10 – Hele heisa

Femke en Gerben nemen na 9 weken geen normaal contact meer gehad te hebben met James contact op met Veilig Thuis.

Contact James opa en oma gewenst
Femke verstuurt de volgende mail naar Veilig Thuis;

“Beste Veilig Thuis, We willen je niet van je werk houden en jullie ook niet voor de voeten lopen maar wel het volgende onder je aandacht brengen.
James heeft met ons een ‘niet gewone opa en oma relatie’. James heeft de afgelopen 14 jaren (omdat hij erg veel bij ons was) een ’bijzondere affectieve band’ met ons opgebouwd ofwel een ‘nauwe persoonlijke relatie’, die tot voor kort nog actueel was. James heeft nu 9 weken geen normaal contact meer met ons, alleen heel af en toe stiekem. Wij willen dan ook een omgangsregeling aanvragen om James zijn belangen en rechten te behartigen op familieleven. Aangezien de ouders van James het contact met ons aan James verbieden en ook met ons geen contact wensen, hebben wij de volgende vraag. Is er al bekend welke hulpverlener er in het gezin gaat en met wie wij over dit onderwerp contact op kunnen nemen? Adviseer je om rechtstreeks contact met de ouders van James op te nemen? Of heb je een ander advies aan ons?”

Reactie Veilig Thuis
“Bedankt voor uw mail, ik kan mij heel goed voorstellen dat u graag omgang wil met James. Hij is erg belangrijk voor u en u bent dat voor hem. Ten aanzien van omgang met uw kleinzoon zal inderdaad het juridisch traject ingegaan moeten worden. Het onderzoek bevindt zich in de begin fase en derhalve kan ik u niets inhoudelijks teruggeven. Aan het eind van het onderzoek kan ik u informeren over al dan niet te hebben verwezen naar hulpverlening.”

Femke vertelt dat zij vervolgens juridisch advies ingewonnen hebben en in overleg met James hem zelf een bijzonder curator hebben laten aanvragen waar bij zij een ondersteuningsbrief hebben gestuurd.

Aanvraag bijzonder curator
Betreft: Aanvraag voor iemand die op komt voor mijn belangen nu ik van mijn ouders geen contact meer mag hebben met mijn opa en oma (bijzondere curator).

Beste rechter,

Mijn opa en oma zullen hier onder het probleem uitleggen.
Ik wil graag bij mijn opa en oma wonen.
Dat heb ik al heel vaak gevraagd maar mijn ouders willen dat niet.
Ik mag nu helemaal geen contact meer hebben met opa en oma van mijn vader en moeder.
Als ik ook van u niet bij mijn opa en oma mag wonen dan wil ik in ieder geval graag gewoon contact met mijn opa en oma kunnen hebben zoals ik dat al mijn hele leven heb gehad.
Ik kan goed op schieten met opa en oma en we hebben al heel veel dingen gedaan samen en ook met andere vrienden en vriendinnen. Deze kan ik nu ook niet meer zien.
Ik hoop dat u wat voor mij kan doen,

James

Spannend
We hebben contact met James en leggen hem nog een keer uit dat hij alleen met de rechter mag praten en dat deze zal beslissen of hij een bijzonder curator krijgt. Een bijzonder curator is iemand die “jouw stem vertegenwoordigt”. James zegt : “oeh. Dan ga ik een pak kopen”. Ik geef aan dat rechters ook gewend zijn om met gewone mensen te praten. James vraagt: “Mag ik het aan Leo vertellen?” Natuurlijk je mag alles aan Leo vertellen. James: “Dan moet ik goed nadenken over wat ik daar ga zeggen”.
Ik doe er nog een app overheen: “Spannend hè, maar weet dat we je altijd zullen blijven steunen in wat jij op dit moment het beste vind voor jezelf, fijne dag en goed weekeinde, moet je nog voetballen?”

Hele heisa
James appt;
“De brief is er”
“Hele heisa”
“Straks spreek ik je wel ff”
“Ik heb nu tijd”
“De brief is er en mijn ouders willen straks praten”
“Geen idee wat ik moet doen”
“Was net aan jou”

Femke leest dit een uur later en ze appen;
Femke: “Ik ben over 10 minuten thuis”
James: “Ik ben onderweg naar een uitwedstrijd voetbal”
Femke: “Ok, naar je ouders toe eerlijk zijn hoe moeilijk dat misschien ook is, je weet dat je altijd naar ons toe kan komen, we zijn thuis”
James: “Oke”

Zorgen en twijfels
We horen niets meer van James. We zijn continu bezig met de vraag hoe het thuis gaat. We realiseren ons terdege dat wij James en zijn broertje nu ook in een nog onveiligere situatie hebben gebracht zoals Veilig Thuis dat ook al twee maal deed. Wij hebben dit wel overwogen gedaan en gezien als de minst slechte oplossing op dit moment, vertrouwende in de wijsheid van een onafhankelijke kinderrechter nu Veilig Thuis het maar laat gaan.

Blijven steunen
Femke: “Lieve James, we begrijpen hoe lastig het voor je is, maak je over ons geen zorgen, we zullen er altijd voor je zijn en blijven of je nu wel of niet contact met ons mag hebben, dikke knuffel”
James: “Awww”
Femke : “???”
James : “wat lief dat je dat zegt”
Femke ; “wat lief dat jij dat apt”
James : “ja he”
Femke : “trots op jou!”

Uit de later gevolgde klachten procedure;

Klacht:
Tijdens het onderzoek toelaten dat James verboden wordt (door ouders, gezagsdragers) contact te hebben met zijn jaren lang beschermende factoren, opa en oma, die de zorgen gemeld hebben.

Zoals in de melding is aangegeven heeft James met melders een ‘niet gewone opa en oma relatie’. James was de afgelopen 14 jaren erg veel bij melders (opa en oma waar hij 80% van zijn leven heeft gewoond) waardoor er sprake is van een ’ bijzondere affectieve band’ ofwel een ‘ nauwe persoonlijke relatie’, (hechtingsrelatie) die tot voor kort nog actueel was.

Wat zijn de argumenten om dit slechts onderwerp van gesprek te laten zijn in het onderzoek (daar gaan wij tenminste vanuit…) en zijn er geen maatregelen genomen of heeft VT aangestuurd op het nemen van maatregelen die contact tussen James en zijn opa/oma (beschermende factor) mogelijk maken en uit het stiekeme te halen. (b.v. in de vorm van omgangsregeling of – afspraken gedurende periode ) Hoe wordt dit gezien vanuit het uitgangspunt dat VT prioriteit geeft aan de belangen van kinderen. Het onthouden van dit contact is op zich al een vorm van mishandeling.

Deze werkwijze draagt er toe bij dat de bedreiging in de ontwikkeling (als gevolg van o.a. psychische mishandeling) niet afneemt maar dat overlevingsmechanismen zich verharden met alle effecten van dien op o.a. angst, stress, onzekerheid, eenzaamheid, schaamte (voor kwetsbaarheid), zelfbeeld, vertrouwen in anderen (volwassenen zijn niet te vertrouwen), lichamelijke klachten, schoolprestaties.
Naast de gevolgen op korte termijn zijn er uiteraard de zorgen voor de gevolgen op langere termijn.

Veilig Thuis verzoekt in eind gesprek geen contact meer op te nemen
Onderzoeker en gedragswetenschapper geven aan dat het gewenst is dat wij geen contact zoeken met James. Wij geven aan hem niet te zullen laten vallen en hem niet aan zijn lot te zullen overlaten. De onderzoekster lijkt verbaasd dat wij ons voor kunnen stellen dat de ouders boos zijn. We geven aan wel een afspraak te willen maken over het niet opnemen van contact tot dat de hulp is opgestart en er gesproken kan worden over omgangsafspraken. We geven aan alles te willen doen wat in het belang van James is, het gesprek aan te willen gaan, initiatieven hier in te nemen of wat zij ons anders adviseren. Aangegeven wordt dat ouders hier nog niet aan toe zijn. Wederom vraag ik mij hardop af hoelang zij deze situatie willen laten bestaan waar in de belangen van de gezaghebbende ouders blijkbaar zwaarder wegen dan die van James. We zijn inmiddels bijna een half jaar verder. We stellen voor om ons bijvoorbeeld 4 weken koest te houden en af te wachten. Onderzoekster en gedragswetenschapper willen niet concreet worden en zich niet aan afspraken binden. Ze willen zich niet verder uitlaten over vormen van hulp, tijdsduur, namen en/of nummers en dus blijft het gesprek hangen. We gaan weer de deur uit zonder gerustgesteld te zijn. Er kan van alles gebeuren maar ook niets. We hebben er wederom geen vertrouwen in.

Femke & Gerben tijdens de hoorzitting:
Wel wordt aangegeven dat het contact met ons voor James belangrijk is maar niet wordt aangegeven dat het belang van James prioriteit heeft en hoe dit opgepakt wordt. We krijgen slechts te horen ‘ ouders zijn er nog niet aan toe’. De opstelling van de ouders lijkt belangrijker dan het belang van James.

Externe onafhankelijke klachten commissie
U hebt aangegeven dat u niet hebt ervaren dat het belang van het kind als eerste overweging geldt bij VT.

De externe klachtencommissie merkt allereerst op dat het ervaren van iets voornamelijk iets subjectiefs is. Hoe iets ervaren is zegt namelijk niets over wat er daadwerkelijk is gebeurd.
Het handelingsprotocol geeft handvatten hoe te handelen en het biedt tegelijkertijd de mogelijkheid om in uitzonderingssituaties te doen wat nodig is.

U heeft tevens aangegeven dat u het kwalijk vindt dat VT u niet in de gelegenheid heeft gesteld om verantwoord met uw kleinzoon af te hechten.
Gelet op de hierboven vermelde wettelijke taken kan van VT niet verwacht worden dat zij u in de gelegenheid stellen om af te hechten.

Wel hecht de commissie er aan nog het volgende op te merken. U is in een persoonlijk gesprek medegedeeld wat de conclusie is van VT en dat is dat inschakeling van verdere hulpverlening aan de orde is.
Ook gelet op dat feit kan de externe klachtencommissie u niet volgen in uw klacht dat het belang van het kind niet voorop heeft gestaan bij VT.

Veilig Thuis:
Vanuit VT is meerdere malen aan ouders en James jullie wens besproken – en ook de reden hiervan, ook na de klachtprocedure is hier nog contact over geweest. Of ouders en/of James in willen gaan op jullie verzoek is aan hen, Veilig Thuis heeft hier geen actieve rol in.

Gerben & Femke:
“Dank voor je reactie. We begrijpen dat VT nu het onderzoek afgelopen is daar nu geen actieve rol in speelt.
Wel lijkt het ons van belang om bij de 3 maand check up na te gaan in hoeverre de thuissituatie en de door ouders opgelegde contactbreuk van invloed is op zijn gedrag (o.a. vrijetijdsbesteding) en schoolresultaten en wellicht een bedreiging vormt voor zijn ontwikkeling (vergelijk de resultaten cq ontwikkelmogelijkheden en behoeften uit het schoolonderzoek/advies van de basisschool). Kan James in deze situatie zijn wie hij is, krijgt hij voldoende ruimte en steun om zijn talenten te ontwikkelen, voelt hij zich goed en thuis, kan hij contact hebben met familie en vrienden, heeft hij inspraak en hoeft hij niet bang te zijn?
We zullen zien hoe het verder gaat, vooralsnog is het angstig stil…”

Externe Klachtencommissie
Tot slot deel ik u namens de klachtencommissie mede dat over de inhoud van een oordeel door de commissie niet wordt gecorrespondeerd.
Het spijt me u niet anders te kunnen berichten.