06 – Ik kan nog niet komen

Femke vertelt over de wegloopplannen van James en hoe hij door Veilig Thuis terug gestuurd werd naar huis. Dit werd later een van de voornaamste klachten over Veilig Thuis.

James wil weg
Een week later neemt James contact op met opa met de mededeling dat hij weg wil lopen naar ons toen. Opa neemt de volgende dag telefonisch contact met James op en vraagt na of dit echt is wat James wil. Ook geeft opa aan dat als James dit echt wil opa dan instanties moet opbellen. James is volhardend en is voornemens na schooltijd naar ons toe te komen.

James kan op school geen steun vinden
James probeert op school de conrector te spreken te krijgen om afspraken te maken voor school en boeken maar deze blijkt niet op school die dag. De vervanger blijkt niets van de situatie te weten en James vindt op school geen gehoor.

Raad voor de Kinderbescherming
Opa belt in de ochtend de Raad voor de kinderbescherming omdat wij voornemens zijn een weggelopen minderjarige op te vangen. Opa wordt niet erg serieus genomen en badinerend bejegend. “Oh een weglopertje”. Als het kind nog op school is dan is ie nog niet weggelopen is de redenatie. Voor het gehele verhaal is geen interesse.

Opa belt Veilig Thuis en zal terug gebeld worden met een uur.
Er wordt geopperd dat hij de politie kan bellen.

Politie
Opa belt de politie en er wordt een afspraak gemaakt voor in het begin van de middag.

Veilig Thuis neemt melder niet serieus
Opa belt zelf terug naar Veilig Thuis en krijgt dan iemand aan de lijn. Opa heeft een gesprek waarin hij ervaart dat er gedraaid wordt, men niet rechtstreeks antwoord geeft, hij noemt de melding en de aanvullende informatie zoals het blauwe oortje, James die regelmatig aangegeven heeft weg te willen e.d. (Later blijkt inderdaad dat al deze informatie op dat moment niet bekend is en worden wij verzocht de mails met informatie nogmaals op te sturen).
Opa is door de bejegening fors geïrriteerd en voelt zich niet serieus genomen. Opa vraagt zich hard op af in het gesprek of er alleen aan protocollen gedacht wordt en of Veilig Thuis de verantwoordelijkheid neemt e.d.
Veilig Thuis belt in het begin van de middag terug met de mededeling dat zij met James contact op zullen gaan nemen.

Politie neemt opa serieus
Gerben gaat naar de afspraak met de politie waar hij zijn verhaal kwijt kan en zich gehoord voelt. Hij hoeft niets te tekenen en heeft niets meegekregen maar het hele verhaal zal doorgestuurd worden naar “de instanties”.

Veilig Thuis stuurt James ongezien naar huis
Opa appt even later door aan James dat hij thuis is en hij het met de instanties geregeld heeft. James appt terug “ik heb met veilig thuis gesproken, ze gaan mijn ouders straks spreke. Over of ze eventueel hulp zouden willen krijgen dus ik kan nog niet komen.”

Met stomheid geslagen
We zijn met stomheid geslagen en teleurgesteld in de gang van zaken. Hoe kan Veilig Thuis James ongezien naar huis laten gaan terwijl ze voornemens zijn een onderzoek te starten. Het onderzoek is nog niet gestart maar er komt wel een noodsignaal. Een kind geeft een noodsignaal af en Veilig Thuis handelt het telefonisch af en stuurt het kind terug naar huis. Zonder het kind gezien te hebben, zonder de thuissituatie onderzocht te hebben maar wel met het besluit dat de melding ernstig genoeg is om een onderzoek te doen. Is hier de eerste overweging het belang van het kind?

Femke: “Ik word nog steeds boos van verontwaardiging, ongeloof en onmacht over deze handelswijze van VT.”

Uit de later gevolgde klachten procedure;

Klacht: Telefonisch contact opnemen met James door VT met opdracht naar huis te gaan
VT heeft James gebeld en hem gevraagd niet weg te lopen maar naar huis te gaan (James appt “ik heb met veilig thuis gesproken, ze gaan mijn ouders straks spreke over of ze eventueel hulp zouden willen krijgen dus ik kan nog niet komen”).
James vertelt later dat er gezegd zou zijn dat hij naar huis moest omdat zijn vader anders boos zou worden. James durft op dit moment signalen af te geven maar wordt terug gestuurd door VT. En dit terwijl de melding was gedaan en het onderzoek nog niet was gestart (denken wij later op te kunnen maken.) en James dus nog niet gesproken of gezien was. Ouders worden gebeld en James wordt zonder ondersteuning terug gestuurd door VT naar een onveilige thuissituatie waarbij de reactie van ouders onvoorspelbaar is en ‘achter de voordeur’ blijft.
Welke argumenten lagen aan de wijze van contact opnemen en de inhoud van het contact ten grond slag uitgaande van het uitgangspunt dat VT (AMHK) prioriteit geeft aan de belangen van kinderen. Waarom is er niet gekozen voor een gesprek met James op b.v. school. Wat betekent het op deze wijze omgaan met een noodsignaal van James? VT stuurt James (ongezien en niet gesproken) terug naar de onveilige situatie die hij eindelijk ter discussie durft te stellen.

Deze werkwijze draagt er toe bij dat de bedreiging in de ontwikkeling (als gevolg van o.a. psychische mishandeling) niet afneemt maar dat overlevingsmechanismen zich verharden met alle effecten van dien op o.a. angst, stress, onzekerheid, eenzaamheid, schaamte (voor kwetsbaarheid), zelfbeeld, vertrouwen in anderen (volwassenen zijn niet te vertrouwen), lichamelijke klachten, schoolprestaties.
Naast de gevolgen op korte termijn zijn er uiteraard de zorgen voor de gevolgen op langere termijn.

Veilig Thuis:
Het advies van Veilig Thuis aan James om naar huis te gaan is niet navolgbaar voor melders. Veilig thuis heeft uitgebreid gesproken met James en specifiek doorgevraagd – er was voor Veilig Thuis geen reden om anders te adviseren. Melders hebben hier een andere visie op en zijn van mening dat het voor James niet veilig genoeg was om openheid te geven.

Femke & Gerben:
Het betreft hier een telefoon gesprek van een medewerker van VT die het gezin nog niet kent. James wordt op school geconfronteerd met een telefoontje van iemand van een instantie die hij niet kent. Ook bij specifiek doorvragen door de voor James onbekende VT medewerker ligt het voor de hand dat een kind die zich bevind in een situatie zoals James geen openheid van zaken zal geven. Wij vinden het dan ook onvoorstelbaar dat er opgeschreven wordt ‘uitgebreid gesproken’ en er geen andere keuzes zijn gemaakt om het gesprek met James aan te gaan. Het spijt ons dat wij Veilig Thuis geïnformeerd hebben over de uitlatingen en wegloop plannen van James omdat de beoogde hulp (nog steeds) niet tot stand is gekomen.

Veilig Thuis:
Jullie vinden dat Veilig Thuis een andere aanpak had moeten kiezen dan James bellen. Jullie onderbouwing daarvoor snap ik, wij hebben echter op basis van andere argumenten een andere keuze gemaakt. Ik denk dat we kunnen stellen dat we het op dit punt oneens zijn en wellicht blijven. In de voorbereiding op ons gesprek heb ik het hier met de onderzoeker over gehad en zij vertelde dat ze op dat moment een goed (gericht, concreet) gesprek met James heeft gehad waarbij zij niet dat indruk was dat James informatie achter heeft gehouden of sociaal wenselijke antwoorden gaf. En waarop een advies kon worden geformuleerd.

Femke vertelt hier verder over dat er later in een gesprek nog aangegeven is door de onderzoeker dat in het team is afgesproken hier zo op te reageren omdat er wel afgesproken was dat er een onderzoek zou starten maar er geen sprake was van een crisis situatie op dat moment. Het is ongelooflijk voor Femke dat, ookal was het geen crisis situatie, James niet gezien is door Veilig Thuis toen hij een noodkreet af gaf, zijn belang was blijkbaar niet de eerste overweging.

De externe onafhankelijke klachten commissie stelt;
U hebt aangegeven dat u niet hebt ervaren dat het belang van het kind als eerste overweging geldt bij VT.

De externe klachtencommissie merkt allereerst op dat het ervaren van iets voornamelijk iets subjectiefs is. Hoe iets ervaren is zegt namelijk niets over wat er daadwerkelijk is gebeurd.
Het handelingsprotocol geeft handvatten hoe te handelen en het biedt tegelijkertijd de mogelijkheid om in uitzonderingssituaties te doen wat nodig is.
Als gevolg van de privacy wetgeving is het de commissie noch u bekend welke contacten en/of onderzoeken er daadwerkelijk hebben plaats gevonden. Alleen de direct betrokkenen-het gezin- hebben daar zicht op en zij hebben geen toestemming gegeven hieromtrent mededelingen te doen of stukken te overleggen.
De externe klachtencommissie kan dit punt van de klacht dan ook niet beoordelen.

U is in een persoonlijk gesprek medegedeeld wat de conclusie is van VT en dat is dat inschakeling van verdere hulpverlening aan de orde is.
Ook gelet op dat feit kan de externe klachtencommissie u niet volgen in uw klacht dat het belang van het kind niet voorop heeft gestaan bij VT.

Femke: “De angst regeert, ook deze commissie durft zich niet uit te spreken.”

Externe Klachtencommissie
Tot slot deel ik u namens de klachtencommissie mede dat over de inhoud van een oordeel door de commissie niet wordt gecorrespondeerd.
 Het spijt me u niet anders te kunnen berichten.