoldoende kunnen duiden van (zorg)signalen waardoor patronen niet herkend worden en VT op het verkeerde been gezet kan worden. Het lijkt van de buitenkant dan wellicht alsof en niets aan de hand is, maar achter de voordeur, en achter het masker van overlevingsmechanismen gaat de mishandeling gewoon door en blijft het niet veilig thuis.

Veilig Thuis;
Informatie van bij het gezin betrokken personen wordt naar mening van melders onvoldoende betrokken bij het onderzoek. Melders geven aan dat hun kleinzoon langere tijd bij hen in huis heeft gewoond, tot de zomer toen hij naar het middelbaar onderwijs ging. Dat maakt dat zij mogelijk meer dan andere melders betrokken zijn en zij andere verwachtingen hebben gehad ten aanzien van de terugkoppeling die zij konden verwachten gedurende het onderzoek door VT. Door VT worden alle mails, post en telefoontjes serieus genomen en voor zover relevant opgenomen in het dossier. Er wordt echter tot nu toe niet bij nieuwe informatie steeds een bevestiging gestuurd. Dit punt is inmiddels besproken binnen VT en de afspraak is dat bij aanvang van het onderzoek duidelijk naar melders wordt gecommuniceerd wat er met hun informatie – in welke vorm dan ook ontvangen – gebeurt, hoe deze informatie wordt verwerkt en wanneer zij al dan niet een expliciete ontvangstbevestiging zullen ontvangen. VT is van mening dat dit door klagers aangebrachte punt terecht is, zeker indien het melders betreft die zoals in dit geval meer dan gebruikelijk het geval is, betrokken zijn bij het kind of de kinderen. Dit is ook tijdens het klachtgesprek al aangegeven bij klagers. Inmiddels is dit punt in het werkproces aangepast.

Gerben en Femke:
Aangegeven wordt dat wij mogelijk meer dan andere melders betrokken zijn en daarom wellicht andere verwachtingen hadden dan andere melders.
Wij gaan er vanuit dat Veilig Thuis altijd maatwerk levert vanuit uitgangspunt 1 van het handelingsprotocol : prioriteit bij belangen van kinderen.
Dus mochten wij meer dan de gemiddelde melder betrokken zijn bij de kinderen dan is het aan Veilig Thuis om de bejegening en het onderzoek in het belang van de kinderen daar op aan te passen.
Of wel de suggestie wordt gewekt dat het protocol geen ruimte geeft aan VT voor maatwerk, terwijl dat met uitgangspunt 1 al weerlegd is. Ook bijvoorbeeld de uitgangspunten 8 systeemgericht en 9 eigen kracht en sociaal netwerk geven VT ruimte voor maatwerk.

Veilig Thuis:
“Allereerst wil ik jullie danken voor de uitgebreide feedback die geheel terecht is.
In de overstap naar een nieuwe organisatie ben ik zoekende naar de juiste werkwijze bij klachten, omdat de formele houding zoals ik deze heb aangeleerd inderdaad niet langer passend voelt, ik kan me heel goed voorstellen dat jullie hier met verontwaardiging op hebben gereageerd.
Jullie feedback is dan ook perfect getimed – ik grijp de gelegenheid aan om een verandering door te voeren.

Wij hebben een goed gesprek gehad en daar zijn goede punten uit naar voren gekomen.
Met het team heb ik inmiddels stil gestaan bij het effect van een melding doen en wat je als melder nodig hebt daarna. Dat een ontvangstbevestiging het minimale is maar dat je dus ook mensen moet laten weten wat er wanneer met hun informatie gebeurt. Omdat mensen melden omdat ze zorgen hebben over iemand die ze kennen en ze melden omdat ze deze mensen willen beschermen tegen meer verdriet en pijn en hun verbetering gunnen.
Ook hebben we het gehad over het belang van het betrekken van het netwerk bij onderzoek. Het plan van aanpak van een onderzoek gaat altijd via de gedragsdeskundige, deze zal hier ook extra op gaan letten.

Het gesprek wat wij hadden was zonder de onderzoeker – achteraf vraag ik mij af hoe verstandig dit was omdat er op inhoud nog vragen voor jullie zijn die ik onvoldoende kon beantwoorden.
De vragen die jullie nu nog hebben snap ik en kunnen ook grotendeels beantwoord worden; ik ben aan het zoeken naar de goede weg hierin. Ik zal nu een poging op papier doen; als jullie nog een gesprek willen dan kan dat – dat hoor ik dan graag.

Gerben & Femke:
Tijdens het klachtgesprek werd niet duidelijk hoeveel contact er geweest is met het gezin en kon niet worden weerlegd dat er in de periode vanaf de melding (bijna 4 maanden) met James slechts 1 telefoongesprek is geweest (toen hij wilde weglopen) en 1 individueel gesprek (waarvan het verslag zonder akkoord van James op de deurmat viel). Graag zouden we transparantie willen rond het aantal en soort contact momenten met het gezin tijdens het onderzoek. We begrijpen dat over de inhoud niets gezegd kan worden vanwege de privacy. Wellicht helpt dat onze indruk weg te nemen dat het onderzoek zich richt op de buitenkant, of wel dat gene wat de ouders aangeven en de kinderen laten zien aan aangepast (overleving)gedrag, in plaats van op de belangen van de kinderen en hetgeen er achter de voordeur plaats vindt aan o.a. bedreiging, intimidatie en manipulatie. Wij hebben hier diverse voorbeelden van aangeleverd gedurende het onderzoek.

Veilig Thuis:
Onderzoeker heeft herhaaldelijk James op de app. gehad en hem zoals bekend telefonisch en eenmalig in persoon gesproken. James is in het contact met onderzoeker open geweest.
Vader heeft inzage in het dossier gevraagd en gekregen. Inclusief het verslag van het gesprek met James, wat niet gezien was door James. We letten altijd heel erg op de formulering in het dossier als het gaat om verslaglegging van kinderen, wetende dat een slecht gekozen formulering kinderen kan schaden wanneer het door ouders wordt gelezen.
Met ouders is herhaaldelijk emailcontact geweest, twee maal telefonisch contact en eenmaal persoonlijk.

Gerben & Femke:
Als ik in het gesprek met onderzoeker en gedragswetenschapper vraag of er ook interactie tussen ouders en kind geobserveerd is dan wordt er ontwijkend gereageerd en wordt verwezen naar de opgevraagde info van school e.d. Waar uiteraard niets over gezegd mag worden. De onderzoekster geeft aan dat het nog wel een goede suggestie was geweest van de leidinggevende om op huisbezoek te gaan of ons als informanten te raadplegen. De gedragswetenschapper reageert hierop door aan te geven dat een huisbezoek natuurlijk altijd een toevalligheid is. Het kan net een gezellige boel zijn thuis als je er onaangekondigd komt. En als je aangekondigd komt is alles op orde. De onderzoekster geeft aan dat zij natuurlijk ook wel snapt dat er af en toe verhaaltjes verteld worden. Dus, vragen wij ons hard op af, doen jullie maar geen huisbezoeken en komt niemand meer achter de voordeur?

Conclusies Veilig Thuis
VT is van mening dat er een aantal punten van verbetering zijn ten aanzien van proces en bejegening. Dit is ook al in gang gezet en wordt als werkwijze gehanteerd. Wat betreft het inhoudelijk onderzoek blijft VT van mening dat er met inachtneming van de wettelijk verplichte handelingsprotocollen gehandeld is“.

Externe onafhanklijke klachten commissie:
Voor wat betreft uw klacht over het beperk aantal face-to-face contacten binnen het onderzoek met de gezinsleden en de interactie binnen het gezin achter de voordeur en uw klacht dat VT onvoldoende heeft onderzocht wat het verbieden van het contact tussen u en uw kleinzoon voor gevolgen heeft merkt de commissie het volgende op.

Als gevolg van de privacy wetgeving is het de commissie noch u bekend welke contacten en/of onderzoeken er daadwerkelijk hebben plaats gevonden. Alleen de direct betrokkenen-het gezin- hebben daar zicht op en zij hebben geen toestemming gegeven hieromtrent mededelingen te doen of stukken te overleggen.
De externe klachtencommissie kan dit punt van de klacht dan ook niet beoordelen.

Femke:

“De angst regeert, ook deze commissie durft zich niet uit te spreken, bizar systeem”

Angst regeert

Externe Klachtencommissie
Tot slot deel ik u namens de klachtencommissie mede dat over de inhoud van een oordeel door de commissie niet wordt gecorrespondeerd.
Het spijt me u niet anders te kunnen berichten.